znaczy z władcami politycznymi, wyrządzające od wieków szkodę prostemu ludowi, można porównać z postępowaniem samolubnej, rozpustnej nierządnicy. Ale akt oskarżenia na tym się nie kończy.

„I ujrzałem, że ta kobieta była pijana krwią świętych oraz krwią świadków Jezusa”. „U niej znalazła się krew proroków i świętych, i tych wszystkich, którzy zostali pozabijani na ziemi” (Objawienie 17:6; 18:24). Babilon Wielki słusznie oskarżono o rozlew krwi, gdyż przez całe stulecia zadawał śmierć męczeńską prawdziwym chrześcijanom, w tym pewnej liczbie osób, które śmiało podjęły się przetłumaczenia Pisma Świętego na język prostego ludu, a także wielu innym ludziom, którzy odważyli się posiadać i czytać Biblię. Na Babilonie Wielkim ciąży też wina krwi prawdziwych chrześcijan, których nie tak dawno zamęczono w więzieniach i obozach koncentracyjnych, zarówno pod rządami nazistów i faszystów, jak też innych dyktatur. Warto zresztą zaznaczyć, że w oskarżeniu jest mowa o „wszystkich, którzy zostali pozabijani na ziemi”, a więc o setkach milionów osób, które na całym świecie zginęły na wojnach i w wendetach, wywoływanych w ciągu dziejów przez ludzi podających się za wierzących (por. Mateusza 23:34-36; 2 Tymoteusza 3:5).

Osądzając Babilon Wielki, Bóg wskazuje na jeszcze jeden aspekt jego winy. Oskarżenie to brzmi: „Twoimi praktykami spirytystycznymi zostały wprowadzone w błąd wszystkie narody” (Objawienie 18:23). Rzecz ciekawa, że określenie „praktyki spirytystyczne” jest tłumaczeniem greckiego słowa far·ma·kiʹa, które „oznaczało przede wszystkim zażywanie leków, narkotyków, rzucanie uroków; także podanie trucizny oraz czary”.d W sensie duchowym religia fałszywa zatruła narody, wyprowadziwszy je na manowce wiary w rozmaite bożyszcza oraz dogmaty odciągające ich

Religia a nazizm

„Za czasów Hitlera (...) wicekanclerzem został katolik i w zasadzie od pierwszego dnia istnienia tego reżimu Franz von Papen grał rolę dobosza mającego przyciągnąć ugrupowania katolickie, by udzieliły poparcia nowej Rzeszy. Po całym kraju słyszano, jak von Papen nawoływał wiernych do ślepego posłuszeństwa wobec Adolfa Hitlera”.

„Na początku roku 1933 kierownictwo Akcji Katolickiej w Niemczech, pozostające wówczas pod przewodem von Papena, wydało następujące oficjalne oświadczenie: ‛My, katolicy niemieccy, całą duszą i z pełnym przekonaniem będziemy popierać Adolfa Hitlera i jego Rząd. Jesteśmy pełni podziwu dla jego umiłowania ojczyzny oraz energii i mądrości jako męża stanu. (...) Katolicyzm niemiecki (...) musi czynnie uczestniczyć w budowaniu Trzeciej Rzeszy’”.

Franz von Papen przyczynił się walnie do zawarcia konkordatu między rządem hitlerowskim a Watykanem. Konkordat ten podpisano 20 lipca 1933 roku. W specjalnym komunikacie podano: „Kardynał i sekretarz stanu Pacelli (późniejszy papież Pius XII) udekorował dziś wicekanclerza von Papena Wielkim Krzyżem Orderu Piusa (...). W darze od rządu Rzeszy wicekanclerz von Papen ofiarował kardynałowi sekretarzowi stanu Madonnę z białej porcelany miśnieńskiej. (...) Na wszystkich podarkach widniała dedykacja: ‛Na pamiątkę konkordatu z Rzeszą, 1933’”. (Cytaty zaczerpnięto z książki H.W. Blood-Ryana pt. Franz von Papen—His Life and Times [Franz von Papen — jego życie i epoka]).