Oby więc każdy chrześcijanin rzeczywiście oddany Bogu zawsze zachowywał w pamięci potrzebę trzymania się z dala od świata opanowanego przez Szatana Diabła. Oby stale miał przed oczami liczne powody, dlaczego powinien się o to starać. Oby też gorliwie pielęgnował zalety niezbędne do stronienia od świata.

Jak wykazano w następnych artykułach, przeznaczonych do wspólnych studiów, nasza postawa wobec tego świata pociąga za sobą daleko idące konsekwencje. Naprawdę ‛zbieramy to, co siejemy’.

Sianie z myślą o Królestwie Bożym

1. Do jakiego królestwa pewna uczennica zaliczyła cesarza? Czy jej odpowiedź nie ulega kwestii?

CESARZ pewnego kraju środkowoeuropejskiego przeprowadzał wizytację w jednej ze szkół powszechnych. Zadawał uczniom szereg pytań. Podobno zapytał małą dziewczynkę o „królestwo roślin” i „królestwo zwierząt”, a odpowiedź mu się spodobała. Dlatego zadał jej dalsze pytanie: „A do jakiego królestwa mnie zaliczasz?” Spodziewał się usłyszeć, że do „królestwa zwierząt”, toteż pokazały mu się łzy w oczach, gdy dziewczynka rzekła: „Do Królestwa Bożego”. Chociaż według nauk Kościoła, którego był członkiem, odpowiedź dziewczynki była poprawna, jak również świadczyła o wielkim szacunku, to czy faktycznie należał do Królestwa Bożego? Czy ten władca polityczny istotnie został dopuszczony do „Królestwa Bożego”? Powinno nas to pobudzić do zastanowienia!

2. (a) Jakiej rangi rządem jest Królestwo Boże? (b) Jak Żydzi z czasów Jezusa pokazali, że nie siali z uwagi na to Królestwo?

² Przyłączenie do Królestwa Bożego jest największym zaszczytem, jakiego może dostąpić człowiek. Królestwo Boże to rząd górujący nad wszystkimi innymi. O rządzie tym na Bliskim Wschodzie głosił Założyciel chrystianizmu. Sprawozdanie historyczne donosi o Jezusie Chrystusie: „A po aresztowaniu [w roku 30 n.e.] Jana [Chrzciciela] poszedł Jezus do Galilei, głosząc dobrą nowinę Bożą i mówiąc: ‛Dopełnił się wyznaczony czas i przybliżyło się królestwo Boże. Okażcie skruszonego ducha i dajcie wiarę dobrej nowinie’” (Marka 1:14, 15). Jednakże przeważająca większość Żydów nie okazała skruchy ani nie przejawiła wiary. Rzecz wstrząsająca, ale wydali Jezusa na śmierć jako wroga imperatora, czyli cesarza rzymskiego. Jeżeli się posłużyć językiem obrazowym, nie siali z myślą o Królestwie Bożym. Kto z nas jednak dzisiaj tak sieje? Jak można to stwierdzić? Spróbujmy się o tym przekonać!

3. Na temat jakiej przypowieści podanej ludziom zgromadzonym na brzegu jeziora pytali potem uczniowie Jezusa? Co powiedział przy tym o uszach?

³ Większość z nas lubi opowiadania alegoryczne. Jezus Chrystus był znany z posługiwania się ilustracjami słownymi, czyli przypowieściami. Przybycie tego wędrownego kaznodziei ściągało wielu słuchaczy. Pewnego razu nauczał z łodzi ludzi zebranych na brzegu Jeziora Galilejskiego. Opowiedział wtedy o czterech rodzajach ziemi uprawnej. Najbliżsi jego uczniowie zapytali go na osobności o znaczenie tego porównania. Po przedstawieniu owego i udzieleniu dodatkowych wyjaśnień rzekł nawet tym wiernym towarzyszom: „Ktokolwiek