systemach rzeczy, które napełniły ziemię tak wielką liczbą niebezpieczeństw i problemów. Przeciwnie, wiedzie cię do nowych systemów, które mają bez porównania większą wartość. — 2 Piotra 3:13; Apok. 21:1-4.

Być może nigdy dotąd nie czytałeś Biblii. Może się zastanawiasz, czy zawarte w niej informacje potrafią rzeczywiście odpowiedzieć na twoje pytania i rozwiązać nurtujące cię problemy. Nigdy się o tym nie dowiesz, skoro do niej nie zajrzysz. Co więcej, chociaż Biblia zawiera najwyborniejsze rady, nie odniesiesz z nich najmniejszego pożytku, jeśli nie będziesz się usilnie starał o zastosowanie ich w swoim życiu.

Wydawcy niniejszego czasopisma rozumieją trudną sytuację, w której się znajduje dzisiejsza młodzież. Z tego też powodu w ciągu nadchodzących miesięcy będą w nim zamieszczane artykuły specjalnie przeznaczone dla młodych czytelników. Będziemy się starali odpowiedzieć na liczne zadawane przez młodzież pytania, na które inni częstokroć nie powiedzieli jej nic konkretnego. Artykuły te nie będą się ukazywać w każdym wydaniu, mamy jednak nadzieję, że zdołamy pomieścić na tych łamach mniej więcej jeden z nich na miesiąc. Czekaj na nie, czytaj je. Staraj się zrozumieć, jak Słowo Boże, Pismo święte, chce ci pomóc w sprostaniu wymaganiom, które ci stawia życie, i w zbudowaniu sobie szczęśliwej, godnej wszelkich starań przyszłości.

Sprawdzian pokory

POKORA to cecha, której Władca wszechświata, Jehowa Bóg, oczekuje od wszystkich zaszczyconych przyjęciem do służby dla Niego. Biblia wyjaśnia: „Bóg sprzeciwia się pysznym, pokornym zaś daje łaskę”. — Jak. 4:6.

Jehowa Bóg, mimo swej najwyższej pozycji, jest pokorny. Jak to możliwe? Nie powinniśmy oczywiście mniemać, iż podporządkowuje się innym. Chodzi raczej o to, że zawsze jest gotowy i chętny, by okazać miłosierdzie skruszonym grzesznikom, którzy szczerze pragną Jego uznania. Dobrze zdawał sobie z tego sprawę król Dawid. Kiedy Jehowa oswobodził go od nieprzyjaciół, Dawid zaśpiewał: „Dałeś mi tarczę zbawienia Twego i prawica Twoja podpierała mię, a Twoje zniżenie się [pokora, NW] wywyższyło mnie” (2 Sam. 22:36; Ps. 18:36, Goetze). Tak, Jehowa przejawił pokorę, zniżył się, aby przyjść z pomocą niedoskonałemu (choć mającemu prawe serce) człowiekowi, Dawidowi, i w ten sposób uczynił go wielkim.

Pierworodny Syn Boży, Jezus Chrystus, również dał dowody pokory (Filip. 2:5-8). Sam będąc doskonałym, nigdy nie był przesadnie krytyczny ani wyniosły w stosunku do grzesznych ludzi, wśród których żył i działał. Współczucie i litość pobudzały go do niesienia im pomocy pod względem duchowym i cielesnym. — Mat. 9:36.

Podobnie jak Jezus Chrystus, także miliony wiernych aniołów okazały pokorę zarówno w swej postawie, jak i w czynach. Anioł, którym Bóg się posłużył do przekazania proroczego objawienia apostołowi Janowi, skromnie przyznał: „Jestem współsługą twoim i braci twoich” (Apok. 22:9). A o aniołach w ogólności powiedział Jezus: „Radość powstaje u aniołów Bożych z jednego grzesznika, który się nawraca” (Łuk. 15:10). Radość ta naprawdę dowodzi wielkiej pokory; jak to rozumieć?

Otóż w pierwszym wieku naszej ery grzesznicy okazujący skruchę