6. Jakim władcą według proroczej zapowiedzi ma być Mesjasz?

⁶ Jakim władcą okaże się Mesjasz? Czy będzie przypominał okrutnego, samowładnego Asyryjczyka, który sprowadza zagładę na dziesięcioplemienne, północne królestwo izraelskie? Oczywiście, że nie. Izajasz tak się o nim wypowiada: „Spocznie na nim duch Jehowy, duch mądrości i zrozumienia, duch rady i potęgi, duch poznania i bojaźni przed Jehową; i będzie znajdował radość w bojaźni przed Jehową” (Izajasza 11:2, 3a). Mesjasz nie zostaje namaszczony oliwą, lecz świętym duchem Bożym. Następuje to podczas jego chrztu — Jan Chrzciciel widzi wtedy świętego ducha Bożego zstępującego na Jezusa w postaci gołębia (Łukasza 3:22). Duch Jehowy ‛spoczywa’ na Jezusie, on zaś poświadcza to swymi czynami nacechowanymi mądrością, zrozumieniem, umiejętnością udzielania rad, potęgą i poznaniem, czyli wiedzą. Są to wspaniałe zalety, naprawdę potrzebne władcy!

8. Jak Jezus ‛znajduje radość w bojaźni przed Jehową’?

⁸ A jaką bojaźń przed Jehową przejawia Mesjasz? Z pewnością nie drży ze strachu przed Nim i potępieniem z Jego strony. Odczuwa raczej głęboki respekt, cześć wynikającą z miłości. Człowiek bogobojny zawsze pragnie ‛czynić to, co się podoba Bogu’, tak jak Jezus (Jana 8:29). Słowem i postępowaniem uczył on, że nic nie sprawia większej radości niż codzienne życie w zdrowej bojaźni przed Jehową.

Prawy i miłosierny Sędzia

9. Jaki wzór daje Jezus tym, którzy są powoływani do rozpatrywania różnych spraw w zborze chrześcijańskim?

⁹ Izajasz wymienia jeszcze inne cechy Mesjasza: „Nie będzie osądzał jedynie na podstawie tego, co się ukazuje jego oczom, ani upominał po prostu na podstawie tego, co słyszą jego uszy” (Izajasza 11:3b). Czy nie cieszyłbyś się z takiego sędziego, gdybyś miał do czynienia z wymiarem sprawiedliwości? Mesjasz jako Sędzia całej ludzkości nie daje się zwieść naciąganymi argumentami, zręcznymi kruczkami prawnymi, pogłoskami ani czynnikami ubocznymi, na przykład zamożnością. Potrafi poznać się na fałszu i nie sugeruje się nieatrakcyjnym wyglądem, dostrzega bowiem „ukrytą osobę serca”, „ukrytego człowieka” (1 Piotra 3:4; przypis w NW). Jest najlepszym wzorem dla wszystkich, którzy są powoływani do rozstrzygania różnych spraw w zborze chrześcijańskim (1 Koryntian 6:1-4).