tych posłów występujących w imieniu Chrystusa, tak jak nienawidził jego samego (Mat. 22:21; Rzym. 13:1-7). Nic więc dziwnego, że zaledwie sześć lat po tym, gdy Paweł napisał słowa zanotowane w Liście 2 do Koryntian 5:19-21, znalazł się w Rzymie jako więzień i stamtąd pisał do członków zboru w Efezie, w Azji Mniejszej, by się za niego modlili: „Żeby mi przy otwarciu ust dana była zdolność mówienia, aby z całą swobodą mowy oznajmiona została święta tajemnica dobrej nowiny, na której rzecz występuję jako poseł w łańcuchach”. — Efez. 6:19, 20, NW.

25. Czego wymaga spełnianie obowiązków chrześcijańskiego posła? O czym należy pamiętać, jeśli chodzi o dobra materialne?

²⁵ Podobnie jak tysiąc dziewięćset lat temu, również dzisiaj ‛spełnianie posłannictwa w imieniu Chrystusa’ wśród obcych Bogu ludzi wymaga nieraz takich cierpień. Paweł, który zniósł je wiernie, dał nam pod tym względem dobry przykład. Trwał w sprawowaniu swego poselstwa, czyli służby chrześcijańskiej. Napisał: „Okazujemy się sługami Boga przez wszystko: przez wielką cierpliwość, wśród utrapień, przeciwności i ucisków, w chłostach, więzieniach” i tak dalej (2 Kor. 6:4, 5). Ponieważ Paweł znosił cierpienia tak samo jak jego chrześcijańscy bracia, Hebrajczycy, więc mógł im powiedzieć, by nadal trwali, jak wówczas, gdy po raz pierwszy otrzymali światło prawdy biblijnej. Chociażby utracili wszelkie ziemskie dobra materialne, posiadali jednak — jak i on sam — „majętność lepszą i trwającą”. — Hebr. 10:32-34.

26. Dlaczego chrześcijańskim posłom nadal potrzeba niezłomnej wytrwałości?

²⁶ Czyż z powyższego nie wynika, że my, chrześcijańscy świadkowie Jehowy, jako posłowie, czyli wysłannicy Boży występujący w imieniu Chrystusa, musimy dziś nabierać sił do okazywania wytrwałości? Tak, nadal potrzeba nam wytrwałości. Od zakończenia „czasów pogan” w roku 1914 przeszliśmy wiele prześladowań i doświadczyliśmy złego traktowania ze strony wrogo usposobionego świata. Zanim doznamy spełnienia obietnicy Bożej dotyczącej „nowych niebios i ziemi nowej”, w których na zawsze ma zamieszkać sprawiedliwość, czekają nas jeszcze dalsze takie doświadczenia (2 Piotra 3:13, NW). Spełnienie tej obietnicy staje się coraz bliższe. Pokolenie, za którego życia — począwszy od pierwszej wojny światowej z lat 1914-1918 — miało miejsce takie niesprawiedliwe prześladowanie posłów, przedstawicieli Bożych, jest pokoleniem szczególnym. Dlaczego? Ponieważ za życia tego pokolenia Bóg spełni swą obietnicę o zaprowadzeniu sprawiedliwego nowego systemu rzeczy (Mat. 24:34; Marka 13:30). Trwajmy więc nadal pełni wiary i ufności!

Brak naturalnych uczuć

Biblia przepowiedziała, że brak „naturalnych uczuć” będzie jednym ze znamion „dni ostatnich” obecnego systemu. Smutny przykład tego przytacza londyńskie pismo Daily Mail, podając, że przeciętnie „codziennie dwoje dzieci umiera w Wielkiej Brytanii wskutek okrutnego pobicia przez rodziców”. Wcale nie lepsza jest dalsza informacja, że w jednym tylko roku zgłoszono ponad 64 000 wypadków, w których małe dzieci miały podbite oczy lub były dotkliwie poturbowane. Jakże pocieszająca jest jednak świadomość, że zbliża się nowy porządek, w którym „zamieszka sprawiedliwość” i nikomu nie będzie wolno „zła ani krzywdy wyrządzać”. — 2 Piotra 3:13; Izaj. 11:9, Poz.