synem mężczyzny z rodu króla Salomona: Oto żaden spośród Żydów wrogo ustosunkowanych do Jezusa nie zakwestionował nigdy jego pochodzenia od Dawida, bądź to przez matkę, bądź przez przybranego ojca. Wiadomo przecież, że faryzeusze i saduceusze czyhali na Jezusa niczym chmara wilków, usiłując go za wszelką cenę skompromitować. Nie mogli jednak podważyć publicznych rejestrów urodzin, dobrze znanych ludziom i dostępnych każdemu do wglądu. Podobnie też pogańscy wrogowie Jezusa nie wnosili zastrzeżeń przeciw jego rodowodowi do chwili, gdy w okresie zajęcia Jeruzalem i zburzenia tego miasta przez Rzymian wszelkie żydowskie dokumenty uległy zniszczeniu. Oczywiście później nie można już było na podstawie ksiąg metrykalnych zadać kłam pochopnym twierdzeniom nieprzyjaciół.

Będąc z dawna oczekiwanym Mesjaszem, dopełnił Jezus genealogię biblijną i ją zamknął. Wstąpił na tron Dawida, aby na nim zasiadać bez następców (Łuk. 1:31-33). Bóg posłużył się nim również do ustanowienia nowego kapłaństwa; teraz w niebie Jezus jest „arcykapłanem na wieki na wzór Melchizedeka”, a nie lewickiego kapłaństwa żydowskiego (Hebr. 6:20; 7:11-14, 23, 24). Dane o rodowodzie Jezusa, utrwalone w Piśmie Świętym, stanowią cząstkę podwaliny naszej wiary oraz są świadectwem niezawodności słowa i obietnic Boga Jehowy.

JEZUS w swoim Kazaniu na Górze dał dowody głębokiej miłości do spisanego Słowa Bożego. Szacunek swój wyraził na przykład oświadczeniem: „Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków [to znaczy Pisma Hebrajskie]. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić”. — Mat. 5:17.

Zarówno w słowach, jak i czynach Jezus różnił się znacznie od ówczesnych żydowskich nauczycieli religijnych. Zapowiedział czas, kiedy ludzie zaprzestaną czcić Boga w świątyni jeruzalemskiej (Jana 4:21). Przyrównał swoją naukę do „młodego wina”, którego nie należy przetrzymywać w „starych bukłakach” (Łuk. 5:37). Jezus ponadto jadał razem z „celnikami i grzesznikami” oraz dokonywał cudownych uzdrowień w dniu cotygodniowego szabatu (Marka 2:13-17; 3:1-5). Nie było to naruszeniem żadnego przepisu Prawa Bożego, ale kolidowało z żydowskimi tradycjami, które uchodziły