Jezus nagradza teraz żądnych wiedzy uczniów trzema innymi przypowieściami. Najpierw mówi: „Królestwo niebieskie podobne jest do skarbu ukrytego w roli. Znalazł go pewien człowiek i ukrył ponownie. Uradowany poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił tę rolę”.

Sam Jezus jest podobny do człowieka, który znajduje ukryty skarb, oraz do kupca, który się natknął na perłę wielkiej wartości. Niejako sprzedał wszystko, rezygnując z zaszczytnej pozycji w niebie, by się stać skromnym człowiekiem. Potem także tu na ziemi znosi hańbę oraz staje się przedmiotem nienawiści i prześladowania, dając tym dowód, że się nadaje na władcę Królestwa Bożego.

Również naśladowcy Jezusa są wzywani, żeby wszystko sprzedali w celu zdobycia wspaniałej nagrody w postaci zostania współwładcami czy też ziemskimi poddanymi Jezusa. Czy i dla nas udział w Królestwie Bożym jest znacznie ważniejszy niż wszystko inne w życiu, i czy traktujemy go jak bezcenny skarb lub drogocenną perłę?