28. Jak wyswobadza nas prawda i jak chodzenie w prawdzie wpływa na nasze serce?

²⁸ Prawda uwalnia nas od ujarzmiających, zabobonnych wyobrażeń oraz od bojaźni przed fałszywymi bogami i demonami. Bojaźń przed „żywym i prawdziwym Bogiem” zaczyna wtedy dominować w naszym życiu i kieruje nim. Przez to więc, że poprzez Jego drogi przyjmujemy pochodzące od Jehowy pouczenie i że potem chodzimy w Jego prawdzie, Jehowa wysłuchuje naszą modlitwę, w której Go prosimy, aby zjednoczył nasze serce do bojaźni Jego imienia. Jakimż ułatwieniem i jakąż ulgą jest takie zjednoczone serce w naszym życiu!

29. Jakie usposobienie ludzi znamionuje czas dzisiejszy jako „czas końca”, i jak to wykorzystują samolubnie ambitni ludzie, przez co nasza lojalność wystawiona zostaje na próbę?

²⁹ Dni nasze są czasem międzynarodowego strachu, jakiego dotąd nie znano w takim rozmiarze. Ten strach znamionuje teraźniejszość jako „czas końca” świata czyli „dopełnienie systemu rzeczy”. Stan rzeczy odpowiada przepowiedni Jezusa: „Ludzie będą mdleć ze strachu i w oczekiwaniu tego co przyjdzie na zamieszkaną ziemię.” (Łuk. 21:25, 26, NW) Wskutek tego strachu i bojaźliwego oczekiwania niepoinformowani ludzie szukają ucieczki i ochrony u ludzkich organizacji, które im obiecują bezpieczeństwo i zachowanie. Oni wypatrują kompetentnego kierownictwa. Wobec tego nie dziwimy się, jeśli życzenia i trwogi służą pewnym ludziom i organizacjom za pretekst, aby sobie przywłaszczyć kierownictwo, i jeśli potem żądają, aby lud im był lojalnie oddany. To wszystko podwyższa jeszcze ważność pytania komu lub czemu mamy okazać naszą lojalność, aby nie postąpić źle i zawsze cierpieć z tego powodu.

30, 31. (a) Kto nie podziela trwogi świata i co oni czynią? (b) Co zapewniamy sobie przez to i jaką zapłatę daje Bóg już dzisiaj tym, którzy są lojalni?

³⁰ My, to jest wszyscy, którzy zjednoczyliśmy swe serca do bojaźni imienia Jehowy, nie mamy udziału w tych trwogach i bojaźliwych oczekiwaniach ludów i narodów starego świata. Zamiast mieć udział w ich bojaźni, zachowujemy się tak, jak Jezus nam to przykazał na ten szczególny czas: „Ale gdy się to pocznie dziać, wyprostujcie się i podnieście głowy, ponieważ przybliżyło się wasze wyzwolenie.” (Łuk. 21:28, NW) Ani do jakiejś ludzkiej organizacji ani do jakiegoś politycznego dyktatora, lecz tylko do Boga, Wszechmocnego, mówimy słowami psalmisty Dawida: „O ustrzeż mą duszę, bo jestem lojalny.” (Ps. 86:2, NW) Zachowując się względem Jehowy Boga i Jego Królestwa lojalnie, nie możemy zbłądzić ani ściągnąć na siebie jakiejś szkody, której nie można by znów naprawić. Ufamy, że On spełni swoje przyrzeczenie, prowadząc nasze kroki po właściwej drodze. O nim jest napisane: „Nóg swoich lojalnych ludzi strzeże on; co się tyczy niezbożnych, to oni w ciemności doprowadzeni zostają do milczenia, bo nie przez siłę człowiek okazuje się wyższym.” — 1 Sam. 2:9.

³¹ Jakże bardzo wzmacnia to przyrzeczenie nasze serca i nasze nerwy? Poza tym mamy następującą obietnicę: „Tym, którzy chodzą w nienaganności, jest on tarczą, gdyż pilnują ścieżek prawości, i strzec będzie drogi swych lojalnych ludzi.” (Przyp. 2:7, 8, NW) Jakąż zapłatę otrzymujemy już dzisiaj, jeśli względem Jehowy jesteśmy lojalni i jeśli nasze serce jednoczymy do tego, aby się bało Jego imienia! On nagradza nas już dzisiaj, gdyż chce, abyśmy otrzymali trwałą zapłatę w Jego nowym świecie, który odziedziczą i zamieszkiwać będą wszyscy ci, którzy Mu zawsze pozostają lojalnie oddani.

Prorokowanie z lojalną organizacją

1. (a) Wobec kogo musimy być również lojalni, aby być lojalnie oddanym Bogu? (b) Względem których organizacji religijnych ludzie są lojalni, nie będąc przez to lojalni wobec Boga?

LOJALNOŚĆ względem Boga, który stworzył i zorganizował niebo i ziemię, musi iść w parze z lojalnością wobec Jego organizacji. Dzisiaj wiele ludzi myśli, że przez lojalność wobec jakiejkolwiek organizacji religijnej, są też lojalni względem Boga. Lecz co do tego mogą się oni mylić. Do rzeczy przepowiedzianych mających się ukazać w naszych dniach, należą ludzie i organizacje, którzy więcej miłują rozrywki niż Boga i którzy mają tylko „pewną formę zbożnego oddania, ale okazują się fałszywymi względem jego mocy”. (2 Tym. 3:1, 4, 5, NW) Oni twierdzą, że są oddani Bogu, przy tym uczestniczą w ceremoniach religijnych, wymyślonych i wykonywanych przez kapłanów, biskupów, diakonów i wielebnych doktorów teologii. Jednocześnie uganiają się oni za rzeczami materialnymi, a więc raczej za zaspokojeniem pragnień ciała niż ducha, okazując w ten sposób, że nie stanowią prawdziwej organizacji Bożej. Dają się poznać jako osoby, które miłują przyjemności życia, sport, zabawy i gry hazardowe tego świata, a nie przejawiają w swym życiu mocy prawdziwego zbożnego oddania. Ich postępowanie dowodzi, że ich zewnętrzna pobożność nie jest szczera. Okazują lojalność fałszywej organizacji, a więc nie „Bogu i Ojcu naszego Pana Jezusa Chrystusa”. (Efez. 1:3, NW) Są lojalni względem organizacji religijnej, która postępuje obłudnie wobec Boga i której Bóg nie może uznać za swoją.

2, 3. (a) Której organizacji nakazuje Bóg nam okazywać lojalność i który dzień dziewiętnaście stuleci temu zadecydował o tym? (b) Jak zostało owego dnia wskazane, że zbór chrześcijański jest tą organizacją, której chrześcijanie muszą być lojalnie oddani?

² Bóg nakazuje nam, abyśmy byli lojalni wobec widzialnej organizacji, na którą On