Jakie to dało wyniki? Jeżeli ktoś był pionierem pomocniczym w styczniu lub w lutym (ferie zimowe), poproś o podzielenie się budującymi doświadczeniami.

18 min: „Przedstawianie dobrej nowiny — Listownie” — odczytanie i omówienie.

15 min: Dbanie o czystość w związku ze służbą Bożą — przemówienie połączone z przedyskutowaniem tematu.

Starannie rozważ, pod jakim względem materiał ten mógłby znaleźć zastosowanie w waszym terenie, i zajmij się szczegółami, na które należałoby zwrócić uwagę.

Na niektórych terenach daje się niekiedy zauważyć brak dbałości o czystość i schludny wygląd. Czy coś takiego zdarza się i u nas? Jaki wpływ to wywiera na braci i siostry?

Biblia kładzie nacisk na czystość duchową (Kapł. 19:1, 2; 1 Piotra 1:15, 16), ale są też dowody na to, że liczy się czystość cielesna. Izraelici i pierwsi chrześcijanie uchodzili za lud wyróżniający się pod względem czystości. Na przykład nie strzyżone i rozczochrane włosy oraz nie praną odzież uznawano za przejaw żałoby (2 Sam. 19:24). Gościnność nakazywała umycie nóg gościowi, gdyż chodziło się wtedy w sandałach po zapylonych drogach (Sędz. 19:21; Jana 13:5) (Jeśli czas pozwoli, można omówić jeszcze inne przykłady: Wyjścia 30:17-21; Kapł. 17:15; 15:13 itp.).

Boży nakaz „bądźcie ŚWIĘCI” odnosi się również do nas i świadczy m.in. o znaczeniu higieny osobistej. Chrześcijanie, jako słudzy Boży, mają słuszne powody, żeby się gustownie ubierać i dbać o czystość. Jeżeli jesteśmy czyści, uczesani, i ubrani schludnie, a nie krzykliwie czy niechlujnie, przynosi to chlubę dobrej nowinie, którą zanosimy ludziom, i dobrze świadczy o Bogu, którego czcimy (2 Kor. 6:3, 4; 1 Tym. 2:9, 10). Dzieci należy wdrażać do utrzymywania czystości, dbania o odzież, sprzątania zabawek, właściwego zachowywania się przy stole (nie siorbać, mlaskać itp.), niewtrącania się, gdy rozmawiają dorośli itd. Pomóżcie im zrozumieć, że chodzi tu nie tylko o pomaganie rodzicom, ma to bowiem związek z wielbieniem Stwórcy.

Poza tym chrześcijanie troszczą się o czystość swych mieszkań i posesji. Wszyscy członkowie rodziny powinni dbać o należyte przygotowanie mieszkania, w którym ma się odbyć zebranie. Biorący udział w programie zebrań (zwłaszcza mówcy) powinni dbać o swój wygląd zewnętrzny (krawat, marynarka, porządnie podstrzyżone włosy). Niektórzy zaniedbują higienę osobistą, co wywołuje złe wrażenie na obecnych, zwłaszcza na zainteresowanych. Rodzina lub członkowie ośrodka powinni zachęcić taką osobę do utrzymywania czystości, jeśli pragnie korzystać z zebrań. Zwróćmy też uwagę na wygląd naszych Biblii, teczek i torebek, które zabieramy ze sobą, idąc do służby polowej.

Godni pochwały są ci, którzy na tym polu zrobili postępy od poznania prawdy. Na koniec zachęć wszystkich do zachowywania czystości w sposób świadczący o właściwym podejściu do sprawy wielbienia Boga.

12 min: „Młodzi Świadkowie Jehowy” — przemówienie połączone ze stosowną zachętą. (Gdyby w ośrodku nie było młodzieży, dostosuj to przemówienie do dorosłych lub poświęć ten czas na omówienie aktualnych spraw na waszym terenie).

5 min: Uwagi końcowe. Pieśń 9 i modlitwa.

TYDZIEŃ PO 22 LUTEGO

5 min: Sprawy lokalne. Jak się przedstawia udział ośrodka w opracowywaniu terenu zboru? Czy udziela się pomocy nieregularnym i nieczynnym? Czy zapraszamy zainteresowanych na zebrania? Czy któregoś z nich można by wprowadzić do służby w marcu lub kwietniu?

22 min: „Zebrania zborowe — Część I” — omówienie za pomocą pytań i odpowiedzi. W miarę możliwości punkt ten przeprowadzi starszy. Byłoby dobrze, gdyby na podstawie notatek prowadzonych przez nadzorcę służby sporządził sobie wykaz liczby obecnych na zebraniach w ciągu ostatnich kilku miesięcy i korzystał z niego podczas omawiania paragrafów 5-9. Czy pod tym względem dałoby się zrobić jakieś postępy? Dlaczego niektórzy opuszczają zebrania? Przy omawianiu par. 4 poproś kogoś, żeby opowiedział, jak i kiedy przygotowuje się do Szkoły Teokratycznej i do zebrania służby.

25 min: Odczytanie i przedyskutowanie wkładki „Ceńmy rzeczy święte” do par. 11. Czytanie można podzielić na trzy części: par. 1-3, 4-7, i 8-11. Starajcie się szczególnie podkreślić myśli, które mają praktyczne zastosowanie w waszym ośrodku. (Dołóżcie starań, żeby jak najszybciej umożliwić dokładne zapoznanie się z treścią tej wkładki wszystkim nieobecnym na tym zebraniu służby).

8 min: Uwagi końcowe. Poproś o podzielenie się budującymi przeżyciami z pracy polowej. Przypomnij,

przygotowują się w domu do wzięcia udziału w dyskusji, otwierając po raz pierwszy omawianą publikację dopiero w czasie zebrania. O ileż większy pożytek odnoszą ci, którzy nie tylko uważnie przeczytają w domu przerobiony materiał, ale przedyskutują go w rodzinie i podkreślą sobie kluczowe słowa lub myśli! Nie mniejszą szkodę duchową ponosiliby wszyscy obecni, gdyby prowadzący zebranie nie przygotowywał się należycie do swego odpowiedzialnego zadania nauczania, gdyby nie przemyślał każdego szczegółu, a także podanych wersetów oraz ich związku z daną myślą i z głównym tematem. Czy zwraca uwagę obecnych na trafne argumenty, którymi mogliby się posługiwać w służbie polowej, i czy przygotowuje sobie uproszczone i naprowadzające pytania, żeby je zadać nowym w prawdzie i dzieciom?

⁹ Nie da się zaprzeczyć, że wszystko to wymaga dodatkowego czasu i wysiłku, ale ileż pożytku duchowego wynika z tego dla niego samego oraz dla tych wszystkich, którzy przychodzą na zebrania, żeby się zbudować i czegoś nauczyć! Apostoł Paweł napisał: „Starsi, którzy przewodzą we właściwy sposób, niech będą uważani za godnych podwójnej czci, zwłaszcza ci, którzy ciężko pracują, przemawiając i nauczając” (1 Tym. 5:17, NW). Z szacunku dla Jehowy, który nam dostarcza tego cennego pokarmu duchowego, jak też z szacunku dla braci, którzy swoją obecnością na zebraniach dają do zrozumienia, że cenią „rzeczy święte”, każdy nadzorca ośrodka zechce okazać się godnym wielkiego przywileju pasienia trzody Jehowy, dbając przy tym o wytwarzanie na zebraniach serdecznej atmosfery, która by przyciągała zarówno braci, jak też osoby zainteresowane (Zobacz też Strażnicę 15/XCVI, s. 8 i 9).

¹⁰ Gdy na każdym zebraniu panuje miła atmosfera, tchnąca duchem miłości i życzliwości, gdy w miejscu zebrań także poza oficjalnym programem ‛w miłości braterskiej przejawiacie jedni ku drugim subtelne uczucia, a w okazywaniu czci wyprzedzacie się wzajemnie’ (Rzym. 12:10), gdy cała rodzina goszcząca ośrodek będzie zawsze troskliwie dbać o to, żeby się wszyscy dobrze czuli, gdy wszystkie zebrania odbywają się punktualnie, gdy prowadzący zebranie zawsze jest przejęty głębokim docenianiem pokarmu duchowego dostarczanego przez klasę „niewolnika”, wówczas ‛jawne staną się tajniki serca’ nawet człowieka, który przypadkowo zawita na wasze zebranie, tak iż powie: „Prawdziwie Bóg jest między wami” (1 Kor. 14:25, BT). A wszystkim braciom i siostrom doda to sił do przezwyciężenia trudności napotykanych w dążeniu do regularnego przychodzenia na zebrania.

¹¹ Są też jeszcze inne przyczyny nieregularnego uczestnictwa w zebraniach. Na przykład wielu uczestników zebrań pracuje na różne zmiany. Niektóre zbory już rozwiązały ten problem w sposób nacechowany docenianiem rzeczy świętych. Zorganizowano ośrodek, w którym zebrania odbywają się zawsze z rana i to najczęściej w jednym i tym samym miejscu. Należą do tego ośrodka głosiciele nie pracujący zawodowo oraz przychodzą z całego zboru ci, co pracują po południu. Zazwyczaj są też wśród nich starsi lub słudzy pomocniczy, którzy się wtedy troszczą o przeprowadzenie tych zebrań. Jest to godne pochwały i ... naśladowania docenianie rzeczy świętych! W innych ośrodkach nawet niewielkie przesunięcie pory zebrań może się przyczynić do zwiększenia liczby obecnych. A zatem, bracia, pilnie ‛zważajmy jedni na drugich, aby się