-
Umiejętność taktownego prowadzenia rozmowyNasza Służba Królestwa — 1978 | listopad
-
-
Pamiętaj, że najczęściej możesz rozmawiać zaledwie kilka minut. Chociaż nie ze wszystkim, co powie domownik, będziesz mógł się zgodzić, to jednak najczęściej lepiej jest nie krytykować zbyt szybko jego poglądów. Raczej staraj się nadać rozmowie charakter pozytywny, podkreślając, że błogosławieństwa Królestwa Bożego są proponowanym przez Biblię rozwiązaniem ludzkich problemów.
7 Gdy zaznaczy się różnica poglądów, możesz ją potraktować jako przedmiot wspólnego zainteresowania. Możesz nawet powiedzieć, że jesteś zadowolony z poruszenia tego tematu. Użyj go jako klucza do prowadzenia dalszej rozmowy. Jeżeli domownik jest gotów z tobą dyskutować, mógłbyś go zapytać: „A czy zastanawiał się pan już kiedy nad tą sprawą z takiego punktu widzenia?” Następnie możesz odczytać werset biblijny, który wskazuje, co na ten temat mówi Słowo Boże. Jeżeli dojdziesz do wniosku, że nie zdołasz go przekonać, albo że myśli nierozsądnie, nie nalegaj, żeby zgodził się z tym, co mu powiedziałeś. Lepiej jest zakończyć rozmowę paru przyjaznymi słowami, przygotowując w ten sposób grunt pod przyszłą sposobność przedstawienia mu dobrej nowiny. — Prz. 12:8, 18.
8 Staraj się rozpoczynać rozmowę w taki sposób, by się stała dla twego rozmówcy przyjemnym przeżyciem. Na ile to zależy od ciebie, staraj się na odchodnym pozostawić jak najlepsze wrażenie, dążąc do tego, żeby stosunek twego rozmówcy do Boga, Jego Słowa i Jego sług był życzliwszy niż przedtem. W ten sposób choćby chwilowo nie udało ci się dotrzeć do jego serca, następnym razem może się okazać bardziej przystępny.
9 Szczera troska o ludzi oraz gorące pragnienie pomagania zainteresowanym, to ważne czynniki, przyczyniające się do uwieńczenia służby polowej powodzeniem i radością. Staraj się zawsze docierać do serc ludzi, z którymi masz do czynienia, i proś Jehowę, żeby pobłogosławił twoje wysiłki. — 1 Kor. 3:6.
-
-
Przedstawianie dobrej nowiny — przez kierowanie uwagi na BiblięNasza Służba Królestwa — 1978 | listopad
-
-
Przedstawianie dobrej nowiny — przez kierowanie uwagi na Biblię
1 Jak mieszkańcy twojego terenu reagują na dobrą nowinę? Czy ta reakcja nie jest tak korzystna, jak należałoby się tego spodziewać? Czy wobec tego nie byłoby dobrze kierować w służbie więcej uwagi na Biblię, częściej się nią posługując. Służba Pawła jako misjonarza była bardzo owocna, gdyż stale powoływał się na Słowo Boże i rozprawiał z ludźmi na podstawie Pisma (Dzieje 17:1-4). Jeżeli będziemy naśladować Pawła, to ku naszej radości więcej ludzi skorzysta z naszej pomocy i stanie się wierzącymi.
2 Chcąc pomóc innym w poznaniu prawdy trzeba brać udział w służbie polowej. Nikt nie powinien wmawiać sobie, że niezależnie od jego przygotowania i osobistego udziału w służbie Jehowa i tak zadba o to, by dobra nowina była głoszona a Jego owce odnalezione. Taki pogląd w żaden sposób nie jest oparty na Biblii, ponieważ w Rzymian 10:14 postawiono jednoznaczne pytanie: „Jakże mieli usłyszeć, gdy im nikt nie głosił?” Chcąc jednak skutecznie posługiwać się Biblią, trzeba się do tego przygotować.
3 Aktualny temat do rozmów nadaje się do posługiwania się Biblią. Moglibyśmy na przykład rozpocząć rozmowę w taki sposób: „Dzień dobry. Chcielibyśmy złożyć państwu króciutką wizytę, ponieważ interesujemy się losem naszych bliźnich. Czy nie sądzą państwo, że życie byłoby o wiele piękniejsze, gdyby wszyscy ludzie żyli w zgodzie ze sobą bez względu na swoje pochodzenie? /Daj się wypowiedzieć/. Czy nie czulibyśmy się bezpieczniejsi, gdyby jedność zapanowała wśród wszystkich narodów? /Daj się wypowiedzieć/. Jakie to miałoby znaczenie dla każdego z nas? W Dziejach Apostolskich 10:34, 35 jest powiedziane:... /Odczytaj werset/. Ponieważ Bóg nie jest stronniczy, więc Jego Słowo, Biblia, daje ludziom wszelkiego rodzaju jednakową nadzieję, nadzieję na przewodnictwo, które ma wszystkich zjednoczyć. A cała ludzkość bardzo tego potrzebuje”.
4 Potem można by wskazać na Apokalipsę 7:9, 10 i wspomnieć o „wielkiej rzeszy” ludzi ze wszystkich narodów, którzy już stoją przed „tronem” Boga i uznają Go za swego Władcę. Gdy domownik okazuje zainteresowanie, można szerzej rozwinąć ten temat i
-