się przechwalać!” Dlaczego mielibyśmy pozwolić, żeby język wymknął się spod naszej kontroli jak ster wyrwany z ręki, co może się skończyć kolizją z innymi czcicielami Jehowy? „Z tych samych ust wychodzi błogosławieństwo i przekleństwo. Tak, bracia moi, być nie powinno! Czyż źródło z tej samej szczeliny wyrzuca wodę słodką i gorzką?” — Jak. 3:4, 5, 10, 11, Kow.

²⁴ Jeżeli jesteś skłonny powiedzieć gniewne słowo lub wdać się we wstrętne plotkowanie bądź oszczerstwo, to pamiętaj, że kapitan ma za pomocą steru czuwać nad kursem okrętu. Gdy nie będziemy mieć w sercu złych myśli o naszych braciach, nie pojawi się też pobudka do wypowiadania językiem szkodliwych słów. „Odrzuciwszy kłamstwo, niech każdy z was mówi prawdę do bliźniego”. „Niech nie wychodzi z waszych ust żadna mowa szkodliwa, lecz tylko budująca, zależnie od potrzeby, by wyświadczała dobro słuchającym”. — Efez. 4:25, 29.

25. Jakiej rady udzielono nam w sprawie załatwienia osobistych nieporozumień?

²⁵ Nieporozumienia staraj się szybko zażegnać. Często małą rzecz można pominąć, nie robić z niej kwestii. Jeżeli jednak problem się utrzymuje, podejdź do danego brata i na osobności omów z nim sprawę w sposób nacechowany miłością oraz życzliwością. A jeśli jakiś brat przychodzi do ciebie, bo ma powód się uskarżać, opanuj się i najpierw go wysłuchaj, żeby zrozumieć, co ma przeciwko tobie; nie staraj się czym prędzej bronić siebie ani podnosić z kolei zarzutów przeciw niemu. — Efez. 4:26, 32.

26. Jakie zapewnienie mamy w Słowie Bożym co do szansy pomyślnego ukończenia żeglugi przez burzliwe czasy do nowego systemu Jehowy?

²⁶ Przeciwnik Boży, Szatan Diabeł, wie, że jego czas jest krótki, i dlatego z dnia na dzień coraz gwałtowniej stara się wzburzyć morze ludzkości (Dan. 7:2, 3; Apok. 13:1). Wielki ten nieprzyjaciel Boży chętnie by rozbił naszą wiarę przez pogrążenie nas w zniechęceniu albo doprowadzenie do zderzenia z innymi osobami. Ale gdy zadbamy o to, by nasza wiara przypominała okręt sprawny w żegludze, i starannie będziemy zważali, żeby płynąć zgodnie ze wskazaniami niezawodnego Słowa Bożego, wtedy dzięki niezasłużonej życzliwości Jehowy i Jego skutecznej pomocy ukończymy pomyślnie naszą podróż przez obecne burzliwe czasy, a także przez „wielki ucisk”, i dobijemy do nowego systemu Jehowy, gdzie już nie będzie „morza” (Apok. 21:1). Jakże wdzięczni wtenczas będziemy Jehowie, że nie dopuściliśmy, aby jakiekolwiek napotkane po drodze atrakcje bądź przeszkody spowodowały zburzenie naszej wiary na podobieństwo rozbicia okrętu, przez co by nam przepadły wspaniałe błogosławieństwa, którymi wiecznie będą się radować miłujący Boga z całkowitym oddaniem! „Nam obce jest trwożliwe cofanie się — na zgubę; naszą drogą jest wiara — dla ocalenia duszy”. — Hebr. 10:39, NDb.

Owce reagują na głos pasterza

Jezus Chrystus w jednej ze swych przypowieści wskazał, że owce uczą się rozpoznawać głos pasterza i reagować tylko na jego głos: „Owce słuchają jego głosu; (...) postępują za nim, ponieważ głos jego znają” (Jana 10:3, 4). Pewien turysta podróżujący po Ziemi Świętej doświadczył na sobie niedawno prawdziwości tych słów. Donosi on: „Chcieliśmy sfilmować kilka owiec i próbowaliśmy przywołać je bliżej. Ale nie podeszły do nas, ponieważ nie znały naszych głosów. Nadszedł potem mały pastuszek. Ledwo zawołał, od razu podbiegły do niego. Nagraliśmy głos pastuszka na taśmę i później go odtworzyliśmy z magnetofonu. Ku naszemu wielkiemu zdumieniu owce wtedy poszły za nami!”