służbę dniem i nocą. Można więc słusznie powiedzieć, że w tej zjednoczonej „wielkiej rzeszy” już rozpoczęło się dzieło ‚zbierania w Chrystusie wszystkiego, co na ziemi’, do czego właśnie zmierzał Boski system „zarządzania”. Jaki to przekonujący przedsmak tego, co jeszcze wkrótce ma nastąpić! — Apok. 7:14-17, NW.

17. Z czego wyjdzie żywo ta „wielka rzesza”? Dlaczego Szatan i jego demony nie będą mogli im przeszkadzać w odbudowie raju?

¹⁷ Ostatnia księga Biblii daje też zapewnienie, że członkowie „wielkiej rzeszy” wielbicieli jedynego żywego i prawdziwego Boga wyjdą cało z „wielkiego ucisku”, że ocaleją z kataklizmu światowego, którym jako zupełnie nieudany zakończy się utworzony tu przez człowieka ziemski system rzeczy. Pasjonującym ich zadaniem będzie przekształcenie całej ziemi w rajski ogród. Szatan Diabeł i jego demoniczne duchy nie zdołają przeszkodzić temu pokojowemu dziełu upiększania, gdyż będą związani i odizolowani w otchłani, z której nie będą mogli się wtrącać w to, co się będzie działo na ziemi. Opiekę nad „wielką rzeszą” na ziemi będzie roztaczać niebiańskie Królestwo Mesjasza, dysponujące władzą niezbędną do uporządkowania ziemskich spraw w ciągu tysiąca lat. — Apok. 20:1-6.

18. (a) Czego jeszcze będzie wymagało ponowne ‚zebranie wszystkiego, co na ziemi’ i doprowadzenie do jedności pod zwierzchnictwem Chrystusa? (b) Co stanie się ze wszystkimi przeciwnikami pojednania?

¹⁸ Tak więc nowy porządek Boży na ziemi od początku będzie obejmował zjednoczone społeczeństwo ludzkie. Ale jednoczące dzieło niebiańskiego Królestwa Mesjasza bynajmniej nie będzie wówczas zakończone. W ciągu tysiąca lat panowania tego Królestwa nad ziemią musi przecież nastąpić cudowne zmartwychwstanie ludzi, za których Jezus Chrystus przez swoją śmierć złożył ofiarę okupu (1 Tym. 2:5, 6; Jana 1:29, 36). Miliardy zmartwychpowstałych trzeba będzie doprowadzić do jedności pod zwierzchnictwem Jezusa Chrystusa, kierującego Bożym systemem „zarządzania”. Podstawowym założeniem wszelkich działań w odniesieniu do nich będzie doprowadzenie wreszcie do ich pojednania z suwerennym Władcą wszechświata, Bogiem Jehową. Będzie to wymagało wydźwignięcia wszystkich posłusznych ludzi do człowieczej doskonałości, jaką posiadali Adam i Ewa przy stworzeniu ich w Ogrodzie Eden. Wszyscy nieposłuszni, wszyscy przeciwnicy takiego pojednania, ba, nawet sam Szatan i jego demony, będą potem wytraceni na zawsze, aby już nigdy nie zakłócali powszechnego pokoju. — Apok. 20:7-15; Dzieje 24:15.

19. Co jest dziś dla nas pocieszające? Dla jakiego przedsięwzięcia oczekujemy sukcesu i z jakimi się to wiąże błogosławieństwami?

¹⁹ Wszelka cześć Najwyższemu Zarządcy, Jehowie Bogu! Nie tylko snuje On zamiary, ale także swoje zamierzenie dokładnie wprowadza w czyn. Nabierzmy więc wszyscy otuchy! Chociaż widzimy, że obecnie wszelkie ludzkie plany zarządzania ziemią katastrofalnie zawodzą, pociechę przynosi nam biblijna wiedza o nader wspaniałym zamierzeniu Bożym. Z ufnością patrzymy w przyszłość, oczekując, że zobaczymy i sami na sobie odczujemy uwieńczenie Boskiego zamierzenia niebywałym sukcesem. A potem mamy nadzieję bez końca się radować wynikłymi stąd błogosławieństwami!

Miejsce dla wszystkich ras

Biblia wyraźnie zaznacza, że w Królestwie Bożym znajdować się będą ludzie wszystkich ras — i to zarówno wśród zarządzających, jak i wśród zarządzanych. W Apokalipsie 5:9, 10 czytamy, że Chrystus własną krwią swoją odkupił „Bogu (...) z każdego pokolenia, języka, ludu i narodu” ludzi, którzy pod jego zwierzchnictwem „będą królować”. A nad kim będą sprawować królewskie rządy? Apokalipsa 7:9 (NW) nadmienia, że będzie to „wielka rzesza (...) ze wszystkich narodów i plemion, i ludów i języków”; wszyscy oni będą wielbicielami prawdziwego Boga.