Przystań tę nie trudno poszukać. Ale jak się do tego zabrać? Człowiek musi przede wszystkim dostrzegać potrzebę czegoś lepszego niż to, co proponują narody świata. Następnie musi rzetelnie zapoznać się z Biblią, aby zobaczyć, w jaki sposób miałby dostosować się do wymagań Bożych. Wcale to nie oznacza, że przyjdzie mu wieść nienormalne życie.

Ludzie studiujący Biblię, za której pośrednictwem Bóg udziela wskazówek, mogą się prowadzić w sposób dający więcej zadowolenia. Stosowanie się do rad biblijnych zapewnia im szczęśliwsze stosunki w rodzinach, uwalnia ich od wielu obaw i zmartwień, które nękają ten świat, oraz daje im świadomość i przekonanie, że podobają się Stwórcy. Nikt prócz najwyższego Władcy wszechświata nie może zagwarantować „życia obecnego i tego, które ma nadejść” po tym, gdy Jego gniew oczyści ziemię z osób sprzeciwiających się słusznym Jego rządom (1 Tym. 4:8). Stwórca wie, co jest dla ludzi najlepsze, toteż urzeczywistni swoje zamierzenie, żeby uszczęśliwić ich pokojem, trwałym bezpieczeństwem i pomyślnością pod królewskim panowaniem swego Syna (Mat. 6:33). Rzeczywiście najwyższy czas, by ‛okazać rozeznanie’ i ‛ucałować Syna’, zanim Jehowa Bóg w zagniewaniu unicestwi ziemskich władców i ich królestwa.

Powodzenie zależy od wierności Bogu

DRUGA Księga Kronik w początkowej części zajmuje się królowaniem Salomona, a następnie donosi o rządach królów judzkich, wprowadzając tylko okolicznościowe wzmianki o 10-pokoleniowym królestwie izraelskim. Kończy się relacją o zburzeniu Jeruzalem i jego opustoszeniu aż do czasu, gdy król Cyrus wydał dekret upoważniający do odbudowy świątyni Jehowy. Treść tej księgi w wielu miejscach wykazuje jasno, że dopóki władcy i lud pokładali ufność w Jehowie, ich przedsięwzięcia bywały wieńczone sukcesem. Natomiast niewierność prowadziła do utraty błogosławieństwa i ochrony od Boga.

Salomon umocniwszy się na tronie królewskim, udał się z dowódcami, naczelnikami, sędziami i głowami rodów do przybytku w Gibeonie, aby złożyć ofiary całopalne. W ten sposób młody król szukał błogosławieństwa Jehowy dla swego panowania. Najbliższej nocy Najwyższy ukazał się Salomonowi i dał mu możliwość wyboru darów, których pragnie. Król pokornie błagał o mądrość i wiedzę, potrzebne do sądzenia poddanych. Ze względu na ograniczenie się do tak szlachetnej prośby usłyszał zapewnienie, że oprócz mądrości otrzyma także „bogactwo, skarby i chwałę”, jakich nie mieli Dawid ani Saul, i że nawet późniejsi władcy nie dorównają mu pod tym względem (2 Kron. 1:1-12). Tak się też stało, bo doniesienie opiewa: „Doprowadził też król do tego, że srebra i złota było w Jeruzalemie jak kamieni” (1:15, NP).

Jednym z największych osiągnięć Salomona było zbudowanie świątyni Jehowy na górze Moria. Rozdziały