osoby w czasach starożytnych. Podczas tysiącletnich rządów Chrystusa stopniowo zostaną podźwignięci do ludzkiej doskonałości, a po ostatecznym wypróbowaniu „samo stworzenie również zostanie wyswobodzone z niewoli zepsucia i dostąpi chwalebnej wolności dzieci Bożych” (Rzym. 8:19-21; Jak. 2:21-26). W ten sposób posłuszne stworzenia ludzkie doczekają się ogłoszenia za sprawiedliwe, godne życia wiecznego na ziemi (por. Jana 10:10; Izaj. 9:6, BT; Izaj. 11:1-9; 35:1-6; 65:17-25).

16. (a) Pod jakimi względami „mała trzódka” i „drugie owce” wykazują „jedność”? (b) Dlaczego jednak słowa z Jana 3:3-5 dotyczą tylko „małej trzódki”?

¹⁶ Poszczególni przedstawiciele „małej trzódki” i niezliczonej rzeszy „drugich owiec” z podobnym zapałem radośnie służą Bogu (Łuk. 12:32; Jana 10:16; Tyt. 2:13, 14). Chociaż większość ostatka pomazańców jest już w podeszłym wieku i ma dużo bogatsze doświadczenie, u obydwu grup widać owoce ducha i osobowość chrześcijańską (Gal. 5:22, 23; Efez. 4:24). Istnieje jednak między nimi pewna różnica, na którą Jezus wskazał Nikodemowi, zanim jeszcze wspomniał o życiu wiecznym. Rzekł mianowicie: „Jeżeli ktoś nie narodzi się ponownie, nie zdoła ujrzeć królestwa Bożego” (Jana 3:3-5). Zatem ochrzczeni chrześcijanie, których Bóg powołuje na współdziedziców Jezusa do jego Królestwa, doznają ponownego narodzenia duchowego (1 Kor. 1:9, 26-30). „Drugie owce” nie potrzebują czegoś takiego, gdyż jako poddani tego Królestwa zmierzają do życia wiecznego w raju przywróconym na ziemi (Mat. 25:34, 46b; Łuk. 23:42, 43).

PAMIĄTKA I NOWE PRZYMIERZE

17. (a) Dlaczego wszyscy, którzy pragną żyć, powinni zgromadzić się wespół z ludem Bożym w dniu 24 marca? (b) Co można powiedzieć o uroczystości Pamiątki w roku 1985?

¹⁷ Dnia 24 marca 1986 roku po zachodzie słońca Świadkowie Jehowy na całym świecie będą obchodzić Pamiątkę śmierci Jezusa. Uwaga obecnych na tym święcie skoncentruje się na ofierze, jaką złożył on ze swego doskonałego ludzkiego ciała i przelanej krwi, aby wybawić grzesznych mieszkańców ziemi, a zarazem usprawiedliwić imię swego Ojca i umożliwić spełnienie Jego zamierzenia (1 Kor. 11:23-26). Dlatego też na całym świecie wszyscy, których celem jest życie (w niebie lub na ziemi), zechcą z okazji owego radosnego wydarzenia zgromadzić się wraz z ludem Bożym. W roku 1985 śmierć Jezusa wspominało w ten sposób ogółem 7 792 109 osób. Jednakże liczba tych, którzy podczas uroczystości spożywali chleb i wino, symbolizujące jego ciało i krew, wynosiła zaledwie 9051. Dlaczego było ich tak niewielu?

18, 19. (a) O jakich przymierzach Jezus wspomina w 22 rozdziale Ewangelii według Łukasza? (b) Jakiemu celowi służy każde z nich? (c) W jakim znaczeniu Jezus jest ‛jedynym pośrednikiem’, zgodnie z obrazem proroczym, którym była działalność Mojżesza?

¹⁸ A co powiedział Jezus tamtego wieczora, gdy nakazał obchodzić Pamiątkę swej śmierci? Kiedy już podał uczniom chleb, tak samo postąpił z winem, mówiąc: „Ten kielich oznacza nowe przymierze na mocy mojej krwi, która ma być przelana za was”. W dalszych słowach podkreślił jeszcze, na jakiej podstawie zostają przyjęci do nowego przymierza: „Wytrwaliście przy mnie w moich próbach; toteż zawieram z wami przymierze, tak jak mój Ojciec zawarł ze mną przymierze co do królestwa, abyście jedli i pili przy moim stole w mym królestwie i zasiadali na tronach, żeby sądzić dwanaście plemion Izraela” (Łuk. 22:19, 20, 28-30).

¹⁹ Zapowiadając nowe przymierze, prorok Jeremiasz oznajmił, iż na mocy tego postanowienia Jehowa przebaczy błąd i grzech swojego ludu, który dzięki temu ‛pozna Jehowę’, nawiązawszy z Nim bliskie, bardzo serdeczne stosunki (Jer. 31:31, 34). A jak Mojżesz pośredniczył przy zawieraniu Przymierza Prawa z cielesnym Izraelem, tak Jezus staje się „pośrednikiem [tego] odpowiednio lepszego przymierza”, które Bóg ustanawia z duchowym „Izraelem Bożym”. W takim charakterze składa też okup za tych, którzy są powoływani, by wraz z nimi odziedziczyć Królestwo. Tym sposobem otrzymują oni „obietnicę wiecznego dziedzictwa” (Gal. 3:19, 20; 6:16; Hebr. 8:6; 9:15; 12:24). I przede wszystkim w tym ściśle biblijnym znaczeniu Chrystus Jezus występuje jako ‛jeden pośrednik między Bogiem a ludźmi’ (1 Tym. 2:5, 6).

20. (a) Kto może spożywać emblematy podczas uroczystości Pamiątki? (b) Dlaczego tylko oni?

²⁰ Kto zatem podczas uroczystości Pamiątki ma prawo spożywać emblematy — chleb i wino? Jedynie ta grupa, na którą Bóg rozciąga nowe przymierze zawarte nad ofiarą Jezusa (Ps. 50:5). Celem jego jest przypisanie sprawiedliwości i prawa do życia 144 000 współdziedziców Jezusa, aby potem mogli zrezygnować z tego prawa i zostać zabrani do niebiańskiego Królestwa (Rzym. 4:25; 2 Tym. 2:10, 12). A co z „drugimi owcami”?

21. (a) Jaki pożytek z Pamiątki odnoszą „drugie owce”, będąc na niej w charakterze obserwatorów? (b) Na co kieruje uwagę obchód Pamiątki i jakie pytanie wyłania się w związku z tym?

²¹ Należący do klasy „drugich owiec” nie są objęci nowym przymierzem, i dlatego nie spożywają emblematów. Niemniej jednak będąc obecni na Pamiątce jako pełni szacunku obserwatorzy, dostępują obfitych błogosławieństw. Rośnie u nich docenianie spraw duchowych, zgodnie ze słowami, jakie Jezus wypowiedział w modlitwie do swego Ojca: „To znaczy życie wieczne: nabywanie przez nich wiedzy o Tobie, jedynym prawdziwym Bogu, i o tym, któregoś posłał, Jezusie Chrystusie” (Jana 17:3). Nie zapominajmy, że uroczystość Pamiątki kieruje uwagę na ciało i krew Jezusa. Właśnie to ciało i ta krew, złożone w ofierze, mają zasadnicze znaczenie dla wszystkich, którzy zdążają do celu, jakim jest życie wieczne. Jak się to potwierdza w stosunku do „drugich owiec”, które nie wchodzą w nowe przymierze i nie spożywają emblematów podczas obchodzenia Pamiątki? Zajmiemy się tym w następnym artykule.

„Dopomogły naszemu małżeństwu”

TAK się wyraził Glenn, mieszkaniec Luizjany. „Kiedy po raz pierwszy zobaczyłem Glenna”, pisze jeden ze Świadków Jehowy, „akurat coś robił przy podwoziu swojej półciężarówki, zaraz jednak wyszedł spod niej i okazał żywe zainteresowanie tym, co mam do powiedzenia. Bez wahania zgodził się na prenumeratę czasopism Strażnica i Przebudźcie się! Minęło kilka tygodni, zanim znowu udało się zastać tam kogoś w domu. W końcu spotkaliśmy jego żonę; powiedziała nam: ‛Owszem, wspominał mi, że zaprenumerował takie czasopisma. Byłam tym zaskoczona, ponieważ dotychczas nigdy niczego nie prenumerował. Ale rzeczywiście zaczęły przychodzić i są świetne! Razem czytamy je po nocach. Potem na pewno odnowimy prenumeratę!’

„Umówiliśmy się na odwiedziny ponowne, gdy oboje będą w domu. Faktycznie czekali na nas w ustalonym czasie. Rozpoczęliśmy studium biblijne. Glenn przyznał: ‛Te czasopisma są naprawdę dobre. Dużo już dopomogły naszemu małżeństwu. Kiedy w porze obiadowej przychodzę do domu, zawsze pytam Becky, czy nie nadszedł następny numer’”.

Ty też możesz otrzymywać do przeczytania kolejne wydania obu tych czasopism. Wystarczy zwrócić się w tej sprawie do Świadków Jehowy.