5. Jak byś opisał własnymi słowami przemienienie Jezusa?

⁵ Przemienienie miało znaczenie prorocze. Jezus powiedział: „Syn Człowieczy ma przyjść w chwale swego Ojca ze swymi aniołami (...) Zaprawdę wam mówię, że wśród stojących tutaj są tacy, którzy na pewno nie zakosztują śmierci, dopóki wpierw nie ujrzą Syna Człowieczego przychodzącego w swoim królestwie” (Mateusza 16:27, 28). Czy którykolwiek z apostołów rzeczywiście ujrzał Jezusa przychodzącego w Królestwie? W Ewangelii według Mateusza, w rozdziale 17, wersetach od 1 do 7, czytamy: „W sześć dni później Jezus zabrał Piotra i Jakuba, i Jana, jego brata, i zaprowadził ich samych na wyniosłą górę. I został na ich oczach przemieniony”. Cóż za niezwykłe zdarzenie! „Oblicze jego zajaśniało jak słońce, a jego szaty wierzchnie stały się błyszczące jak światło. I oto ukazali się im Mojżesz i Eliasz, którzy z nim rozmawiali”. Ponadto „ocienił ich jasny obłok” i usłyszeli głos Boży, mówiący: „‚To jest mój Syn, umiłowany, którego darzę uznaniem; jego słuchajcie’. Usłyszawszy to, uczniowie upadli na twarze i bardzo się zlękli. Wtedy Jezus się zbliżył i dotknąwszy ich, rzekł: ‚Wstańcie i się nie bójcie’”.

7. Skąd wiadomo, że Piotr miał żywo w pamięci scenę przemienienia?

⁷ Przemienienie umocniło wiarę tych trzech mężczyzn, którzy niebawem mieli odgrywać przewodnią rolę w zborze chrześcijańskim. Promieniejące oblicze Jezusa, jego lśniąco białe szaty, a także oświadczenie samego Boga, iż Jezus jest Jego umiłowanym Synem, którego należy słuchać — cała ta wizja naprawdę spełniła swój cel. Apostołowie nie mogli jednak nikomu o niej opowiadać, dopóki Jezus nie został wskrzeszony z martwych. Jakieś 32 lata później Piotr w dalszym ciągu miał ją żywo w pamięci. Nawiązując do tej wizji i jej znaczenia, napisał: „Z mocą i obecnością naszego Pana, Jezusa Chrystusa, bynajmniej nie zapoznaliśmy was przez pójście za zręcznie wymyślonymi fałszywymi opowieściami, lecz przez to, że staliśmy się naocznymi świadkami jego wspaniałości. Albowiem od Boga, Ojca, otrzymał on szacunek i chwałę, gdy od wspaniałej chwały przyniesiono mu takie oto słowa: ‚To jest mój syn, mój umiłowany, którego ja sam darzę uznaniem’. Właśnie te słowa przyniesione z nieba usłyszeliśmy, będąc z nim na świętej górze” (2 Piotra 1:16-18).