wypowiedziach trafiać w sedno rzeczy? Młodzież uczestnicząca w Szkole Teokratycznej prowadzonej w Sali Królestwa otrzymuje wydatną pomoc w tym zakresie. Jeżeli z czasem dojdziesz do przekonania, że wyłożona w Biblii obietnica wiecznego życia w raju, którą Bóg dał swoim sługom, jest prawdziwa, korzyści z udziału w zebraniach będą dla ciebie trwały wiecznie.

Zatem niemało jest istotnych powodów, dla których powinieneś chodzić na zebrania chrześcijańskie. Jeżeli to sobie uprzytomnisz i według tego postąpisz, przyczynisz się do pokoju w rodzinie i znajdziesz osobiste zadowolenie.

Pytania czytelników

● Czy zgoda męża na sterylizację (swoją lub żony) dyskwalifikuje go pod względem przydatności do pełnienia odpowiedzialnych zadań w zborze?

Biblia jasno wskazuje, że Bóg ma w wysokim poważaniu siły rozrodcze, którymi obdarzył ludzi (Rodz. 1:28; 9:1). „Owoc łona” był w czasach biblijnych traktowany jako „dar” i „nagroda” od Jehowy (Psalm 127:3). W warunkach Przymierza Prawa mężczyźnie, któremu poważnie uszkodzone zostały narządy rozrodcze, nie wolno było ‛wejść do społeczności Jahwe’. W sąsiednich wersetach zabroniono ‛wejścia do społeczności Jahwe’ przedstawicielom określonych szczepów, co zdaje się wskazywać, że wspomniane postanowienie dotyczyło okaleczonych mężczyzn spośród cudzoziemców, którzy podejmowali wielbienie Jehowy (Powt. Pr. 23:1-8). Nie sprecyzowano, czy chodziło o uszkodzenie narządów rozrodczych celowe, czy przypadkowe. Dalszym potwierdzeniem wysokiego poważania Boga dla zdolności rozrodczych jest nakaz zawarty w Prawie, aby kobiecie, która by usiłowała pomóc mężowi w bójce przez chwycenie za narządy rozrodcze jego przeciwnika, za karę odciąć rękę (Powt. Pr. 25:11, 12). Chrześcijanie nie są oczywiście związani Przymierzem Prawa; niemniej jednak interesują się zasadami, które znalazły wyraz w przepisach Prawa.

Ktoś mógłby stąd wyciągnąć wniosek, że tylko ten postępuje zgodnie z zamierzeniem Bożym, kto wstępuje w związek małżeński i wydaje na świat możliwie jak najwięcej dzieci. Pismo Święte jednak w sprawach związanych z siłami rozrodczymi pozostawia miejsce na osobiste decyzje. W przeciwnym razie chrześcijanin, który by się powstrzymywał od małżeństwa i wydawania dzieci, winien byłby braku szacunku dla daru rozrodczości. A przecież Chrystus Jezus, który sam zresztą też się nie ożenił, powiedział: „Są trzebieńcy, którzy się takimi z żywota matki urodzili, są też trzebieńcy, którzy zostali wytrzebieni przez ludzi; są również trzebieńcy, którzy się wytrzebili sami dla Królestwa Niebios. Kto może pojąć, niech pojmuje”. Mówiąc o ludziach, „którzy się wytrzebili sami dla Królestwa Niebios”, miał niewątpliwie na myśli tych, co dobrowolnie rezygnują z małżeństwa (Mat. 19:10-12, NP). Nie okazują przez to braku respektu dla postanowień Bożych co do rozradzania się ludzkości. Apostoł Paweł podobnie jak Jezus wskazał, że również stan samotny ma pewne dodatnie strony. — 1 Kor. 7:25-38.

Jednocześnie ani Jezus, ani jego apostołowie nie nalegali, aby małżeństwa chrześcijańskie pozostawały bezdzietne. Słowa Jezusa zapisane w Ewangelii według Mateusza 24:19 były po prostu proroczym stwierdzeniem faktu. Nie żądały od pierwszych chrześcijan, żeby unikali płodzenia dzieci, ale żeby nie zwlekali z ucieczką z zagrożonego miasta, gdy się ukaże znak zapowiadający jego zagładę. Było już znacznie bliżej czasu tej zagłady, gdy Paweł zachęcał ogarnięte namiętnością ‛młodsze wdowy, aby wychodziły za mąż i rodziły dzieci’. — 1 Tym. 5:11-14.

Przy uwzględnieniu powyższych danych biblijnych powinno być sprawą oczywistą, że rodzenie dzieci jest uznane przez Boga. Dlatego źle postąpiłby ten, kto by się poddał sterylizacji lub zgodził na sterylizację żony, po prostu lekce sobie ważąc dar Boży, jakim jest zdolność do rozrodu.

Jak jednak wypada potraktować sytuację, gdy czyjaś żona urodziła już dzieci, ale nie obyło się przy tym bez operacji chirurgicznych w rodzaju cesarskiego cięcia? Przypuśćmy, że przeszła