Przeciwnie, kierując się miłością, z głębokim i szczerym zainteresowaniem troszczył się o wszystkie ich potrzeby; miłosierdziem swym ogarnął cały dom swego ojca i całą ludność Egiptu. Zalety charakteru, jaką jest miłosierdzie, Józef z pewnością nie przyswoił sobie dopiero po wyniesieniu go na wybitne stanowisko, na którym dysponował władzą. Miłosierdzie, jakie okazywał mu Jehowa, ratując i wspierając oraz umacniając go w czasie prób, dowodzi raczej, że przez cały ten czas Józef zachowywał usposobienie miłosierne i wybaczające. Wydaje się to zupełnie oczywiste, jeśli wziąć pod uwagę zasadę, którą wyłuszczył Jezus: „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią” (Mat. 5:7). Przypomina się tu również postawa samego Jezusa na palu męki, kiedy to będąc już bliskim śmierci powiedział: „Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią”, a ponadto postawa Szczepana, który w trakcie kamienowania zawołał: „Panie, nie poczytaj im tego grzechu” (Łuk. 23:34; Dzieje 7:60). W każdym z tych wypadków Jehowa Bóg nagrodził wykazane miłosierne usposobienie.

18. Dlaczego powinniśmy być bardzo zainteresowani okazywaniem miłosierdzia?

¹⁸ Czy nie wskazuje to wyraźnie, jak bardzo powinniśmy być zainteresowani okazywaniem miłosierdzia? Paweł zapewnia nas, że „każdy z nas o sobie samym zda sprawę Bogu” (Rzym. 14:12). Jakież ukojenie sprowadza świadomość, że „miłosierdzie góruje nad sądem”! Kiedy będziemy zdawać sprawę Bogu i urzędującemu z Jego ramienia sędziemu, Jezusowi Chrystusowi, czy to w jakimś krytycznym momencie obecnego czasu, czy w szybko nadciągającym Dniu Sądu (2 Piotra 3:7), wynik będzie między innymi zależał od tego, jaki zapis miłosierdzia będzie widniał na naszym koncie. Konsekwentne trzymanie się w każdej sytuacji Jezusowego przykazania miłości pomoże nam odpowiednio uzupełniać ten zapis, a jednocześnie przyczyni się do dalszej chwały Jehowy i do pokoju w zborze.

Nieugięcie po stronie Boskiego panowania

„Świadkowie Jehowy mogą iść do domu” — to jeden z licznych podobnych nagłówków, jakie w dniu 31 lipca 1974 roku ukazały się na pierwszych stronach największych dzienników holenderskich. Z jakiej okazji opublikowano tego rodzaju doniesienia?

W gazetach opisano tego dnia kulminację całego szeregu środków, jakie holenderskie ministerstwa: sprawiedliwości oraz obrony, przedsięwzięły w stosunku do chrześcijańskich świadków Jehowy będących w wieku poborowym. Problem polegał na tym, że przyzwoici i porządni młodzieńcy, których jedyne „przestępstwo” polegało na tym, iż wzbraniali się przed poddaniem wyszkoleniu do zabijania swoich bliźnich, bywali zamykani do więzień razem z notorycznymi przestępcami, skazani częstokroć dłuższymi wyrokami niż tacy przestępcy. Młodzi świadkowie Jehowy zajmowali powyższe stanowisko, ponieważ uznawali, że Bóg jako najwyższy Władca ma największe prawo do ich życia.

Kilka lat temu uczyniono w ministerstwie sprawiedliwości pierwszy krok we wspomnianym kierunku. Zezwolono mianowicie uwięzionym chrześcijańskim świadkom Jehowy na posiadanie przy sobie literatury biblijnej. Później w jednym z więzień wydzielono specjalny oddział dla świadków Jehowy, gdzie zastosowano wobec nich mniej surowy regulamin. Pozwolono im nawet przeprowadzać zgromadzenia i upoważniono przedstawicieli biura oddziału Towarzystwa Strażnica w Amsterdamie do odwiedzania ich celem wygłaszania budujących przemówień