jest, kiedy prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu duchem i prawdą, bo w istocie Ojciec oczekuje, żeby go tacy czcili. Bóg jest Duchem, toteż ci, którzy go czczą, powinni oddawać cześć duchem i prawdą” (Jana 4:23, 24, NW).

18. Czyim świadkiem był Jezus Chrystus, przyszedłszy na ziemię? Którzy ludzie mają być teraz podobnymi jemu świadkami?

¹⁸ Żaden chrześcijanin nie może więc uchylać się od otaczania czcią Jehowy Boga. W Księdze Apokalipsy 1:5 Syn Boży nazwał siebie „Jezusem Chrystusem, ‛Świadkiem Wiernym’”. Kiedy przebywał na ziemi jako człowiek, był Żydem, członkiem narodu izraelskiego, do którego skierowano słowa z Księgi Izajasza 43:10 (NW): „‛Wyście moimi świadkami’, brzmi wypowiedź Jehowy, ‛jak i sługą moim, którego obrałem’”. Jezus dowiódł, że był wiernym i prawdziwym świadkiem Boga Jehowy. Jego oddani naśladowcy muszą być dzisiaj tak samo świadkami na rzecz Jehowy.

19. Czy po upadku chrześcijaństwa ci, którzy przeżyją to wydarzenie, napłyną tłumnie do Świadków Jehowy? Jaką nadzieją będą dla ocalałych inne systemy religijne?

¹⁹ Nie możemy wskazać na żaden proroczy werset Pisma Świętego, z którego by wynikało, że po upadku współczesnego odpowiednika starożytnego Jeruzalem w nadciągającym „wielkim ucisku” niezliczone tłumy dotychczasowych zwolenników chrześcijaństwa nawrócą się i przyłączą do prześladowanych chrześcijan znanych pod nazwą Świadków Jehowy. Wiele osób będzie może opłakiwać korzyści, które utraciły wskutek ognistej zagłady materialistycznie nastrojonego chrześcijaństwa, tak jak kupcy wspomniani w rozdziale 18 Apokalipsy, ubolewający z powodu spalenia Babilonu Wielkiego. Urwały się im zyski płynące z interesów prowadzonych z nim dotychczas. Niektórzy religijnie usposobieni ludzie być może zwrócą się do pierwszego lepszego kultu niechrześcijańskiego, jaki utrzyma się trochę dłużej niż chrześcijaństwo. Dostaną się jednak przez to jedynie do innego skazanego na zagładę systemu religijnego, gdyż wszystkie one należą do Babilonu Wielkiego, czyli ogólnoświatowego imperium religii fałszywej, którego każdą cząstkę czeka unicestwienie!

20. Skąd wiadomo, jak postąpią ci, którzy przeżyją zagładę Babilonu Wielkiego?

²⁰ Dokąd zatem i jaką drogą udadzą się niedobitki ocalałe z pogromu Babilonu Wielkiego? Na co wskazują natchnione proroctwa Pisma Świętego? Czy tacy ludzie przejdą i czy w ogóle mogą przejść na stronę tych, których przedstawiają Jeremiasz oraz jego sekretarz Baruch? Odpowiedzią na to są prorocze wydarzenia, jakie przeżyli ci czciciele Jehowy w późniejszych latach.

„Zawsze spokojne”

Pismo Święte zachęca chrześcijan, by ‛zabiegali o pokój’ i ‛dbali o właściwe prowadzenie się’ (Hebr. 12:14; 1 Piotra 2:12, NW). Kierowanie się tą radą przynosi wiele korzyści. Ilustrują to niedawne wydarzenia z Republiki Południowej Afryki.

Z uwagi na niepokoje ogarniające cały kraj władze afrykańskiego okręgu Soweto pod Johannesburgiem wahały się, czy udzielić Świadkom Jehowy pozwolenia na zorganizowanie kongresu w tamtejszym amfiteatrze. Jednakże administrator, który pamiętał ich zachowanie na poprzednich zgromadzeniach, zaopiniował: „Komu jak komu, ale tym ludziom nie trzeba odmawiać. Ich zgromadzenia są zawsze spokojne”. Uzyskano więc zgodę na skorzystanie z obiektu.

Pomimo zamieszek w kraju odbyło się tam wspaniałe, pokojowe zgromadzenie chrześcijańskie. Obecnych na nim było 4620 osób, spośród których 50 ochrzczono na znak ich oddania się Bogu Jehowie. Po zakończeniu kongresu administrator zaznaczył, że Świadkowie Jehowy pozostawili amfiteatr „tak czysty, jak jeszcze nigdy przedtem nie był”.