Tarcza. Duży element uzbrojenia, stosowany przez wszystkie starożytne ludy. Po stronie wewnętrznej miała uchwyt i podczas bitwy na ogół trzymano ją w lewej ręce lub na lewym przedramieniu, natomiast podczas marszu wieszano na pasku na ramieniu. Jak wynika z Izajasza 22:6, być może niektóre tarcze okrywano osłoną, którą usuwano na czas walki. W okresach pokoju często trzymano je w arsenałach (PnP 4:4).

W Pismach Hebrajskich siedmiokrotnie występuje słowo szélet, tłumaczone na ‛okrągła tarcza’; najwyraźniej oznacza coś przypominającego powszechniejszą tarczę magén, gdyż w Pieśni nad Pieśniami 4:4 oba te określenia występują równolegle.