ciągu którego uśmiercają dalszych 300 mężczyzn, nie ruszając jednak ich mienia. Ponadto wieszają ciała dziesięciu synów Amana. Zwycięzcy Żydzi, wytraciwszy nieprzyjaciół, obwołują czternasty dzień miesiąca Adar w dalej położonych okręgach, a piętnasty dzień w Suzie porą ucztowania i radości (Est. 9:1-19).

21. Do jakiego dorocznego święta Mardocheusz zobowiązuje Żydów? Co ma przy tym na uwadze?

²¹ Jehowa ocalił swój lud i nie powinno to pójść w niepamięć. Toteż Mardocheusz śle odpowiednie pisma do Żydów w całym państwie. W jakim celu? Aby ich zobowiązać do corocznego obchodzenia czternastego i piętnastego dnia miesiąca Adar jako święta radości, w którym będą ucztować i przesyłać sobie dary. Później zostaje wydany jeszcze jeden okólnik w tej sprawie, z potwierdzeniem królowej Estery. Owo święto ocalenia zaczęto określać nazwą Purim, nawiązujących do czynności Amana, który kazał rzucać Pur, czyli los, żeby ustalić najbardziej pomyślny dzień na przeprowadzenie zbrodniczego planu zagłady, co jednak w końcu obróciło się przeciwko niemu (Est. 9:20-32).

JEHOWA WYBAWIA SPRAWIEDLIWYCH

22. Co Mardocheusz na wysokim stanowisku w rządzie nadal czyni dla ludu Bożego?

²² Estera, Mardocheusz i inni Żydzi mają już za sobą to, co najgorsze. Jehowa nie porzucił swego ludu. Po pewnym czasie król Aswerus nakłada na kraj i podległe mu wyspy obowiązek pracy przymusowej (w okresie swego panowania dokończył na przykład wiele robót budowlanych, rozpoczętych w Persepolis przez jego ojca Dariusza I). Mardocheusz nadal zajmuje wysokie stanowisko w rządzie, ustępując właściwie jedynie królowi. Ten wierny Żyd, cieszący się uznaniem i szacunkiem oddanych sług Bożych, nieustannie zabiega o ich dobro i zapewnia pokój całemu ich potomstwu (Est. 10:1-3).

23. Jakie piękne zalety wykazali Mardocheusz i Estera?

²³ Mardocheusz był doprawdy mężem wiary, który się odznaczał odwagą, zdecydowaniem, prawością oraz lojalnością wobec Jehowy i ludu Bożego. Estera to roztropna niewiasta, która we właściwym czasie potrafiła milczeć, ale w potrzebie przemawiała nieustraszenie. Przyjmowała rady Mardocheusza, nawet jeśli zastosowanie się do nich narażało jej życie. Była piękna, lecz pokorna, i dała wspaniałe dowody miłości, bezinteresowności oraz lojalnego przywiązania do swego ludu. Na równi z Mardocheuszem całkowicie ufała Jehowie i w modlitwie szukała Boskiego kierownictwa.

24. O czym mogą być przekonani dzisiejsi słudzy Jehowy z uwagi na Jego postępowanie z Mardocheuszem, Esterą i innymi Żydami?

²⁴ Jaki to budujący przykład dla sług Bożych w dobie obecnej! Wbrew trudnościom i prześladowaniom pracują ramię przy ramieniu, lojalni wobec Jehowy i siebie nawzajem. Żyją w ufnym przekonaniu, że Jehowa Bóg ich wesprze i ocali, tak jak poparł i uratował Esterę, Mardocheusza oraz ich rodaków (Filip. 1:27-30). Prawdą jest, że „wiele złego przychodzi na sprawiedliwego; ale z tego wszystkiego wyrywa go Pan” (Ps. 34:20, Gd). Zatem rozgłaszajmy chwałę naszego Boga i zawsze Mu ufajmy, bo Jehowa nie porzuca swego ludu.

„Gaduła”

Niektórzy filozofowie ateńscy nazwali apostoła Pawła „gadułą” (Dzieje 17:18, Poz). Greckie słowo, jakim się posłużyli, oznaczało w zasadzie ‛wronę zbierającą ziarno’. W sensie przenośnym określenie to stosowano do kogoś, kto żebrząc lub kradnąc żywił się resztkami. Odniósłszy je do Pawła, filozofowie przypięli mu etykietkę człowieka powtarzającego okruchy wiedzy, a więc czczego pleciugi.