Jeżeli tak, to musiały być przezwyciężone ogromne trudności. Oprócz pokonywania naturalnych przeszkód trzeba było jeszcze odeprzeć zajadły atak, który w końcu o mało nie unicestwił Biblii jako żywej siły oddziałującej na wierzących.

Historia zwycięskich zmagań Biblii z tym wielkim sprzeciwem jest naprawdę pasjonująca. Przez całe stulecia uporczywie usiłowano ją spalić i pogrzebać. Możni królowie i cesarze angażowali przeciw niej potęgę całych imperiów. Mimo wszystko Biblia pozostaje po dziś dzień niezniszczalna.

Ktoś mógłby zapytać: „Po co podejmowano takie wysiłki, żeby ją zachować? Czy tylko dlatego, żeby mogła wywierać korzystny wpływ na moje życie? A może jest jeszcze jakaś poważniejsza przyczyna”? Dlaczego w przeszłości, a także w dobie obecnej, podejmowano i nadal podejmuje się ogromne wysiłki, żeby umożliwić każdemu człowiekowi posiadanie i czytanie Biblii?

W następnych artykułach podano wyczerpującą odpowiedź na takie pytania. Po zapoznaniu się z nimi będziesz tym wyżej cenił sobie fakt, że Biblia przetrwała aż do naszych czasów.

Biblia przezwycięża przeszkody naturalne

WSPANIAŁA Biblioteka Aleksandryjska w Egipcie była niewątpliwie największym księgozbiorem starożytności. W pewnym okresie jej regały zapełniało ponad pół miliona dzieł.

Zaledwie 350 lat po jej wzniesieniu w III wieku p.n.e. część znajdujących się w niej ksiąg pochłonął ogień. Niebawem zrabowano i zniszczono resztę zgromadzonych tam cennych dokumentów. Jak oświadczył historyk Edward Gibbon, owe „dzieła starożytnych geniuszy bezpowrotnie zginęły”.

Tak więc ogromny zbiór ksiąg, zapisanych przeważnie na papirusie (materiale przypominającym papier, sporządzonym z włókien egipskiej rośliny zwanej papirusem), nie oparł się naturalnym przeciwnościom zagrażającym trwałości książek: ogniowi i ludzkiej pasji niszczenia. Gdyby te księgi spisano na tablicach kamiennych lub glinianych, zamiast na nietrwałym papirusie, być może istniałyby dłużej.

Niewykluczone, że w I wieku n.e. niektóre partie Chrześcijańskich Pism Greckich spisano na takim samym, nietrwałym papirusie, chociaż na ogół do spisywania Biblii używano pergaminu lub welinu (materiałów piśmiennych wyrabianych ze skór zwierzęcych [2 Tym. 4:13]). Ale i takie materiały mogą spłonąć, a poza tym z biegiem czasu butwieją. Jakże więc łatwo pierwotne, odręczne kopie Biblii mogły ulec zniszczeniu, zanim by sporządzono duplikat, umożliwiający przetrwanie zawartego w nich bezcennego orędzia! Tymczasem robiono wiele odpisów i puszczano je w obieg, dzięki czemu orędzie nie zaginęło, mimo że spisano je na nietrwałych materiałach.

POWIERZONO JĄ NIEWIELKIM GRUPOM ETNICZNYM

Dalszą naturalną przeszkodą zagrażającą przetrwaniu Biblii była okoliczność, że od samego początku oddano ją pod opiekę nie lubianych mniejszości. Apostoł Paweł napisał o Żydach: „Zostały im powierzone Słowa Boże” (Rzym. 3:2). Przez ponad tysiąc lat Bóg używał niektórych Żydów do spisania swego Słowa i naród ten starał się ustrzec owe święte pisma od zniszczenia.

I pomyśleć tylko, że gdy zaczęto spisywać Biblię, Izraelici uchodzili za ‛najmniej liczny ze