zakłamaniu, które by wymagało od nich ustawicznego „ratowania twarzy”. Takie „ratowanie twarzy” opiera się na uczuciach dumy i bojaźni, a nie na zasadach Biblii. Towarzyszy ono uczuciu wstydu i polega na udawaniu w celu ukrycia wstydu bez względu na koszt, w postaci pogwałconych zasad, jedynie po to, by dany człowiek mógł wyglądać sprawiedliwie. Czy chrześcijanin, gdy popełnia grzech, powinien starać się „ratować swoją twarz” przez odłączenie się od innych? Nie; powinien raczej wyznać swój grzech przed Jehową i odtąd kroczyć prostymi ścieżkami. „Jeżeli wyznamy grzechy nasze, (Bóg) jest wierny i sprawiedliwy, aby nam odpuścił grzechy i oczyścił nas od wszelkiej nieprawości.” — 1 Jana 1:9, NDą; 2:1, 2; Ps. 32:1, 5.

24. Jak możemy się uwolnić od stosowania podstępnych metod świata?

²⁴ Pokora, miłość chrześcijańska i głęboki szacunek dla Jehowy utrzymają was na drodze sprawiedliwości. Apostoł napomina was, „abyście postępowali godnie powołania, którym zostaliście powołani, z zupełnym uniżeniem umysłu i łagodnością, z cierpliwością, znosząc jeden drugiego w miłości”. Za pośrednictwem zboru Chrystus dał „dary w ludziach,” dla pouczania i szkolenia wszystkich, mających udział w niezasłużonej dobroci, której Jehowa udziela przez swego Syna. Przyjmijmy radośnie to szkolenie, krocząc z organizacją Jehowy naprzód ku pełnej dojrzałości chrześcijańskiej, „abyśmy już nie byli małymi dziećmi, miotanymi wkoło jakby przez fale, unoszonymi tu i tam każdym wiatrem nauki przy pomocy oszukaństwa ludzi, przy pomocy przebiegłości w wymyślaniu błędu, lecz mówiąc prawdę, przez miłość wzrastajmy we wszystkim w tego, który jest głową, w Chrystusie”. (Efez. 4:1, 2, 8, 11-16, NW) Kto się dał zarazić stosowaniem przebiegłych metod starego świata, ten musi zupełnie przeobrazić swój umysł i być napełniony dokładną znajomością woli Bożej, aby chodzić „godnie Jehowy”. — Rzym. 12:1, 2; Kol. 1:9-12, NW.

25. Jak możemy przybrać nową osobowość i co jest skutkiem tego?

²⁵ To oznacza przybranie chrześcijańskiej osobowości, nowej osobowości, tak bardzo odmiennej od osobowości starego świata z jego przewrotnym sposobem myślenia. Wobec tego apostoł radzi: „Powinniście odłożyć starą osobowość, która odpowiada waszemu poprzedniemu sposobowi prowadzenia się, i która jest zepsuta z powodu swych zwodniczych pragnień; ale powinniście się stać nowymi w sile pobudzającej wasz umysł, przybrać nową osobowość, stworzoną według woli Bożej w prawdziwej sprawiedliwości i miłościwej dobroci.” (Efez. 4:22-24, NW) Po przybraniu nowej osobowości przez pilne studium i posłuszeństwo względem Słowa Bożego, nasz umysł zostanie pobudzony przez ducha Bożego. W ten sposób jako świadkowie Jehowy zawsze będziemy zainteresowani przysparzaniem czci wielkiemu imieniu Jehowy i nigdy nie będziemy pożądać dla siebie chwały i dobrego imienia u ludzi, ani nie będziemy dumnie dbać o ratowanie naszego honoru. — Mat. 5:16; Łuk. 16:15.

26. Jaki spisek uknuł Szatan, chcąc zachować poważanie, lecz z jakim końcowym rezultatem?

²⁶ „Wyniosłe oczy” i pycha, dbająca o honor własny, są obrzydliwością w oczach Jehowy. (Przyp. 6:16-19) Pycha pochodzi od Szatana Diabła, który chciał sobie uczynić sławne imię, większe jeszcze od imienia Jehowy i wywyższyć swój tron „nad gwiazdy Boże”. Zaślepiony on został swym promieniującym „blaskiem”. (Izaj. 14:12-14; Ezech. 28:17) Obecnie, kiedy zbliża się czas gdy jego blask niebawem zgaśnie w Armagedonie, jego podła polityka polega na tym, aby „panować lub zniszczyć”. W ślepej wściekłości uknuł on spisek celem „ratowania swej twarzy”, próbując całą ludzkość wciągnąć w przepaść atomową. Pobudza przywódców świata do przygotowania rodzaju ludzkiego do samobójstwa w rozmiarze dotąd niebywałym. Lecz to mu się nie uda! Pomimo wściekłości narodów Jehowa będzie walczył za swój lud, wyzwoli go i „wytraci tych, którzy rujnują ziemię”. (Joela 2:32; Obj. 11:18, NW) Szatan powalony zostanie w niesławie „jak latorośl obrzydła (...) jak ścierw podeptany (...) boś ziemię twoją pokaził”. — Izaj. 14:19, 20.

27. (a) Jaki rodzaj odpowiedzialności przewyższa wszystkie inne? (b) Kto może być nazwany szczęśliwym? (c) Jaki wspaniały dzień nastał obecnie?

²⁷ Tylko ci, którzy — jak wierny Ijob, Chrystus Jezus i ostatek — w obliczu ostatniego nikczemnego ataku Szatana na Społeczeństwo Nowego Świata świadków Jehowy nie dadzą się zachwiać w swojej nienaganności, przeżyją tę uniwersalną bitwę. (Ezech. 38:14-16) Oni będą tymi, którzy rozumieją, że gdy wchodzi w grę cześć, istnieje odpowiedzialność, która przewyższa wszystkie ziemskie zadania i obowiązki, mianowicie odpowiedzialność uczczenia wielkiego Życiodawcy, który wprowadził naszą ziemię na jej orbitę w przestworzach i stworzył na niej człowieka. (Dzieje 17:24-28; Ps. 36:9) Jako Najwyższy i Suweren wszechświata żąda On wyłącznej uległości od wszystkich swych inteligentnych stworzeń. (5 Mojż. 5:9, 10) Szczęśliwi jesteśmy, gdy chwalę Jehowy stawiamy ponad wszystko, radując się z Jego wspaniałego zamysłu, że dzisiaj, w naszych dniach, i przez cudowne dzieła, jakich tylko On może dokonać, Jego wielkie imię na zawsze ma być usprawiedliwione. Przyśpieszajcie ten dzień, w którym to niezrównane imię wywyższone zostanie „nad niebiosa” i cała ziemia będzie pełna „znajomości chwały Jehowy”! — Ps. 57:5; Abak. 2:14.

Chrześcijanie powinni świadczyć

◆ „W oczach Bożych każdy chrześcijanin powinien należeć do tych, którzy wydają świadectwo. Hieronim, znany ojciec kościoła już w IV wieku powiedział: ‚Chrzest jest ordynacją laików.’ Niedawno dr John R. Mott pisał: ‚Najlepsze czasy nastawały dla Kościoła zawsze wtedy, gdy ludzie świeccy stawali w jego służbie (...) Wezwanie, aby się stać świadkiem dla Chrystusa, dotyczy wszystkich. Ponad 235 wersetów Biblii wyraźnie wskazuje na odpowiedzialność, która spoczywa na barkach wiernych’”. — „The Lutheran Witness” z 20 października sprzed 3 laty.

Budowle zamiast moralności

◆ Obecna religia poświęciła swój dawny ‚rygor’ i wierność na rzecz ‚ustępstwa i rozrywek’ — oświadczył pewien rabin z Nowego Jorku (...) Wiel. dr William F. Rosenblum powiedział, że największą pasją Kościoła i Synagogi jest wznoszenie wspaniałych budowli, lecz zapomina się o utworzeniu ‚wybornego, bogobojnego ludu’. ‚Historia uczy nas niezbitej prawdy, że narody, które trwoniły swe siły i bogactwo na imponujące budowle, a nie poświęcały podobnej uwagi sprawie moralności ludu, stale traciły swe znaczenie, a po części nawet ginęły.’” — „New York Times” z 2 października sprzed 2 laty.