Jehowa wykona wyrok na szatańskim świecie. Wiedzą, że Królestwo Boże panuje już w niebiosach i że oni są jego głosicielami. Gorliwie ujmują się za nim zarówno słowem jak i czynem. Ci czujni wielbiciele Jehowy Boga usilnie starają się obecnie budzić innych ludzi do duchowego czuwania, aby dzięki temu nie zasnęli wraz ze złymi wiecznym snem w Armagedonie, lecz pozostali przy życiu i przeszli wraz z czuwającymi wielbicielami do nowego świata, aby wielbić tam Jehowę na zawsze. — 2 Piotra 3:11-14, NW.

Oni kłamią o zmarłych

NIEKTÓRZY ludzie mówią, że więcej kłamstw krąży o zmarłych niż o żyjących, że nie ma nawet dwóch autorytetów, które by w tej sprawie były tego samego zdania. Pewien biolog oświadczył‚ że śmierć jest niezbędnym czynnikiem porządku panującego w przyrodzie i że twierdzenie, jakoby śmierci nie było, jest głupotą. Jeden z lekarzy powiedział: „Śmierć musi istnieć” — ona jest czymś naturalnym. Z drugiej strony pewien duchowny oznajmił, że głupotą jest właśnie głoszenie, iż śmierć człowieka, to coś naturalnego i niezbędnego, podobnie jak pogląd, że nie ma śmierci. Ale znowu nie wszyscy duchowni się z tym zgadzają. Komu z nich wszystkich chciałbyś uwierzyć?

Pomimo bezspornego faktu istnienia śmierci, niektórzy inteligentni ludzie obstają przy tym, że śmierci nie ma. Na przykład duchowny Norman Vincent Peale z Nowego Jorku oświadczył bez ogródek: „Nie ma śmierci, i to żadnej śmierci!” Jednakże „Commitee on Christian Faith” [Komitet Wyznań Chrześcijańskich], składający się z czterdziestu trzech teologów protestanckich Zjednoczonego Kościoła Kanady, ogłosił po pięcioletnim intensywnym studiowaniu Biblii następujące sprawozdanie: „Ten, kto mówi, że ‚nie ma śmierci’, błądzi, gdyż to jest kłamstwo.” „Śmierć jest jednym z głównych faktów w życiu.” A zatem to, co jest prawdą dla jednego, dla drugiego jest kłamstwem.

Rozkład fizycznego ciała można niewątpliwie stwierdzić naocznie. To może być prawda — powiedzą niektórzy — ale nasza dusza żyje nadal po śmierci ciała. W broszurze „What Happens after Death?” [Co się dzieje po śmierci?] będącej publikacją rzymskokatolicką, czytamy: „Jedna z podstawowych nauk wiary katolickiej głosi, iż człowiek jest stworzeniem składającym się z ciała i duszy, czyli dwóch części, które nie są luźno złączone, lecz tak zjednoczone, że tworzą jedną indywidualną naturę ludzką. (...) Po śmierci człowieka jego dusza i ciało się rozdzielają. Ciało traci to, co je czyniło żywym ciałem ludzkim. Ono się rozpada i powraca do elementarnej materii, z której powstało. Jednakże dusza ludzka nie umiera.” W czasopiśmie „The Register” z 16 sierpnia trzy lata temu oświadczono: „Dusza nie może umrzeć, ponieważ nie może się rozkładać, dzielić na części, gdyż jest rozłożona, nie składa się z części.” Ona „jest rzeczywistym bytem. Może myśleć, może chcieć!”

Komentując ten podział na duszę i ciało Komitet Wyznań Chrześcijańskich głosi: „Nie podleganie śmierci nie jest cechą ani duszy ludzkiej, ani ciała ludzkiego. W gruncie rzeczy ten podział istoty ludzkiej na duszę nieśmiertelną i śmiertelne ciało nie ma oparcia w Biblii i niewątpliwie jest sprzeczny z chrześcijańską nauką, że życie po śmierci jest sprawą łaski Bożej, a nie dalszego, naturalnego rozwijania się ustroju ludzkiego, oraz że nadzieja chrześcijan opiera się raczej na zmartwychwstaniu, czyli wskrzeszeniu z martwych, a nie na wrodzonej nieśmiertelności. Jak już powiedziano, pogląd, że człowiek składa się z dwóch oddzielnych części, a mianowicie z duszy i ciała, nie pochodzi z Biblii, lecz od filozofów greckich.”

Wnioski dotyczące duszy i śmierci, do których doszedł ten komitet, były szeroko publikowane i witane jako nowe odkrycie. Trzeba tu powiedzieć, że od ponad osiemdziesięciu lat świadkowie Jehowy znali, drukowali i głosili to, co ci duchowni właśnie teraz odkryli! Oczywiście śmiertelność duszy i nadzieja człowieka na zmartwychwstanie, to nie nowe odkrycia, gdyż Biblia uczy o tym już od tysięcy lat! Jednakże od wielu lat duchowni uporczywie odmawiali uznania tych faktów. Oni kłamali o zmarłych. Teraz, po latach mylnego informowania ogółu, niektórzy z nich uznają prawdę Biblii i przedstawiają ją w ten sposób, jak gdyby była nowo znalezionym klejnotem. Ala tak nie jest.

Istnieją też kłamstwa na temat śmiertelności człowieka. Na przykład aktorka filmowa Deborah Kerr pisze: „Człowiek jest nieśmiertelny. On nigdy nie umiera. On po prostu JEST.” „Rzeczywiste ja”, mówi ona, „będzie żyć nadal, a raczej powróci do jedności z Bogiem. To jest prawdziwa nieśmiertelność.” Jednak Słowo Boże, Biblia, nie zgadza się z tą aktorką. Ono mówi, że człowiek jest śmiertelny. Apostoł Paweł powiedział: „To, co jest śmiertelne, musi przyoblec nieśmiertelność”. Gdyby stworzenia były już nieśmiertelne, jakże mogłyby wówczas ‚przyoblec nieśmiertelność’? Oświadczenie Pawła byłoby zbyteczne, niepotrzebne, nieprawdziwe. — Ijoba 4:17; 1 Kor. 15:53, NW.