do użytku nowej siedziby oddziału w Indii.

W trakcie programu przeprowadzonego z tej okazji prześledzono te 80 lat działalności świadczenia. Podano najciekawsze szczegóły z okresu budowy. Nadzorca strefy, brat Günter Künz, podkreślił w swym przemówieniu, że w ciągu ostatnich pięciu lat nastąpił na całym świecie 30-procentowy rozrost ludu Jehowy. Z zadowoleniem podał jednak do wiadomości, że India przewyższyła te wyniki 34-procentowym wzrostem. Przypomniał też słuchaczom, że dzięki wytężonej pracy dzieło w tym kraju może robić dalsze postępy.

Wszystkich obecnych wzruszył ten dowód błogosławieństwa Jehowy. Bracia w Indii są zdecydowani gorliwie pracować, żeby wielu dalszym osobom pomóc w usłyszeniu dobrej nowiny o Królestwie.

Pytania czytelników

● W jaki sposób duch święty współdziała z dzisiejszym ciałem kierowniczym przy mianowaniu starszych?

Apostoł Paweł oświadczył wobec starszych chrześcijańskich z Efezu: „Uważajcie na siebie samych i na całą trzodę, gdzie duch święty ustanowił was nadzorcami, abyście paśli zbór Boży, który On nabył krwią swego własnego Syna” (Dzieje 20:28).

Paweł nie wyłuszczył szczegółów dotyczących sposobu, jakim duch Boży oddziałuje podczas dokonywania takich zamianowań. Możemy jednak uzyskać pewien wgląd w tę sprawę na podstawie tego, co się wydarzyło w pierwszym stuleciu, gdy ówczesne ciało kierownicze rozpatrywało kwestię obrzezania. W podsumowaniu swoich rozważań chrześcijanie ci napisali: „Uznaliśmy bowiem za słuszne, duch święty i my sami, żeby nie nakładać na was dodatkowego brzemienia prócz tych rzeczy koniecznych” (Dzieje 15:28). Jakimi drogami duch Boży, czyli Jego bezosobowa czynna moc, przyczynił się wtedy do powzięcia wiążącej decyzji?

Z 15 rozdziału Dziejów Apostolskich wynika, że najpierw Paweł i Barnaba przedstawili problem w zarysie, po czym nastąpiła ogólna dyskusja. Apostoł Piotr wyjaśnił, jak doszło do ochrzczenia nieobrzezanego poganina Korneliusza i jego domowników. Wskazał na fakt, że na ich rzecz ‛Bóg dał świadectwo, udzielając im ducha świętego, tak samo jak i nam’ (Dzieje 15:7, 8; 10:9-48). Z kolei Paweł i Barnaba przytoczyli „liczne znaki i cuda, których Bóg przez nich dokonał wśród narodów” (Dzieje 15:12). W taki to sposób poprzez oddziaływanie na Piotra, Korneliusza, Pawła i Barnabę duch święty pomógł zrozumieć, że pogan nie trzeba poddawać obrzezaniu.

Jednakże na powzięcie przez ciało kierownicze ostatecznego postanowienia duch wpłynął jeszcze innymi sposobami. Można przyjąć za pewnik, że proszono o pomoc ducha świętego na czas tych rozważań; chyba właśnie dzięki temu uczeń Jakub przypomniał sobie proroctwo z Księgi Amosa 9:11, 12 i zrozumiał jego zastosowanie. A to proroctwo również zostało spisane pod wpływem natchnienia duchem świętym (Dzieje 15:13-20). Ponadto „apostołowie i starsi w Jeruzalem”, tworzący ciało kierownicze, byli chrześcijanami namaszczonymi tym duchem, którego działanie widoczne było w ich życiu, gdyż wydawali jego owoce (Dzieje 15:2; Rzym. 8:14-17; 1 Kor. 7:40; Gal. 5:22, 23).

Chociaż więc z nieba nie dotarła żadna słyszalna dyrektywa dotycząca obrzezania, członkowie ciała kierowniczego słusznie mogli oświadczyć, że „duch święty” kierował nimi przy podejmowaniu decyzji.

Podobnie rzecz się ma z mianowaniem chrześcijan na starszych, czyli