żarty albo sprośną mową opisują szczegóły z życia płciowego (Psalm 39:1, BT). Jednakże strzegąc swojej prawości i czystości uradujecie serce Jehowy (Psalm 11:7; Przysłów 27:11).

18. (a) Dlaczego w walce z nieczystością moralną nie wystarczy unikać niestosownych myśli i sprośnej mowy? (b) Jaki pożytek można odnieść z rady Pawła, udzielonej Filipianom?

¹⁸ Chcąc zwyciężyć w walce z nieczystością moralną, nie wystarczy odrzucać plugawe myśli i słowa. Pewne przysłowie chińskie powiada: „Pusty umysł jest otwarty na wszelkie podszepty” (por. Mateusza 12:43-45). Apostoł Paweł zdawał sobie sprawę z potrzeby napełniania umysłu zdrowymi, czystymi myślami. Właśnie dlatego usilnie zachęcał Filipian: „Cokolwiek jest prawdziwego, cokolwiek dotyczy spraw poważnych, cokolwiek jest sprawiedliwego, cokolwiek jest czystego moralnie, o czym tylko dobrze się mówi, jakakolwiek jest cnota i cokolwiek jest godnego pochwały — na to stale zwracajcie uwagę [albo: ‛czyńcie to przedmiotem wnikliwego rozmyślania’c]” (Filipian 4:8).

19. Dlaczego należy pilnie studiować Słowo Boże? W jaki sposób pomaga to zachowywać czystość moralną?

¹⁹ W tym celu oczywiście trzeba pilnie studiować Słowo Boże (Jozuego 1:8; Psalm 1:2). Utwierdzicie tym sposobem umysł i serce, przyczyni się to wam też do zacieśnienia osobistej więzi z Jehową. Dzięki temu o wiele łatwiej oprzecie się pokusom do wdania się w postępowanie nieczyste pod względem moralnym. Po prostu nie zechcecie ryzykować okrycia niesławą imienia Jehowy oraz ściągnięcia hańby na swą rodzinę i zbór. Zamiast tego będziecie korzystali ze swej siły i młodzieńczego wigoru w sposób, którego nie trzeba będzie później żałować. Pójdziecie drogą czystości moralnej — tego prawdziwego piękna młodzieży znajdującej upodobanie w służeniu Jehowie! (Przysłów 3:1-4).

Głoszenie Słowa Bożego z odwagą

JEHOWA potrafi swym sługom dodać sił do ‛głoszenia Słowa Bożego z odwagą’ (Dzieje Apostolskie 4:31, Bw). Nawet osoby dopiero od niedawna podążające ścieżką prawdy biblijnej i nie mające doświadczenia w działalności ewangelizacyjnej nie muszą się wstrzymywać od śmiałego krzewienia dobrej nowiny. Na Wybrzeżu Kości Słoniowej dwóch głosicieli w trakcie pracy od domu do domu napotkało profesora uniwersytetu. Młodszy z nich, imieniem Seriki, pomyślał, że nie jest należycie przygotowany do rozmowy z tak wykształconym człowiekiem, toteż inicjatywę przejął drugi Świadek Jehowy.

Profesor nie mógł się pogodzić z uprzedzeniami rasowymi i obwiniał Boga za istniejące na tym tle problemy, a rozumowanie swe opierał na założeniu, że to właśnie On stworzył różne rasy. Po dłuższej rozmowie, która zdawała się prowadzić donikąd, Seriki zdobył się na odwagę, by zabrać głos, i taktownie włączył się do dyskusji (1 Tesaloniczan 2:2). Zwróciwszy uwagę na to, że dom profesora był pomalowany na różne gustownie dobrane kolory, młody głosiciel zapytał: „Dlaczego cały pański dom nie jest w jednym kolorze?”

„Chyba nie sądzi pan, że oszalałem!” — żachnął się profesor. Wówczas Seriki odpowiedział: „Oczywiście, że nie, ale w takim razie dlaczego mielibyśmy oczekiwać, iż Bóg uczyni wszystko i wszystkich tylko w jednym kolorze?” Spostrzeżenie było trafne. Ten prosty przykład okazał się skuteczny i początkowo nieśmiały Seriki dał dobre świadectwo.