przyczyną przeszło połowy wszystkich wykluczeń była niemoralność płciowa. Unikajmy też filmów o tematyce okultystycznej oraz programów telewizyjnych, publikacji albo gier czy zabaw związanych z jakąkolwiek formą spirytyzmu.

⁶ Niektórzy składają dzisiaj w ofierze swoje zdrowie duchowe, żeby zdobyć wykształcenie i zrobić karierę w tym świecie. Zachowaj zdrowy pogląd na pokarm duchowy, którego Jehowa dostarcza przez „niewolnika wiernego i rozumnego”. Do czego może doprowadzić krytykowanie tego „niewolnika”? Pomyśl, co się stało z Miriam i Aaronem, gdy nie chcieli uznać zwierzchnictwa Mojżesza (Liczb 12:1, 2, 9, 10). Gdybyśmy chcieli być niezależni i lekceważyli kanał łączności, którym się posługuje Jehowa, sprzyjałoby to zamiarom Diabła. Świat, który daje sobie folgę we wszystkim, zachęca do robienia tego, na co się ma ochotę, choćby to oznaczało wystąpienie przeciw prawowitej władzy. Niektóre jednostki, a nawet całe grupy, mogą buntowniczo szerzyć swoje na pozór słuszne poglądy (Dzieje 20:30; 2 Kor. 11:3). Jest to dla sług Jehowy próbą lojalności. Nie pozwólmy, żeby jakiś człowiek albo grupa ludzi zniechęcili nas do służenia Jehowie.

⁷ Cieszymy się, że Jehowa nas chroni, abyśmy nie padli ofiarą podstępnych zamiarów Szatana (Efez. 2:1, 2). Toczymy walkę z nadludzkim przeciwnikiem (Efez. 6:12). Miejmy się stale na baczności. Szatan wystawia nas na próbę przez sprawy uboczne, które tak dalece mogą nas zaabsorbować, że będziemy mieć mniej chęci i czasu na służenie Jehowie. Spodziewa się, że w ten sposób osłabi nasze pozycje obronne, a potem nas usidli. Bądźmy więc silni duchowo, żeby udaremnić jego zamiary! (1 Piotra 5:9).

„Niech świeci wasze światło przed ludźmi”

¹ Jehowa w swoim miłosierdziu „powołał nas z ciemności do swego cudownego światła” (Izaj. 60:2; 1 Piotra 2:9). Zanim nas oświecił, chodziliśmy bez żadnej nadziei po omacku w ciemnościach tego świata. Raz po raz potykaliśmy się, upadali, jak człowiek błądzący nocą w ciemnym lesie. Czuliśmy się nieszczęśliwi „pośród pokolenia spaczonego i przewrotnego” (Filip. 2:15). W końcu troskliwy Bóg zlitował się nad nami i oświecił nas swoim słowem prawdy. Wtedy otworzyły się nam szeroko oczy na niebezpieczeństwo, które grozi światu, a jednocześnie obudziło to w nas nadzieję na cudowną przyszłość. Poza tym Słowo Boże wskazało nam jasno oświetloną drogę, która prowadzi do życia wiecznego. Poczuliśmy się niewymownie szczęśliwi. Zaczęliśmy świadomie odrzucać ‛uczynki należące do ciemności’, stając się „synami światła i synami dnia” (Rzym. 13:12; 1 Tes. 5:5).

² Czy tego nieopisanego szczęścia nie życzymy wszystkim ludziom? Czy wdzięczność dla Jehowy oraz miłość do bliźnich nie powinna nas pobudzać do pomagania im, żeby i oni mogli chodzić w światłości? Tylko w zborach ludu Jehowy pielęgnuje się taką bezinteresowną, ofiarną miłość. Po niej ludzie poznają, że jesteśmy prawdziwymi naśladowcami Jezusa Chrystusa, który nazwał siebie „światłem świata” (Jana 13:34, 35; 8:12).

JAK JASNO ŚWIECI TWOJE ŚWIATŁO?

³ Jezus nazwał „światłem świata” nie tylko siebie, lecz także swoich naśladowców (Odczytaj Mateusza 5:14). Z pewnością niczyje światło nie świeciło tak jasno, jak jego (Jana 1:9, 10). To nie znaczy, że my nie możemy być źródłami światła. Światłem i drogą życia jest prawda o Jezusie, a my tę prawdę poznaliśmy i możemy pogłębiać wiedzę o nim. Wtedy nasze światło staje się coraz jaśniejsze.

⁴ Niektórzy dopuścili do tego, że ich światło niemal zupełnie zgasło. Może jeszcze migotać w nienagannym, chrześcijańskim trybie życia, czym zwracają na siebie uwagę otoczenia. Ale gdy nie głoszą dobrej nowiny, czy może to pociągać ludzi do Jehowy i Jego organizacji, jeżeli nie wiedzą, że dana osoba jest Świadkiem Jehowy? Jezus napomniał uczniów, żeby nie stawiali swego światła „pod korcem”, bo wtedy nie ma z niego żadnego pożytku (Mat. 5:15, BT). W razie stwierdzenia u siebie takiego niebezpiecznego stanu duchowego trzeba odrzucić „korzec”. Nagrodą za to będzie radość, zadowolenie, czyste sumienie i błogi spokój wewnętrzny (Dzieje 20:26).

⁵ Inni zdradzają skłonność do pełnienia służby w sposób szablonowy. Światło takich osób jest przyćmione, jak gdyby po części ukryte pod „korcem”. Tacy niejako z przyzwyczajenia głoszą od domu do domu, ale niewiele uwagi poświęcają ponownemu odwiedzaniu zainteresowanych, zwłaszcza na terenach oddalonych. Pozbawione naszej pomocy te potencjalne „owce” mogą zginąć. Głosiciel, który pozbawia siebie radości, jaką daje obserwowanie ich dalszych postępów, może z czasem zniechęcić się do służby. Pozwalajmy więc jasno świecić swemu światłu podczas odwiedzin ponownych i na studiach biblijnych, prowadzonych z ludźmi, którzy o własnych siłach nie potrafią wydostać się z ciemności.

⁶ Jako chrześcijanie, musimy pilnie zważać na to, czy nasze postępowanie jest zgodne z wysokimi miernikami nakreślonymi w Biblii. Gdybyśmy jednak na tym poprzestali i nie mówili innym o prawdzie ani nie głosili od drzwi do drzwi, prawdopodobnie skończyłoby się na tym, że uważano by nas za porządnych ludzi. Jeżeli natomiast ‛publicznie obwieszczamy’ nasze oparte na Biblii przekonania, ludzie mogą zrozumieć, dlaczego różnimy się od otoczenia i czemu zawdzięczamy obfitowanie w dobre uczynki (Rzym. 10:10). Wtedy zamiast nam przypisywać jakieś zasługi, będą ‛chwalić Ojca naszego, który jest w niebie’ (Mat. 5:16).

Wiadomości teokratyczne

◆ W USA liczba głosicieli po raz pierwszy przekroczyła w lipcu 600 000 (605 814), a już w następnym miesiącu podskoczyła na 613 007. Rekordowa liczba obecnych na 104 zgromadzeniach okręgowych wyniosła 1 108 022 osoby.

◆ W RFN osiągnięto w sierpniu nową najwyższą 104 068 głosicieli. Przyczyniło się do tego wprowadzenie do służby nowych oraz ponowne uaktywnienie pewnej liczby nieczynnych.

uwzględnił to na początku wersetu 28. Mamy wspaniałe zapewnienie, że to jest możliwe i że tak się stanie (powołuje się na 1 Koryntian 15:20-22). Czy wie pan, dlaczego możemy być pewni, że Chrystus został wskrzeszony? D: Tak jest napisane w Biblii. G: To prawda. Ale w wersetach od 6 do 8 powiedziano jeszcze, że po zmartwychwstaniu widziało go setki świadków. Bóg troszczy się o nas. Nie chce, żebyśmy byli martwi, tak jak nie chciał, żeby martwym pozostał Jego Syn. Wielka troskliwość Boża przejawia się w tym, jak nas stworzył i jak zaspokaja nasze potrzeby. Na tej podstawie możemy wierzyć, że będzie zmartwychwstanie. Rozmyślanie o tym było wielką pomocą dla mnie i dla mojej rodziny po stracie matki. D: Bardzo panu dziękuję. Jest mi już lżej. Podzielę się tym z rodziną. G: Cieszę się, że to panu pomoże. Jest to zgodne z pocieszającymi słowami apostoła Pawła z 2 Koryntian 1:3, 4, gdzie czytamy o ‛Bogu wszelkiej pociechy’ (czyta dalej wiersz 4). Byłoby mi miło, gdybym mógł pana jeszcze odwiedzić i przedstawić więcej pokrzepiających słów zapisanych w Biblii. D: Bardzo proszę.

⁴ Czy potrafiłbyś w tak umiejętny sposób pocieszyć zrozpaczonych? Zwróć uwagę, że głosiciel posłużył się wersetami przytoczonymi w Biblijnych tematach do rozmów pod hasłem „Zmartwychwstanie”, i na nich oparł rozmowę. Starajmy się umiejętnie przedstawiać dobrą nowinę, zawsze pamiętając o słowach Pawła: „A niewolnik Pana nie potrzebuje toczyć walki, ale ma być uprzejmy wobec wszystkich, wykwalifikowany do nauczania” (2 Tym. 2:24).

Program zborowego studium książki

na podstawie podręcznika Prawdziwy pokój i bezpieczeństwo — skąd?:

Po 9 stycznia: strona 5-13*

Po 16 stycznia: strona 13*-21

Po 23 stycznia: strona 22-31*

Po 30 stycznia: strona 31*-36

* Do lub od podtytułu