Biblia donosi, że „najechał Sennacheryb, król asyryjski, wszystkie warowne miasta judzkie i zdobył je”. Przestraszony powstałym zagrożeniem Ezechiasz, panujący w Jeruzalem, postanowił się wykupić i dlatego „wysłał poselstwo do króla asyryjskiego do Lakisz” z propozycją złożenia wysokiej daniny (2 Król. 18:13, 14, BT).

Oczywiście trudno oczekiwać, żeby wyniosły Sennacheryb szczycił się utratą wojska, niemniej jednak warto zwrócić uwagę na to, co kazał zapisać. Sprawozdania utrwalone zarówno na graniastosłupie przechowywanym w Instytucie Orientalnym w Chicago, jak i na graniastosłupie Taylora, donoszą: „A Ezechiasz, Żyd, ten nie poddał się pod moje jarzmo; obległem 46 jego warownych miast i umocnionych grodów oraz mnóstwo małych wiosek w ich sąsiedztwie, i [je] zdobyłem, (...) Jego samego uwięziłem w Jeruzalem, jego królewskiej rezydencji, jak ptaka w klatce”. Sennacheryb twierdzi, że ‛budząca grozę świetność jego władzy’ przytłoczyła Ezechiasza. Nie wspomina jednak o tym, jakoby wziął go do niewoli lub zdobył Jeruzalem, jak to mówi o „warownych miastach” i „małych wioskach”. Dlaczego nie mógł się tym poszczycić? Biblia wyjaśnia, że doborowe oddziały wysłane tam przez Sennacheryba po prostu uległy zagładzie!