się uczuciami lub nawet niestosownego dążenia do wyróżnienia się jakimkolwiek sposobem? (Zobacz książkę: „Prawda, która prowadzi do życia wiecznego”, strony 93-96). Kto naprawdę został zrodzony z ducha Bożego i powołany do nadziei niebiańskiej, ten jest całkiem pewny swego powołania; wynika to jasno ze słów apostoła Pawła: „Ten to Duch świadczy wespół z duchem naszym, że dziećmi Bożymi jesteśmy. A jeśli dziećmi, to i dziedzicami, dziedzicami Bożymi, a współdziedzicami Chrystusa, jeśli tylko razem z nim cierpimy, abyśmy także razem z nim uwielbieni byli”. — Rzym. 8:16, 17.

W przeszłości ktoś szczerze mógł brać udział w spożywaniu emblematów na uroczystości Wieczerzy Pańskiej, lecz później mógł sobie uświadomić, że jednak nie należał do „ostatka”, tylko raczej do „wielkiej rzeszy”. Czy w myśl wyjaśnień apostoła Pawła z Listu 1 do Koryntian 11:27-34 na takiej osobie ciąży wina „niegodnego” spożywania tych symboli? Nie ciąży, jeśli nie miał miejsca celowy brak poszanowania dla sensu tych emblematów.

Kontekst wykazuje, że pisząc o narażaniu się na sąd przez niegodne spożywanie emblematów, apostoł Paweł miał na myśli osoby, które traktowały tę wieczerzę jako część składową swego zwykłego wieczornego posiłku, a nawet się przy tym upijały. To już jawnie świadczyło o braku szacunku i o niedocenianiu wartości ciała i krwi Pana Jezusa Chrystusa (1 Kor. 11:20-22, 33, 34). Natomiast ci, którzy ewentualnie niesłusznie spożywali emblematy na skutek błędnego rozumowania, lecz czynili to z należytym szacunkiem, nie usiłowali przecież pomniejszać znaczenia Wieczerzy. Pamiętajmy, że apostoł Paweł pisał do „poświęconych”, do „powołanych świętych”, a więc chrześcijan, którzy mieli obowiązek obchodzenia Wieczerzy na pamiątkę Pana, obowiązek uczestniczenia w spożywaniu emblematów (1 Kor. 1:2). Sama logika wskazuje zarazem, że osoba, która świadomie udaje, iż jest członkiem „ostatka”, i nieuczciwie, obłudnie spożywa symbole, naraża się na niełaskę Bożą. Dlatego zanim człowiek weźmie udział w spożywaniu, najpierw powinien zbadać swe serce i poważnie zastanowić się nad świadectwem Pisma świętego. Powinien być bardzo rozważny i przed spożyciem całkowicie przekonany o słuszności swego kroku.

Pod wrażeniem uczciwości

Podczas zgromadzenia okręgowego, zorganizowanego przez świadków Jehowy w miejscowości Pomona (USA, stan Kalifornia) pod hasłem: „Czynienie uczniów”, jeden z obecnych zgubił wyposażenie kamery filmowej wartości 1000 dolarów. Stratę swoją zgłosił w komisariacie policji, później jednak stwierdził, że sprzęt ten oddano do biura rzeczy znalezionych, funkcjonującego na terenie zgromadzenia. Powiadomił o tym policję.

Z komisariatu policji specjalnie wysłano do biura rzeczy znalezionych oficera, aby osobiście sprawdził, czy owo wyposażenie faktycznie zostało tam oddane. Po upewnieniu się, że ten kosztowny sprzęt rzeczywiście zwrócono właścicielowi, policjant oświadczył: „Gdybym sam tego nie zobaczył, nigdy bym nie uwierzył”. W tejże chwili przybiegło jakieś dziecko i oddało trochę pieniędzy, które znalazło. Funkcjonariusz był wyraźnie poruszony, powiedział bowiem: „Jeżeliby wszędzie ludzie tak postępowali, to wkrótce zostałbym bez pracy”.