26. Czego potrzeba każdemu, żeby Pan był z jego duchem?

²⁶ W zborze ludu Bożego będzie panował zdrowy, radosny duch, jeśli jedni będą się modlić za drugich. Ponadto właściwy duch będzie się utrzymywał, gdy chrześcijańscy nadzorcy będą paśli „trzodę” z miłością (Filip. 2:19, 20; 1 Piotra 5:1-4, NP). Pan istotnie może być „z duchem twoim”, ale w tym celu musisz sprostać odpowiednim wymaganiom. Musisz dobrze pojąć Słowo Boże. Tylko pod tym warunkiem zdobędziesz całkowite upodobanie Jehowy.

„Trzymajcie się mocno Słowa Życia”

„Czyńcie wszystko bez szemrań i powątpiewań, abyście się stali bez zarzutu i bez winy jako nienaganne dzieci Boże pośród narodu zepsutego i przewrotnego. Między nimi jawicie się jako źródła światła w świecie. Trzymajcie się mocno Słowa Życia”. — Filip. 2:14-16.

1-3. (a) Jak zachowałby się ten, kto dostałby list od swego ukochanego ojca? (b) Jakie „listy” otrzymaliśmy od Jehowy Boga? Co daje stosowanie się do rad, które są w nich zawarte?

JAK zareagowałbyś na list otrzymany od ojca przebywającego w jakimś odległym kraju? Czy byś go odłożył nawet bez otworzenia? Albo czy przeczytałbyś jedno lub dwa zdania i schował go między inną korespondencję?

² Jeżeli naprawdę miłujesz swego ojca, to list od niego przyjąłbyś z radością serca. Otworzyłbyś go skwapliwie i z żywym zainteresowaniem przeczytał każde słowo. Niewątpliwie ceniłbyś sobie wszelkie mądre rady zawarte w liście i zaraz byś je zastosował. W gruncie rzeczy czytałbyś chyba ten list wielokrotnie dla samej przyjemności lub żeby się upewnić, czy dobrze zrozumiałeś jego treść. Czyż byłoby inaczej?

³ Jeżeli należysz do tych, którzy oddali swe życie Jehowie Bogu, to posiadasz coś znacznie ważniejszego niż jakikolwiek list od ziemskiego ojca. Od swego niebiańskiego Ojca otrzymałeś komplet sześćdziesięciu sześciu „listów” — Biblię, święte Słowo samego Boga. Dzięki stosowaniu się do zawartych w nim rad namaszczeni duchem naśladowcy Jezusa Chrystusa pozostali bez winy „pośród narodu zepsutego i przewrotnego” oraz okazali się duchowymi źródłami światła na świecie. Niezależnie od tego, czy zaliczasz się do nich, czy też żywisz nadzieję życia wiecznego na ziemi w obiecanym nowym porządku Bożym, istotne jest to, żebyś ‛trzymał się mocno Słowa Życia’. — Filip. 2:14-16.

4. Czym jest „Słowo Życia”?

⁴ Czym jest „Słowo Życia”? Orędziem od Boga na temat nadziei życia, której dała początek Jego obietnica co do Nasienia (Rodz. 3:15). Zapewnia ono o ostatecznym triumfie sprawiedliwości. Przez mniej więcej cztery tysiące lat Jehowa Bóg uzupełniał to „Słowo”, aż do skompletowania Biblii około 98 roku n.e. Od tego czasu na „Słowo Życia” składa się całe Pismo Święte. Wyjawiono w nim, że Bóg za pośrednictwem Jezusa Chrystusa udostępnia życie wieczne (Jana 3:16). Kto pragnie zdobyć uznanie u Boga i życie wieczne, ten musi rozumieć Słowo Boże, opowiadać je innym i żyć zgodnie z nim, a więc ‛trzymać się mocno Słowa Życia’.

5. Jaki pożytek daje ‛trzymanie się mocno Słowa Życia’?

⁵ ‛Trzymanie się mocno Słowa Życia’ jest dla nas wielce użyteczne. Każdy, kto się go tak trzyma, zachowuje bliską więź z Jehową Bogiem. Łatwiej mu też poradzić sobie z problemami, jakie niesie życie. Oprócz tego ‛trzymanie się mocno Słowa Życia’ umożliwia chrześcijaninowi przetrwanie niesprzyjających okoliczności. Zobaczmy w takim razie, jak się to potwierdza w praktyce.

RADZENIE SOBIE W CHOROBIE

6, 7. Z jakich wiadomości słudzy Jehowy mogą czerpać pociechę i siłę w czasie choroby?

⁶ Choroby spadają zarówno na biednych, jak i bogatych (Kohel. 5:15, 16; 6:1, 2). Z wypowiedzi Jezusa Chrystusa o jego duchowych braciach wynika, że podlegają chorobom (Mat. 25:39, 40). Wśród pierwszych chrześcijan były osoby dotknięte chorobą, jak na przykład Epafrodyt, Tymoteusz czy Trofim (Filip. 2:25-30; 1 Tym. 5:23; 2 Tym. 4:20). Tak więc słudzy Jehowy w dobie obecnej mogą poniekąd pocieszać się tym, że choroby wśród ludu Bożego nie pojawiły się dopiero w czasach najnowszych.

⁷ Pokrzepiająca jest jednak świadomość, że Jehowa potrafi ‛oddalić wszelką chorobę’ (Powt. Pr. 7:15). Trafnym unaocznieniem tego jest uleczenie ciężkiego niedomagania króla Ezechiasza. Bóg przywrócił mu zdrowie w odpowiedzi na jego modlitwę (2 Król. 20:1-11). Jezus podczas pobytu na ziemi uzdrawiał ludzi cierpiących fizycznie i duchowo (Mat. 8:14-17; Izaj. 53:4). Uzdrowieniom tym dała podstawę ofiara okupu, którą Bóg zgotował za pośrednictwem Chrystusa i która stanowiła punkt kulminacyjny ziemskiego biegu Jezusa, zapoczątkowanego z chwilą, gdy w roku 29 n.e. Bóg zesłał na niego swego ducha przy rzece Jordan. Toteż chrześcijanie mogą być pewni, że pod panowaniem Królestwa Bożego za sprawą zmartwychwstałego Jezusa Chrystusa posłuszni ludzie zostaną na zawsze uwolnieni od grzechu, chorób i śmierci. Jakże zatem stosownie Dawid błogosławił Jehowie