jak Bóg tego żąda; nie dla brudnego zysku, lecz chętnie i ochoczo. Nie rządźcie władczo gminami, lecz stańcie się przykładem dla trzody. A gdy zjawi się najwyższy pasterz, otrzymacie niewiędnący wieniec chwały.” (1 Piotra 5:2-4, Kow) Wysiłki Godnego Pasterza nad Piotrem nie poszły na marne. Nadzorcy, idźcie za zagubionymi owcami. Paście trzodę Bożą, która jest wam powierzona.

²² Jakimż błogosławieństwem od Jehowy jest nadzorca trzody! Podporządkowując się jego sumiennemu, wiernemu kierownictwu, owce żyją z sobą w pokoju i zgodnej jedności. Doznają w życiu radości. Doprawdy przez całe życie idą w ślad za nimi dobroć i łaska. Cieszą się, że mają udział w obronie wyższości imienia Jehowy. A ich nadzieja jest taka sama, jakiej dał wyraz pasterz i król, Dawid, mianowicie: mieszkać ze swoim Pasterzem w domu Jehowy na zawsze.

Szczęśliwa trzoda potrzebuje dobrego przewodnictwa

„Kto (...) wchodzi przez drzwi, jest pasterzem owiec. Temu odźwierny otwiera i owce słuchają głosu jego, i po imieniu woła owce swoje i wyprowadza je.” — Jana 10:2, 3.

1. (a) Dlaczego dobre przewodnictwo należy do koniecznych zalet nadzorcy i jakie znaczenie wiąże się z samym słowem „nadzorca”? (b) Jak jedynie może nadzorca spełniać właściwie swe zadanie?

ABY zbór chrześcijański się rozwijał i trzoda Boża pozostała szczęśliwa, od każdego nadzorcy wymagane jest dobre przewodzenie zborowi. Samo słowo „nadzorca” oznacza kogoś, kto odwiedza i dokonuje przeglądu. Wskazuje ono na człowieka, który czuwa nad zborem i troskliwie zajmuje się jego sprawami. W księdze Dziejów Apostolskich 20:28 została nadzorcom podana rada, że jeśli chcą właściwie i skutecznie spełniać to zadanie, powinni przede wszystkim zadbać „o samych siebie”, następnie zwracać uwagę na „całą trzodę”, a w końcu powiedziano im, aby „paśli zbór Pański”. Sumienne czynienie zadość tym wymaganiom daje w wyniku szczęśliwą trzodę.

2. Co to znaczy, żeby nadzorca zwracał uwagę na siebie samego? Dlaczego musi on na siebie zważać?

² Życie pasterza często jest twarde i wymaga wysiłków. Czas jego całkowicie wypełniają obowiązki. Jeżeli jednak chce właściwie troszczyć się o owce, powinien w rozsądnej mierze dbać o siebie samego. Od nadzorcy oczekuje się siły ducha. Owce zwracają się do niego w nadziei, że je pokrzepi i zachęci. Musi więc dobrze znać swą Biblię, aby mógł w słusznym czasie udzielić stosownej pociechy. Codziennie będzie sobie studiował Słowo Boże. Będzie rozmyślał nad jego mądrymi radami i starał się zastosować jego zasady we własnym życiu. Będzie się modlił do Boga o mądrość oraz o kierownictwo, ponieważ wie, że bez błogosławieństwa Jehowy nie można nikomu właściwie przewodzić. Musi zawsze pamiętać o tym, że „Pan [Jehowa, NW] daje mądrość, z ust jego pochodzi umiejętność i roztropność”. Nigdy też nie powinien zapomnieć, że „mądrość (...) z góry jest przede wszystkim czysta, następnie miłująca pokój, łagodna, ustępliwa, pełna miłosierdzia i dobrych owoców, nie stronnicza, nie obłudna”. (Prz. 2:6; Jak. 3:17) Kiedy pozwoli się prowadzić tej mądrości, trzoda Boża bez trudu rozpozna u niego umiejętność dobrego przewodnictwa, wiarę oraz inne zalety, którymi powinien się odznaczać nadzorca.

3. Czego wymaga dobre przewodnictwo?

³ Dobre przewodnictwo wymaga, aby nadzorca był razem z trzodą i na jej przedzie, nigdy zaś z tyłu ani w takim miejscu, gdzie wcale trzody nie ma. Będzie na wszystkich zebraniach zborowych i będzie brał w nich aktywny udział wraz z innymi członkami zboru. Nigdy nie będzie załatwiał spraw zborowych ani przeprowadzał spotkań ze swymi pomocnikami o takiej porze, kiedy w zborze odbywają się zebrania, będzie czynił to samo, czego oczekuje od owiec w trzodzie, mianowicie będzie pilnie śledził omawianą w danej chwili treść. Z niego przecież przykład bierze cały zbór.

4. Jak jeszcze nadzorca przysposobi się do skutecznego przewodzenia?

⁴ Zważanie na siebie samego oznacza dla nadzorcy także dokładną znajomość swoich zadań i obowiązków jako pasterza owiec Bożych. Nie zaniedba więc czytania i przyswajania sobie ciągle napływających pouczeń, które mu udostępnia narzędzie w ręku Jehowy — Towarzystwo Strażnica. Zamiast tego będzie starannie studiował i ciągle przeglądał takie publikacje, jak broszurę Głoszenie i nauczanie w pokoju i jedności, książkę Wykwalifikowani do służby kaznodziejskiej, czasopismo Służba Królestwa i inne wydawnictwa Towarzystwa. Poza tym będzie zapoznany nie tylko z własnymi obowiązkami, ale też wniknie w zadania sług pomocniczych, którzy go wspierają przy pasieniu zboru, aby w razie potrzeby mógł im dopomóc. Energiczne, jednolite kierownictwo nadzorcy ułatwi trzodzie kroczenie za nim. Naśladując dobry przykład swego nadzorcy, owce okażą gotowość szybkiego stosowania wskazówek i chętnego przyjmowania rad.

5. Dlaczego nadzorca musi się interesować własną rodziną?

⁵ Przewodnictwo nadzorcy rozciąga się również na teren jego własnej rodziny, o ile taką posiada, ponieważ ta rodzina unaocznia, czy się nadaje na nadzorcę. Musi wiec dołożyć starań, żeby się wywiązać z obowiązków związanych z rodziną, bo to wchodzi w zakres zwracania uwagi na siebie samego i stąd też objęta jest powyższym zaleceniem ze strony apostoła Pawła. Ponadto określając kwalifikacje nadzorcy, Paweł napisał, że ma nim być człowiek, „który by własnym domem dobrze zarządzał, dzieci trzymał w posłuszeństwie i wszelkiej uczciwości, bo jeżeli ktoś nie potrafi własnym domem zarządzać, jakże będzie mógł mieć na pieczy Kościół [zbór, NW] Boży?” (1 Tym. 3:4, 5) Dlatego rodzina nadzorcy powinna być w zborze rodziną wzorową.

6. W jakich sprawach nadzorca zadba o rodzinę, której przewodniczy, i dlaczego?

⁶ Będąc głową domu, nadzorca powinien dopilnować, żeby jego rodzina sumiennie studiowała Słowo Boże, Biblię, i gorliwie się udzielała w służbie polowej. Powinna być dla innych rodzin zboru dobrym