człowieka winno być poznanie Boga i Chrystusa, aby móc żyć wiecznie. Przecież „darem, którego Bóg udziela”, nie jest jedynie życie przez określoną liczbę lat, ale „życie wiecznotrwałe poprzez Chrystusa Jezusa, naszego Pana” (Rzym. 6:23, NW). Sięganie po tenże dar sprawia już teraz, że życie chrześcijańskiego świadka Jehowy jest interesujące, ma sens i daje dużo zadowolenia.

18. Dlaczego życie wieczne jest jak najbardziej godne pożądania?

¹⁸ Ale czy w ogóle warto się ubiegać o życie wieczne? Owszem, dlaczegóżby w warunkach doskonałych nie miało być godne pożądania? Jezus nazwał tę obiecaną przyszłość życiem „w obfitości” (Jana 10:10). Apostoł Paweł mówił o niej jako o „prawdziwym życiu” (1 Tym. 6:19). Wcale nie trudno zrozumieć, dlaczego. Wieczność oferuje pod dostatkiem czasu na twórcze myślenie i konstruktywną pracę. Niedokończone przedsięwzięcie Boże, dotyczące przekształcenia naszej ziemi w raj, niewątpliwie będzie jednym z pierwszych nakazów dnia, którymi zajmie się ludzkość w nowym systemie rzeczy (Izaj. 65:17-25; 2 Piotra 3:13; Apok. 21:1-5). Umysły ludzkie nigdy nie przestaną gromadzić wiedzy o Jehowie ani poznawać faktów, liczb i poglądów dotyczących życia w ogólności. Swoista pojemność magazynowa mózgu jest wręcz nieograniczona, a im więcej mózg nagromadzi, tym bardziej staje się użyteczny. Naukowiec i wynalazca Thomas Edison ubolewał kiedyś nad tym, iż umysł w swym obecnym stanie nie może ogarnąć wszystkiego, co jest we wszechświecie. Orzekł, że nie znamy nawet milionowej cząstki wszystkiego. A teraz pomyślmy, ile radości będzie wynikać z posługiwania się umysłem w całym zakresie jego możliwości! W dzisiejszym życiu bardzo trudno jest samemu doprowadzić jakieś przedsięwzięcie do końca. Większość ludzi pracuje jakby dorywczo, wykonuje tylko mały fragment większej całości, i musi zadowolić się nadzieją, że końcowy produkt będzie bliski ich pragnienia. Natomiast w nowym systemie Jehowy będzie czas i możliwość do przemyślenia każdego pomysłu w sposób konkretny aż do ostatecznego wyniku. Skutkiem tego ludzie będą ku chwale Bożej przeżywać szczęście przez całą wieczność, gdyż takie jest publicznie ogłoszone zamierzenie Boga. — Izaj. 55:10, 11.

19. Co możemy uczynić, by sobie i innym zapewnić dar życia wiecznotrwałego?

¹⁹ Ceń sobie więc życie jako dar od Boga i daj dowód tego, spełniając teraz wolę Bożą. Zaszczepiaj u innych to poszanowanie życia, ukazując im jedyne Źródło życia, jego prawdziwe znaczenie i jego wzniosły cel. Pomagaj ludziom stać się uczniami Jehowy Boga i Chrystusa Jezusa, nauczając ich wszystkiego, co Bóg nakazał im czynić. Przez wskazywanie innym na jedyny sens życia stale odświeżamy go we własnej pamięci. Życie, tak samo jak miłość, nie może rozkwitać ograniczone do własnych progów, ale się odnawia przez udzielanie innym. A najlepszy i najkorzystniejszy użytek z życia to wysławianie Boga. Najgłębszy cel życia spełniany bywa wtedy, gdy urzeczywistnia się życzenie psalmisty: „Wszystko, co oddycha, niech wychwala Jah. Wychwalajcie Jah!” — Ps. 150:6, NW.

Zakłopotanie wywołane przez określanie Jezusa mianem Boga

Ksiądz Vincent Taylor, autor dzieła pt. The Expository Times, przyznaje w nim: „Ewangelie wyraźnie ukazują, że wiedza Jezusa była ograniczona, że musiał zadawać pytania, by uzyskać pewne informacje, (...) jak również sprzeciwił się bogatemu dostojnikowi, który zwrócił się do niego ze słowami „Dobry Nauczycielu”, i osadził go w miejscu pytaniem: ‚Czemu nazywasz Mnie dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko sam Bóg’ (Marka 10:18). Kwestie tego typu nieustannie wywoływały zakłopotanie i muszą nadal je wzbudzać, jeśli bez rozeznania określa się Jezusa mianem Boga”. Tymczasem nie nastręczają żadnego problemu, jeśli się odrzuca dogmat o trójcy i wierzy w to, co powiedział sam Jezus, a mianowicie, że Bóg i Ojciec jest większy od niego, od Jezusa Chrystusa. — Jana 14:28.