mesjańskim Królestwie Bożym i sprawiedliwych Jego wyrokach, które dla Jego nieprzyjaciół równe są plagom, a które jednak zostaną wykonane celem wyzwolenia wszystkich ludzi pragnących w sposób mający uznanie Boże wielbić Stwórcę duchem i prawdą.

(Powyższa rezolucja została przyjęta na wszystkich 24 kongresach przez łączną liczbę aż 454 977 uczestników.)

Wykonanie wyroku Bożego na fałszywej religii

„Chodź, pokażę ci osądzenie wielkiej wszetecznicy, siedzącej nad wodami.” — Obj. 17:1, NT.

1. Jakie prawo ma każdy człowiek i co pod tym względem jest naszym obowiązkiem wobec innych?

KAŻDY człowiek ma prawo do praktykowania religii własnego wyboru; pozostaje to obecnie w mocy, dopóki czyjaś religia nie pociąga za sobą czynów niemoralnych, rozwiązłości, mogącej wywołać publiczne zgorszenie. Każdy powinien szanować prawo drugiego do wolnego wyboru swej religii i życia według niej. Musimy przestrzegać tolerancji religijnej.

2. (a) Czego nie oznacza tolerancja religijna? (b) Jak pewien hinduski autor zapatruje się na imiona różnych bogów i jakie w związku z tym powstają pytania?

² Jednak z okoliczności, że każdemu przyznajemy prawa religijne, że nie powstrzymujemy nikogo od wyznawania swej religii, nie wynika jeszcze, jakobyśmy uznawali Jego religię albo prócz własnej pochwalali również wszystkie inne. Stosowana przez nas tolerancja religijna nie oznacza, jakobyśmy wierzyli, że wszystkie religie są słuszne i właściwe oraz że wszystkie prowadzą do przyszłej wiecznej szczęśliwości w połączeniu się na zawsze z bogiem, któremu dana osoba oddaje cześć. Nie znaczy to też, iż uważamy, że mimo wszystko, co się mówi lub czyni, każdy i tak wielbi tego samego boga, tylko pod różnymi nazwami, albo że jedynie zbliżamy się do niego różnymi drogami bądź przy pomocy różnych ceremonii religijnych. Pewien autor hinduski napisał niedawno na ten temat, co następuje: „Imiona bogów nie stanowią o religii, tak jak imiona mężczyzn i kobiet nie stanowią o ich osobowości. (...) Czy to będzie Bóg, Jehowa, Bhagwan, Iswar, Allach, Hari, Siwa czy Rama — jest to zawsze ta sama Istota nieuchwytnie przychodząca na pamięć każdemu wiernemu, gdy wypowiada imię, z którym go nauczono łączyć tajemnice wszechświata i pojęcie wielbienia.”a Ale czy to prawda? Czy wszelkie imiona rozmaitych bogów mają tę samą przeszłość? Czy wszystkie nasuwają czcicielom myśli o tej samej osobowości?

3. (a) Dlaczego obnażanie fałszywej religii jest słuszne? (b) Na czym musi się opierać takie demaskowanie?

³ Czy w ogóle może istnieć religia fałszywa? Nie jest prześladowaniem religijnym, gdy się komuś mówi i wykazuje, że jego religia jest fałszywa. Nie jest też formą prześladowania religijnego, gdy ktoś odpowiednio poinformowany publicznie demaskuje błędy jakiejś religii i w ten sposób umożliwia ludziom dostrzec różnicę między religią fałszywą a prawdziwą. Chcąc jednak tak wystąpić i wykazać błędy fałszywych religii, prawdziwy wielbiciel musi swój sąd oprzeć na wiarogodnej podstawie, na mierniku, któremu się nie da nic zarzucić. Publiczne zdemaskowanie fałszywej religii ma z pewnością większą wartość niż sprostowanie doniesienia prasowego, które się rozminęło z prawdą. Jest to raczej służba publiczna, a nie prześladowanie religijne, i wiąże się z tym wieczne życie i szczęście społeczeństwa. A przy tym pozostaje każdemu swoboda wyboru.

4. Co powinien być w stanie uczynić ten, kto ma prawdziwą religię?

⁴ Dlaczego miałby ktoś praktykować tę czy inną religię, nie będąc przekonany, że jest prawdziwa i słuszna? Nie jest przejawem zarozumiałości, jeśli wielbiciel wyraża przekonanie, że tylko jego religia jest prawdziwa. Jednak powinien on być w stanie udowodnić, że jest to jedyna religia, która jest właściwa i przyniesie wiecznotrwałe błogosławieństwa. W przeciwnym razie jego przekonanie do swojej religii jest bezpodstawne i po prostu polega na łatwowierności.

5. (a) Co byśmy mogli stwierdzić, gdyby wszystkie religie były prawdziwe? (b) Co nas upewnia, że nie wszystkie są prawdziwe?

⁵ Dla niejednych może to być myśl nowa i zaskakująca, że nie wszystkie religie są prawdziwe i słuszne, i że w istocie rzeczy jest tylko jedna prawdziwa forma wielbienia wyższej lub najwyższej inteligentnej mocy. Gdyby wszystkie religie były właściwe, doprowadziłyby do udoskonalenia ludzi religijnych wszelkiego rodzaju, zapewniłyby im ochronę i trwałe dobrodziejstwa. Tymczasem fałszywa religia pociąga za sobą złe skutki: upadek i rozkład. Jeśli taki wywiera wpływ w obecnym życiu, to jakże mogłaby nas zbawić? Jak mogłaby nas wprowadzić do lepszego, doskonalszego świata, skoro tam by była praktykowana ta sama religia, co w życiu ziemskim? Nie jest możliwe, żeby wszystkie religie były prawdziwe, ponieważ pozostają ze sobą we wzajemnej sprzeczności; niemniej ta religia, która istotnie jest prawdziwa, musi zaprzeczać wszystkim innym.

6, 7. (a) Co wyjawia prawdziwa nauka? (b) Jak Słowo Boże wskazuje, że stworzenie wszechświata przypisać trzeba boskiej Inteligencji?

⁶ Stanowczo musi istnieć tylko jedna prawdziwa religia, tak jak istnieje tylko jedna prawdziwa nauka. Dziewiętnaście wieków temu pewien wykształcony obrońca prawdziwej religii radził unikać „sprzeciwów rzekomej wiedzy”, innymi słowami „sprzecznych twierdzeń rzekomej nauki”, ponieważ przyjęcie takiej fałszywie nazwanej nauki lub wiedzy doprowadziło wielu wierzących do odwrócenia się od prawdziwej wiary. (1 Tym. 6:20, Wu; NDą) Jedyna prawdziwa religia musi pozostawać w doskonałej harmonii z wiedzą, która ma rzetelne podstawy, a nie jest tylko tak nazywana.

⁷ Prawdziwa nauka lub wiedza, potwierdzona przez fakty, odsłania nam prawa rządzące wszechświatem. Coraz wyraźniej wyjawia nam cudowną harmonię wszystkich dzieł stworzenia i praw naszego widzialnego wszechświata. Badania naukowe odkrywają jedność i harmonię wszechświata sięgającą aż do najdrobniejszych szczegółów, lecz nawet nieuzbrojonym okiem widzimy wystarczająco dużo, aby się przekonać, że istnieje tylko jeden Bóg, jeden Stwórca naszego tak w sobie zgodnego wszechświata. Okoliczność, że harmonie wszechświata przypisać trzeba boskiej Inteligencji, znalazła już dawno temu wyraz w słowach skierowanych przeciw ludziom, którzy zaprzeczają istnieniu najwyższego Boga, Stwórcy: „To, co można o Bogu poznać, jest im jawne; albowiem Bóg im objawił. Gdyż niewidzialne jego przymioty od stworzenia świata przez zrozumienie tych rzeczy, które są uczynione, bywają poznane, wieczna też moc jego i bóstwo, tak że nie mogą mieć wymówki.” (Rzym. 1:19, 20, Wu) Jakie więc wnioski jesteśmy zmuszeni z tego wyprowadzić?

8. (a) Jakim wymaganiom musi odpowiadać religia, jeśli ma być jedyną prawdziwą formą wielbienia? (b) Dlaczego prawdziwe wielbienie musi zwyciężyć?

⁸ Tylko jeden Bóg może być najwyższy i wszechpotężny; a skoro istnieje tylko jeden taki Bóg,