osoby stoją? Czy tego by się Jezus spodziewał po tobie?

Ktoś może tu wtrącić, że dla Jezusa jest chyba obojętne jak postąpimy. Ale czy ty też tak myślisz? Kiedy Jezus był na tamtym przyjęciu w domu faryzeusza, zwrócił uwagę na to, jakie miejsca wybierali ludzie. A czy nie sądzisz, że on jest tak samo zainteresowany tym, jak się dziś zachowujemy? Będąc teraz w niebie, Jezus na pewno może nas jeszcze lepiej obserwować.

Czy przyczynia się to do pokoju i jedności między ludźmi, gdy każdy próbuje zająć najlepsze miejsce? Czy raczej prowadzi do sporów i niezgody? Jak uważasz?

Zdarza się przecież niekiedy, że dzieci mają jechać razem samochodem. Zaledwie otworzą się drzwi, rzucają się hurmem, by zająć lepsze siedzenia, to znaczy przy oknie. Od razu powstaje kłótnia. Złoszczą się na siebie, ponieważ każde chciałoby najlepsze miejsce.

Może się to też przytrafić, gdy dzieci wychodzą na dwór, żeby pobawić się piłką. Zanim w ogóle zaczną grać, już spierają się o to, kto będzie pierwszy. Czy nie przykro jest obserwować takie sytuacje?

Pragnienie, żeby być pierwszym, może przyczynić wielu kłopotów. Wywołało zamieszanie nawet wśród apostołów Jezusa. Czy wiedziałeś o tym? Posłuchaj więc, co ci opowiem.

Pewnego dnia podeszli do Jezusa dwaj bracia: Jakub i Jan. Apostołowie ci byli bliskimi przyjaciółmi Jezusa. Dlatego śmiało powiedzieli do niego: „Chcemy, abyś nam uczynił, o co cię prosić będziemy”.

„Co chcecie, abym wam uczynił?” — zapytał Jezus.

Odpowiedzieli mu: „Spraw nam to, abyśmy siedzieli w chwale twojej, jeden po prawicy twojej, a drugi po lewicy”. Ci bracia zapragnęli pierwszych miejsc w Królestwie. Chcieli tam zajmować miejsca honorowe.

A jak twoim zdaniem zareagowało pozostałych dziesięciu apostołów, kiedy się dowiedzieli, o co chodziło Jakubowi i Janowi? Oczywiście się na nich oburzyli! Jezus musiał więc dać im wszystkim pewną dobrą radę.

Przypomniał im, że władcy narodów lubią być wielkimi i ważnymi. Pragną wysokich stanowisk i wymagają, aby wszyscy byli im posłuszni. Jezus jednak wyjaśnił swym naśladowcom, że oni powinni postępować inaczej. Wobec tego rzekł im: „Ktokolwiek by chciał być między wami pierwszy, niech będzie sługą [niewolnikiem, NW] wszystkich”. Wyobraź sobie! — Marka 10:35-45.

Czy wiesz, co robi niewolnik? Służy innym ludziom; nie może oczekiwać, że jego się będzie obsługiwać. Nie zajmuje pierwszego miejsca, ale najniższe. Zachowuje się jak najmniej znacząca osoba, a nie jak najważniejsza. Pamiętaj więc o słowach Jezusa, że kto chce być pierwszym, powinien postępować wobec innych jak niewolnik.

Co według ciebie oznacza to dla nas? Czy sługa lub niewolnik może się spierać ze swym panem o to, kto ma zająć lepsze miejsce? Albo czy może sprzeczać się na temat tego, kto powinien pierwszy jeść? Jak myślisz? Jezus wskazał, że niewolnik zawsze daje swemu panu pierwszeństwo. Czyż nie powinniśmy podobnie się zachowywać? — Łuk. 17:7-10.

Tak, jako chrześcijanie powinniśmy zawsze ustępować drugim. W ten sposób postępował sam wielki Nauczyciel. A jeśli pójdziemy za jego przykładem, będziemy się podobać Bogu.

Dzieci trzeba uczyć Biblii

PEWNA matka z Afryki Południowej, będąca świadkiem Jehowy, opisała następujące doświadczenie:

„Mąż mój nie jest świadkiem Jehowy i nie zajmują go sprawy duchowe. Na mnie spadł więc przywilej prowadzenia domowego studium biblijnego z synem i córką. W miarę swych możliwości starałam się wpajać w ich umysły i serca prawo Boże. Zawsze dbałam o regularne prowadzenie naszego cotygodniowego studium Biblii, nawet podczas wakacji.

„Nie zawsze było to łatwe. Często dzieci były zmęczone zajęciami szkolnymi i domowymi. Nie ukrywały, że wolałyby raczej bawić się