Jehowę za jedynego Założyciela i Organizatora swego ludu, i świadomi faktu, że Jezus Chrystus jest przez Niego ustanowionym Królem, obecnie już osadzonym na tronie w niebie. Wykonując swe zadanie bez narzekania, będziemy już teraz przeżywać dużo radości wraz z naszymi braćmi w zborze, a w „nadchodzących systemach rzeczy”, gdy Jehowa odsłoni swe wspaniałe zamierzenia dotyczące przyszłych wieków, będziemy cieszyć się tak obfitymi błogosławieństwami, jakich nasze umysły dzisiaj nie potrafią ogarnąć. Nie przekreślajmy sobie tej zachwycającej przyszłości przez przybranie postawy nieszczęśliwego, krótkowzrocznego utyskiwacza; raczej zażywajmy prawdziwego zadowolenia i spokoju ducha wespół z wypróbowanym, wiernym ludem Jehowy. — Efez. 2:7, NW.

Ostatni rząd ludzki na ziemi

BIBLIA w wielu miejscach posługuje się liczbą siedem do przedstawienia jakiejś całości, zupełności. Ustala siedmiodniowy tydzień. Okres przyznany poganom do panowania na ziemi nazywa mianem „siedmiu czasów”. Według księgi Objawienia wylano siedem plag, aby się dopełnił gniew Boży skierowany przeciw światu. Faraon widział we śnie siedem krów tłustych i siedem chudych. To oczywiście tylko parę przykładów użycia liczby siedem, a są ich dziesiątki, przy czym wszystkie wskazują na pewną całość.

² Biblia wylicza też siedem mocarstw światowych, panujących kolejno po sobie na ziemi. Można by na tej podstawie sądzić, że miało ich w ogóle być właśnie siedem; tymczasem — rzecz dziwna — na końcu jako ostatnia miała się jeszcze pojawić ósma potęga. Jak daje się to pogodzić z normalnym użyciem liczby siedem i gdzie jest ósme mocarstwo świata? Warto się tego dowiedzieć. Łatwiej nam wtedy będzie zrozumieć, w jakim miejscu się znaleźliśmy w strumieniu czasu, lepiej też sobie uświadomimy, jakie postępowanie należy obrać w tym szczególnym okresie.

ÓSME MOCARSTWO ŚWIATA

³ Wzmianka o ósmym mocarstwie świata występuje w biblijnej księdze Objawienia, gdzie apostoł Jan opisuje wizję daną mu przez Jezusa Chrystusa. Ujrzał tam między innymi bestię koloru szkarłatnego, mającą siedem głów i dziesięć rogów, a na jej grzbiecie jeźdźca płci żeńskiej. Oto słowa Jana: „Tu trzeba umysłu obdarzonego mądrością. Siedem głów to siedem pagórków, na których rozsiadła się niewiasta, i siedmiu jest królów; pięciu upadło, jeden jest, inny jeszcze nie przyszedł, a gdy przyjdzie, będzie mógł krótko tylko pozostać. A zwierzę, które było, a już go nie ma, jest tym ósmym, i jest z owych siedmiu; idzie na zatracenie.” — Obj. 17:9-11.

⁴ Umysł obdarzony mądrością to nie zwykła ludzka inteligencja; chodzi o mądrość pochodzącą z góry. (Jak. 3:17) Dzikie zwierzę maści szkarłatnej nazwane jest tajemnicą, sekretem, jest więc czymś takim, czego nie można zrozumieć bez trudu, lecz co dopiero miało być objawione, kiedy Bóg to uzna za stosowne. Ludziom, którzy wierzą Bogu i studiują Jego Słowo, udziela On mądrości i zdrowego rozsądku, dzięki czemu potrafią zrozumieć sprawy opisane w tym Słowie oraz w ogóle wszystko, czego im jako Jego sługom potrzeba do zachowania niezłomnej lojalności wobec Niego. (Efez. 1:8; Mat. 16:17) Kwestii biblijnych nie zrozumie człowiek, który wątpi o ich autentyczności lub który próbuje je rozszyfrować na podstawie rozumowania ludzkiego.

⁵ Wspomnianych „siedem głów” należy do szkarłatnej bestii. W gruncie rzeczy są one jednak tylko obrazem czyli odbiciem siedmiu głów bestii, która wystąpiła z morza bezbożnej ludzkości. (Obj. 13:1, 2, 11-15) Są to „pagórki” lub królestwa, siedem politycznych głów następujących kolejno jedna po drugiej. Użycie takiego symbolu można łatwiej zrozumieć, gdy się weźmie pod uwagę teksty księgi Daniela 2:34, 35, 44, 45, gdzie prorok przyrównuje wiecznotrwałe mocarstwo przyszłości, mesjańskie Królestwo Boże, do ‚góry wielkiej’, która ‚napełniła wszystką ziemię’.

⁶ Biblia wymienia siedem potęg światowych, nazwanych w przenośni „siedmioma królami”; określenie takie stosuje się do nich w tym sensie, że każdy z nich jest „królem królów”, królem dominującym nad wszystkimi innymi królami danego okresu. Na przykład prorok Daniel powiedział do babilońskiego władcy świata, Nabuchodonozora: „Ty, o królu, jesteś królem królów, któremu Bóg niebieski dał panowanie, moc, władzę i chwałę (...) — ty jesteś głową ze złota.” (Dan. 2:37, 38, BT) Władca medoperskiego mocarstwa światowego przybrał ten