zboru chrześcijańskiego w Tesalonice na terenie Macedonii. (1 Tes. 1:1; 2 Tes. 1:1) „Wiecie” odnosi się więc do ówczesnych chrześcijan tam zamieszkałych i oczywiście do chrześcijan doby obecnej. (Rzym. 15:4) Co oznacza słowo „powstrzymuje”? W pewnym angielskim słowniku (Webster: New Collegiate Dictionary) „powstrzymać” („restrain”) objaśnione jest w ten sposób: „Zatrzymać; przeszkodzić; pohamować; odkładać lub zwlekać, na przykład z udzieleniem pozwolenia itd.; odmówić zgody.” A „co (...) powstrzymuje”? Jezus Chrystus dał chrześcijańskim apostołom moc działania w charakterze siły ograniczającej zło. (Mat. 10:1) „Dopóki żyło dwunastu apostołów Jezusa Chrystusa i dopóki służyli oni jako nadzorcy zboru chrześcijańskiego, powstrzymywali odstępstwo, czyli przeciwdziałali nawrotowi do religii babilońskiej. Byli siłą hamującą powstawanie organizacji religijnej, która wprawdzie z nazwy byłaby chrześcijańska, lecz w istocie swej antychrystusowa i babilońska.” — „Upadł Babilon Wielki!” — panuje Królestwo Boże!” strona 474 wydania angielskiego.

¹⁷ Apostołowie sprawowali władzę nad zborem i troszczyli się o to, żeby pozostawał wierny Chrystusowi. Niemniej jednak te filary, które przeciwdziałały rozwojowi bezprawia w zborze, miały z czasem być zabrane przez śmierć, po czym należało się spodziewać odstępstwa zboru oraz zwrócenia się ku fałszywym naukom i różnym niegodziwościom. (2 Kor. 10:2-6; 2 Tes. 2:3-12; 2 Tym. 4:3, 4; Dzieje 20:29, 30) Według doniesienia ewangelicznego Mateusza 18:18 również Jezus dobitnie wskazał na fakt, że ci dojrzali mężowie będą pod wpływem ducha Jehowy działali w zborze jako zapora. Dalsze wzmianki o tym znajdujemy w Liście do Efezjan 4:11-13 i w Dziejach Apostolskich 20:28. Paweł, jeden z owych mężów, osobiście także działał ku powstrzymaniu zła, jak to wynika ze słów Drugiego Listu do Tesaloniczan 3:6, gdzie czytamy: „A nakazujemy wam, bracia, w imieniu Pana Jezusa Chrystusa, abyście stronili od każdego brata, który żyje nieporządnie, a nie według nauki, którą otrzymaliście od nas.” — Zobacz również 2 do Tesaloniczan 3:10-15; 1 do Tesaloniczan 4:1-8; do Kolosan 2:8; Dzieje Apostolskie 20:31; do Efezjan 4:17 do 6:9; 1 do Koryntian 5:1-5; 2 do Koryntian 10:2-6.

¹⁸ Jakiego „go” powstrzymywano? Tego, kto się miał objawić w słusznym czasie i kto w trzecim wierszu został określony jako „człowiek niegodziwości” i „syn zatracenia”. Zwróćmy uwagę, jak te żywioły opisał apostoł Paweł według Dziejów Apostolskich 20:29, 30: „Wiem, że po odejściu moim wnijdą między was wilki drapieżne, nie oszczędzając trzody; nawet spomiędzy was samych powstaną mężowie mówiący rzeczy przewrotne, aby uczniów pociągnąć za sobą.” Potęga i wpływy tych odstępczych przywódców rzekomych chrześcijan miały wzrastać i z chwilą zniknięcia siły powstrzymującej mieli się wysunąć na czoło.

¹⁹ Klasa owych rzekomych chrześcijan pojawiła się na widowni po Pięćdziesiątnicy roku 33 n.e., a ze szczególną wyrazistością wystąpiła po śmierci dwunastu apostołów Jezusa Chrystusa. Tworzy ona zorganizowane duchowieństwo nominalnego chrześcijaństwa i stanowi wpływowy składnik Babilonu Wielkiego. Sam Babilon Wielki wciąż jeszcze działa aktywnie i nadal też istnieje ów „człowiek grzechu” lub „człowiek niegodziwości”.

²⁰ „Iż się objawi.” Znaczenie słowa „objawić” („reveal”) wspomniany już słownik angielski Webstera wyjaśnia, jak następuje: „Za pośrednictwem ponadnaturalnych środków albo nadprzyrodzoną drogą zawiadomić, obwieścić. Ogłosić (tajemnicę lub coś skrytego); odkryć. Wywieść na światło dzienne; na przykład dane malowidło objawia lub wyjawia charakter malarza. Odsłonić coś, czego ludzkie oko dobrze nie dostrzega, albo czego się nie wie.” Tak więc owa klasa rzekomych chrześcijan wystąpiła całkiem jawnie po śmierci apostołów; objawiła się we właściwym dla siebie czasie. — 2 Piotra 2:1-3.

21. Dlaczego Paweł pisał, że „tajemnica nieprawości” albo „tajemna moc nieprawości” już działa?

²¹ „Albowiem się już sprawuje tajemnica nieprawości”, albo: „tajemna moc nieprawości już działa”. Kiedy apostoł Paweł około 51 roku n.e. pisał List 2 do Tesaloniczan, owa „tajemnica”, skryte odstępstwo od prawd biblijnych, już się rozwijała, wpływowi ludzie po zborach skłaniali się już do kultu babilońskiego.

22. Co znaczą słowa: „przeszkadzać będzie, ażby był z pośrodku odjęty”?

²² „Przeszkadzać będzie, ażby był z pośrodku odjęty”, albo: „dopóki ten, który teraz powstrzymuje, nie zejdzie z pola”. Według Dziejów Apostolskich 20:29 ap. Paweł oświadczył: „Wiem, że po odejściu moim wnijdą między was wilki drapieżne.” Podobną myśl wyraża tekst Listu 2 Piotra 1:12 do 2:3. Po śmierci apostołów ta siła powstrzymująca ustąpiła z drogi, jak gdyby zniknęła tablica „STOP”, i wilki wdarły się już bez przeszkód.

23. Co dziś dla nas, chrześcijan, oznacza tekst Listu 2 do Tesaloniczan 2:6, 7?

²³ Skoro teraz zbierzesz wszystko, czego się dowiedziałeś w trakcie powyższych rozważań, dojdziesz do następującej konkluzji: Będąc chrześcijaninem musisz wiedzieć, że wierni apostołowie powstrzymywali odstępczych przywódców rzekomych chrześcijan od wprowadzenia babilońskiego kultu. Z chwilą jednak śmierci apostołów miała zniknąć owa zapora; wilki miały wystąpić jawnie i zwieść zbory do religii babilońskiej.

24. Jaki wpływ wywiera wiara na ciebie i na drugich?

²⁴ A zatem wiara twoja jest w pewnym sensie wskaźnikiem tego, że dysponujesz jakimś zasobem prawd, dostępnych również dla innych. Kiedy zapas ten jest niebezpiecznie szczupły, pierwszy tracisz błogosławieństwo Jehowy Boga, a jeśli ktoś do ciebie przyjdzie po wiadomości mogące pokrzepić wiarę, musi odejść pusto. Biblia stale cię napomina, żebyś ustawicznie wzmacniał wiarę przez karmienie się Słowem Bożym, świętymi Pismami, „które cię mogą obdarzyć mądrością ku zbawieniu przez wiarę, która jest w Chrystusie Jezusie”. (2 Tym. 3:15) Jezus sam opisał, jak działa wiara; oto jego słowa według sprawozdania Jana 7:38: „Kto wierzy we mnie, jak powiada Pismo, z wnętrza jego popłyną rzeki wody żywej.” Ten będzie bogaty w mądrość czerpaną ze Słowa Bożego, a wiara jego pozostanie żywotna.

Młody wiek nie jest przeszkodą

● BIBLIA wprawdzie jest największą kopalnią mądrości i obejmuje całokształt nauki o prawdziwej religii, ale nie trzeba być koniecznie człowiekiem starym i doświadczonym w życiu, żeby pojąć jej zasadnicze prawdy. Młody Elihu powiedział kiedyś: „Nie z wiekiem mądrość przychodzi, ni starcom prawość jest znana.” (Ijoba 32:9, BT) Potwierdza to doświadczenie opowiedziane niedawno na jednym z obwodowych zgromadzeń świadków Jehowy. Jedenastoletnia dziewczynka mówiła:

„Zawsze było moim pragnieniem, żeby mieć choć mały udział w dziele czynienia uczniów z ludzi wszystkich narodów. Od czasu chrztu miałam jeszcze jedno pragnienie: Chciałam bardzo prowadzić u kogoś studium biblijne. Tego lata życzenie to się spełniło. U pewnej pani, mieszkającej tylko o 3 ulice od nas, udało mi się pozostawić Biblię i broszurę ‚Ta dobra nowina o Królestwie’. Następnie pozwolono mi, żebym sama, tylko z moją młodszą siostrą Kasią, poszła do niej w odwiedziny ponowne.

„Dobrze przygotowałyśmy się obie do tych odwiedzin. Wspomniana pani zgodziła się, żebyśmy z nią studiowały. Wprawdzie z powodu jej pracy musiałyśmy czasem nasze studium trochę skrócić. Niemniej przez całe lato za każdym razem przerywałyśmy naszą zabawę, posprzątałyśmy i regularnie chodziłyśmy na to studium. Kiedy już miałyśmy za sobą parę broszur, zabrałyśmy się do książki ‚Sprawy’. Pani owa była teraz już tak daleko zaawansowana, że nie zawsze potrafiłyśmy odpowiedzieć na jej pytania, toteż dla wsparcia zaczęła ze mną przychodzić mamusia. A wynik? Obecnie ta pani zjawia się regularnie na Sali Królestwa i już wydaje świadectwo krewnym.

„Najwięcej ucieszyło mnie to, że początkowo nie mogła zrozumieć, dlaczego tak nalegam, by się przygotowywała do studium, a teraz sama wie, że znalazła to, czego szukała całe życie. A mnie się udało jej w tym pomóc.”