-
Oni usłuchali AniołaStrażnica — 1964 | nr 6
-
-
Byli już kiedyś przedtem w więzieniu. Grożono im już kiedyś. Wspierała ich pewna niewidzialna siła, której władcy nie dostrzegli. Stanowił ją Jehowa Bóg, Jego Syn Chrystus Jezus i mnóstwo aniołów, jak również duch święty, który Bóg zsyłał w celu pokrzepienia swych sług ziemskich. Ci wierni chrześcijanie „odeszli sprzed Sanhedrynu, ciesząc się, ponieważ zostali poczytani za godnych znoszenia zniewag dla jego imienia. I każdego dnia w świątyni i od domu do domu bez przerwy kontynuowali nauczanie i oznajmianie dobrej nowiny o Chrystusie Jezusie.” Czy masz taką wiarę? Czy posłuchasz anioła Jehowy i uczynisz to, co czynili apostołowie? Prawdziwi chrześcijanie uczynią to! — Dzieje 5:41, 42, NW.
42. Jak apostołowie okazali nieustraszoność w oznajmianiu dobrej nowiny, gdy z radością usłuchali anioła?
42 Jakaż radość wynikła dla apostołów z faktu, że usłuchali anioła! Oni wyruszyli na większe tereny służby, usprawiedliwiając imię i słowo Jehowy. Umocnili rosnący zbór Boży za swoich czasów. W końcu ci apostołowie wraz z wieloma innymi wiernymi, wypróbowanymi naśladowcami wyruszyli w inne regiony: nie tylko między żydów, lecz także między pogan. Ci inni z wszystkich pokoleń, języków i ludów uzyskali sposobność poznania prawdy i „wypowiedzi o tym życiu”, o którym Jezus mówił swym naśladowcom. Apostoł Paweł, pisząc do Koryntian, dał wyraz swemu żywemu zainteresowaniu „wypowiedziami o tym życiu”, podając im swe wspaniałe argumenty przemawiające za zmartwychwstaniem umarłych. — 1 Kor. 15:1-57.
43, 44. Jaka zachęta została dana nowożytnym chrześcijańskim świadkom Jehowy i o co oni będą się nadal modlić?
43 Chrześcijanie chcą teraz naśladować tych apostołów, którzy uczynili to, co nakazał im uczynić anioł Jehowy. W obecnych czasach aniołowie Jehowy kierują na całej ziemi Jego lud do Jego organizacji, ponieważ ci chrześcijanie oznajmiają poselstwo wiecznotrwałej dobrej nowiny. A zatem bądź odważny. Bierz udział w dziele głoszenia. Czyń to nieustraszenie, pokładając ufność w Słowie Bożym. „Bo aniołom swoim polecił, aby cię strzegli na wszystkich drogach twoich.” (Ps. 91:11, Szer) Na dowód tego Paweł zadał pytanie: „Czyż wszyscy oni nie są duchami służebnymi posyłanymi na posługę tych, którzy dziedzictwo zbawienia otrzymać mają?” (Hebr. 1:14, NDą) Jego pytanie wymaga odpowiedzi twierdzącej.
44 Czy jesteś więc zainteresowany w zbawieniu przez Chrystusa Jezusa? Piotr i Jan byli zainteresowani i powiedzieli: „W żadnym innym nie masz zbawienia, albowiem nie masz żadnego innego imienia pod niebem, danego ludziom, w którym moglibyśmy być zbawieni.” (Dzieje 4:12, NDą) Jeśli żywisz taką wiarę, jaką chrześcijanin powinien żywić w odniesieniu do Chrystusa Jezusa, to w celu osiągnięcia powodzenia w tym szybko przemijającym systemie rzeczy będziesz się nadal modlić, abyś był ‚napełniony duchem świętym’ i w wyniku tego będziesz ‚głosić nieustraszenie słowo Boże’. — Dzieje 4:31, Kow.
-
-
Miłość i nieustraszoność prowadzą do życiaStrażnica — 1964 | nr 6
-
-
Miłość i nieustraszoność prowadzą do życia
1. Jak uczniowie Jezusa zachowują jego przykazania?
JEŚLI wierzysz, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym i że „nie masz żadnego innego imienia pod niebem, danego ludziom, w którym moglibyśmy być zbawieni”, to niewątpliwie musisz wierzyć słowom Jezusa i jego apostołów. Jezus powiedział: „Jeżeli miłujecie mnie, będziecie zachowywać moje przykazania.” (Jana 14:15, Kow) Logiczny wniosek, który stąd wypływa, jest zgodny z następującą wypowiedzią Jezusa: „Kto ma przykazanie moje i zachowuje je, ten mnie miłuje. A kto mnie miłuje, znajdzie miłość u Ojca mego.” (Jana 14:21, Kow) A zatem jeśli któryś z uczniów Jezusa zachowuje jego przykazania, przejawia miłość. Ale co jest treścią tych przykazań Jezusa? Przede wszystkim Jezus powiedział: „Idźcie przeto i czyńcie uczniów z ludzi wszystkich narodów, chrzcząc ich w imię Ojca, Syna, i ducha świętego, ucząc ich przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem.” (Mat. 28:19, 20, NW) Nakłonienie ludzi, aby się stali uczniami Jezusa, wymaga od jego naśladowców mówienia, głoszenia, przekonywania.
2. (a) Czy nasza praca polega tylko na głoszeniu i czynieniu uczniów, i jakie dociekliwe pytania w sprawie ewangelizmu, zadane przez pewnego religijnego człowieka, zostały zamieszczone w czasopiśmie „Time”? (b) Jakie pytania można by jeszcze zadać komuś, kto twierdzi, że jest chrześcijaninem?
2 Nie wystarczy jedynie czynić uczniów. Jezus polecił też nauczać nowych uczniów i pokazać im, jak mają przestrzegać wszystkiego, co Jezus przykazał. Podróżowanie, głoszenie i nauczanie, czyli zaszczepianie prawdy w umysłach innych ludzi, wymaga mnóstwa pracy od każdego chrześcijanina. Czy próbowałeś to robić? Czy „kościół”, do którego być może należysz, nalega, abyś to wszystko robił? A może twoja religia jest bardziej podobna do religii opisanej w czasopiśmie „Time” z 25 października ubiegłego roku? W dziale religijnym na stronie 86 znajduje się tam następujące oświadczenie: „Prezes [Uczniów Kościoła Chrystusowego] dr Robert W. Burns z Atlanty ostrzegł, że płomienie wiary zbudowanej na ewangeliźmie zdają się już tylko tlić. ‚Nasza ewangelizacja nie robi postępów, ponieważ u wielu z nas zaznacza się brak głębokiej troski o zbawienie duszy bliźniego’, powiedział on. ‚Jak dawno temu byłeś narzędziem, za sprawą którego Bóg dodał do kościoła jakąś duszę? Jak dawno temu próbowałeś to ostatnim razem?’” Są to dobre pytania, które powinien rozpatrzyć każdy, kto twierdzi, że jest chrześcijaninem. Każdy, kto należy do jakiejś organizacji religijnej chrześcijaństwa, powinien się nad sobą zastanowić. Dlaczego? Bo jeśli uważasz się za chrześcijanina, powinieneś „iść”, „czynić uczniów”, „chrzcić” i „uczyć”. Jaki masz dowód na to, że jesteś chrześcijaninem, jeśli nie głosisz i nie nauczasz czystego chrystianizmu? Kiedy ostatnio próbowałeś nakłonić kogoś do podjęcia działalności chrześcijańskiej, którą jest głoszenie innym dobrej nowiny o Królestwie Bożym? Albo kiedy chociaż zwróciłeś komuś uwagę na spisane Słowo Boże, Biblię, aby mógł zająć zdecydowane stanowisko po stronie słusznych zasad? Może powiadasz: ‚Sposób, w jaki prowadzę swe moralne życie dowodzi, że jestem chrześcijaninem. Nie potrzebuję o tym mówić.’
3. (a) Co obejmują słowa „przestrzegać wszystkiego co wam przykazałem”? (b) Skąd według słów Jezusa biorą się złe czyny?
3 Jest rzeczą interesującą, że zwrot „wszystkiego, co wam przykazałem” obejmuje również Boże
-