⁶ Inna nasza siostra po prostu zaproponowała nowej sąsiadce, że może korzystać z jej telefonu, zanim będzie mieć własny. Z biegiem czasu — nie zaraz w pierwszym dniu — siostra mogła dać świadectwo na temat zmartwychwstania. Umyślnie starała się mówić krótko, żeby nie przebrać miary. Ale po kilku dniach sąsiadka przyszła znowu, żeby z nią porozmawiać. Obecnie jest prowadzone regularne studium biblijne.

⁷ Pewna kobieta uległa wypadkowi i złamała nogę. Jej sąsiadka, nasza siostra, życzliwie troszczyła się o nią, sprzątała mieszkanie i gotowała posiłki dla niej i jej rodziny, a jednocześnie w odpowiednich momentach mówiła jej o Królestwie. Okazywanie przez siostrę prawdziwej życzliwości chrześcijańskiej sprawiło, że ta kobieta poprosiła o studium biblijne. Obecnie razem z trojgiem dzieci robią piękne postępy w zborze. Oczywiście nie każdy, komu się okazuje taką chrześcijańską życzliwość, zostanie świadkiem Jehowy, ale wiele ludzi jest obecnie bardziej przychylnych dla prawdy, ponieważ wiedzą z własnego doświadczenia, że Świadkom Jehowy naprawdę leży na sercu dobro bliźnich.

⁸ Okazywanie życzliwości naszym sąsiadom powinno być w naszym życiu normalnym zjawiskiem, a nie jedynie środkiem prowadzącym do celu. Jeżeli jednak dojdziesz do wniosku, że mógłbyś pod tym względem zrobić coś więcej, to warto dokładnie przemyśleć, co i kiedy należałoby zrobić. Nie jest wykluczone, że w rezultacie ‛przyglądania się twoim uczynkom’ niektórzy twoi sąsiedzi zaczną ‛wychwalać Boga’. — 1 Piotra 2:12.

Cierpliwość i wytrwała praca pionierów wydaje plon

¹ Pionierzy są wielkim błogosławieństwem dla zborów ludu Bożego. Swoją obecnością pobudzają i zagrzewają innych do służby, a poświęcając na głoszenie więcej czasu niż głosiciele zborowi, osiągają też piękne wyniki. Chcąc wytrwać w tej służbie, trzeba mieć właściwe nastawienie do dzieła głoszenia, trzeba się interesować ludźmi. Do wzbudzenia w kimś zainteresowania potrzeba nieraz dużo cierpliwości, jednakże miłość pioniera do tych potencjalnych owiec oraz uważanie ich za własność Jehowy pomaga mu przezwyciężać trudności i zaskarbia błogosławieństwo Dobrego Pasterza.

² Doświadczenia z pracy pionierów dowodzą, jak poważnie traktują swój udział w ratowaniu życia ludzi oraz że gotowi są dokładać w tej pracy wszelkich starań. Posłuchajmy kilku doświadczeń. Pewna pionierka spotkała kobietę, która miała bolesne przeżycie — jej córka odebrała sobie życie. Kobieta okazała żywe zainteresowanie i przyjęła broszurkę Bezpieczna przyszłość. Jednakże pod wpływem nacisku ze strony sąsiadów nie otwierała drzwi, gdy siostra przychodziła ją odwiedzić. Ktoś mógłby sądzić, że kilka nieudanych prób pozwala uznać dalsze zachodzenie do takiej osoby za bezcelowe, ale pionierka wytrwale podejmowała dalsze próby nawiązania kontaktu z tą niewiastą, aż pewnego razu — po kilku tygodniach niepowodzeń — zastała ją przy czytaniu broszury w tym miejscu, gdzie jest mowa o zmartwychwstaniu. Zainteresowana oświadczyła siostrze, że już chyba po raz trzydziesty czyta ten temat i nadzieja na zmartwychwstanie — o ile jest prawdziwa — jest dla niej jedynym pokrzepieniem. Siostra rozwinęła ten temat na podstawie książki Prawda i założyła studium biblijne, a niewiasta robi postępy.

³ Ta sama pionierka prowadzi studium z nauczycielką, która bardzo sobie ceni literaturę biblijną, a o jej wartości przekonała się podczas pisania pracy magisterskiej. Doniesienia historyczne zawarte w naszej literaturze są wiarogodne i ścisłe, czego nie można powiedzieć o innych podręcznikach. Nauczycielka żałowała jedynie, że przy cytowaniu z naszej literatury nie można się powołać na jej autora. Po wyjaśnieniu tej sprawy zrozumiała, że Świadkowie Jehowy naprawdę bezinteresownie służą pomocą ludziom, przypisują całą chwałę Bogu, a nie człowiekowi. Pionierka ta nie jest już osobą młodą i ma obowiązki rodzinne; mimo to jest pełna zapału i znajduje radość w służbie. Prowadzi 5 studiów