Wielki Nauczyciel chce nas nauczyć wielu rzeczy. Wszystko to jest zapisane w Biblii, a słuchając tego, będziesz się cieszyć. Radość sprawi ci również mówienie o tych dobrych rzeczach twoim kolegom i koleżankom oraz innym ludziom.

Pytania czytelników

● W jakim sensie „sama natura (...) poucza”, że niewieście długie włosy przynoszą chlubę, natomiast mężczyzna powinien się wstydzić zapuszczania włosów, jak o tym pisze apostoł Paweł w Liście 1 do Koryntian 11:14, 15? — G. N.

Uwagi, jakimi apostoł Paweł poparł wytyczne co do pozycji niewiasty w zborze chrześcijańskim, były dla Koryntian bardzo wymowne. Napisał on im: „Czyż sama natura nie poucza was, że mężczyźnie, jeśli zapuszcza włosy, przynosi to wstyd, a niewieście, jeśli zapuszcza włosy, przynosi to chlubę?” (1 Kor. 11:14, 15). W pewnych okolicznościach chrześcijanka powinna mieć nakrycie głowy, czym wykazuje, że uznaje nad sobą teokratyczne zwierzchnictwo (1 Kor. 11:5). Konieczność tę miały samorzutnie przypominać pewne naturalne objawy występujące wśród tych, do których Paweł pisał, oraz pewne znane im zwyczaje.

Zbór koryncki prawdopodobnie składał się w przeważającej mierze z Greków i Żydów, a wśród tych ludzi kobiety z natury mają włosy dłuższe niż mężczyźni. Nie dzieje się tak wszakże u wszystkich ludów. Naukowcy przyjmują na ogół, że istnieją trzy zasadnicze typy owłosienia: długie proste włosy Azjatów i Indian, krótkie kędzierzawe włosy Murzynów i Melanezyjczyków oraz faliste włosy Europejczyków i Semitów. Przy pierwszych dwóch typach „trudno jest dostrzec jakąkolwiek różnicę długości włosów u mężczyzny i u kobiety”, oczywiście jeśli pozwoli się im róść bez obcinania. Inaczej jednak sprawa przedstawia się z trzecim rodzajem włosów. Na ogół wśród mężczyzn „długość rzadko przekracza 12 do 16 cali [30 do 40 centymetrów], podczas gdy u kobiet przeciętna długość mieści się między 25 a 30 calami [63 do 76 centymetrów], a w niektórych wypadkach spotykano włosy długości 6 stóp [1,8 metra] i więcej”. — „The Encyclopaedia Britanica”, wydanie 11, tom 12, strona 823.

W dodatku chrześcijanie tamci znali powszechny wśród mężczyzn zwyczaj przycinania włosów do jakiejś umiarkowanej długości. Tak właśnie na ogół nosili się Żydzi i dlatego długie, nie obcinane włosy nazirejczyków wyróżniały ich jako ludzi nie stosujących się do ogólnego zwyczaju (4 Mojż. 6:5). W przeciwieństwie do tego niewiasty żydowskie zwykle nosiły dosyć długie włosy (Łuk. 7:38; Jana 11:2). Grecy czytający wywody Pawła także mogli należycie ocenić jego uwagi co do dłuższych włosów u niewiast niż u mężczyzn. Kwestię tę dodatkowo uwypuklała im okoliczność, że w Koryncie ogolenie kobiecie głowy lub obcięcie jej włosów na krótko oznaczało, iż jest to niewolnica albo że postanowiono ją zawstydzić z powodu przyłapania jej na cudzołóstwie bądź nierządzie. — 1 Kor. 11:6.

Tak więc apostoł Paweł słusznie mógł się posłużyć tymi normalnymi różnicami dla zilustrowania, że co innego mężczyzna, a co innego niewiasta. Różnice te miały służyć członkom zboru za przypomnienie.

A co można powiedzieć o długości czyichś włosów w dobie obecnej? Podobnie jak różna jest naturalna długość włosów u poszczególnych ras, tak też rozmaite są zwyczaje i osobiste upodobania. Zwyczaj noszenia krótkich włosów przez mężczyzn w świecie zachodnim wywodzi się od Rzymian; nakazuje on bardziej skracać włosy niż to było w zwyczaju u Żydów za czasów Jezusa. Kobiety na ogół także noszą teraz krótsze włosy niż w starożytności. Niemniej utrzymuje się nadal pod tym względem łatwo dostrzegalna różnica, zaznaczająca przynależność do tej lub tamtej płci. Chociaż więc własny gust i miejscowy obyczaj wywiera określony wpływ na to, jak długie włosy nosi chrześcijanin, to jednak będzie on chciał, aby jego włosy świadczyły, że jest mężczyzną. Podobnie też chrześcijanka będzie