Starsi — bądźcie dobrymi pasterzami

1, 2. (a) Jak starsi nam pomagają? (b) Jak Jehowa zadbał o to, żebyśmy otrzymywali duchowe wsparcie? (Zobacz też ramkę „Pasterze w czasach biblijnych”).

CZY przypominasz sobie sytuację, gdy życzliwy starszy okazał ci troskę? Być może udzielił ci opartej na Biblii rady, kiedy byłeś o krok od podjęcia złej decyzji. Albo pocieszył cię, kiedy straciłeś kogoś bliskiego. A może przypomniał ci, jak bardzo Jehowa cię kocha, kiedy czułeś się nic niewart. Siostra z Hiszpani o imieniu Maríaa zauważa: „Opieka, jaką zapewniają mi starsi, przekonuje mnie, że naprawdę im na mnie zależy. Ich wizyty pokazują, że chcą dobrze mnie poznać i zrozumieć, jaka pomoc będzie dla mnie najlepsza”.

² Jehowa rozumie, że potrzebujemy wsparcia. Dlatego obiecał, że ‛ustanowi nad nami pasterzy, którzy naprawdę będą nas paść’. Mieli to być mężczyźni, którzy ‛postępują zgodnie z Jego wolą’ i kierują się wiedzą i wnikliwością (Jer. 3:15; 23:4). Jehowa spełnił tę obietnicę w największym zakresie, kiedy posłał na ziemię Jezusa. Później Jezus zadbał o to, żeby w zborze przewodzili starsi, którzy mieli troszczyć się o współwyznawców (Efez. 4:7, 8, 11). W tym artykule najpierw omówimy, jaki przykład duchowym pasterzom dał Jezus. Następnie dowiemy się, jakie cechy i umiejętności pomogą im w skutecznym wywiązywaniu się z ich zadania. Na koniec zobaczymy, dlaczego troszczenie się o owce Jehowy może sprawiać im radość.

PRZYKŁAD „WSPANIAŁEGO PASTERZA”

3. Dlaczego Jezus mógł nazwać siebie „wspaniałym pasterzem”? (Jana 10:11, 14).

³ Jezus nazwał siebie „wspaniałym pasterzem” (odczytaj Jana 10:11, 14). Dlaczego? Tak bardzo kochał swoje owce — swoich uczniów — że oddał za nie życie. Powiedział: „Znam swoje owce, a one znają mnie”. Rozumiał indywidualne potrzeby swoich uczniów i obiecał, że ich pokrzepi (Mat. 11:28, 29). Stał się dla nich kimś bliskim, a oni w pełni mu ufali.

4, 5. (a) Dlaczego Marta i Maria zwróciły się do Jezusa o pomoc? (b) Na jakie poświęcenia Jezus się dla nich zdobył?

⁴ Cechy Jezusa jako wspaniałego pasterza wyraźnie widać w relacji z 11 rozdziału Ewangelii według Jana. Czytamy tam, jak odwiedził on w Betanii Martę i jej siostrę, Marię. Obie potrzebowały wsparcia, bo kilka dni wcześniej zmarł ich brat, Łazarz. Jezus był bardzo zżyty z tą rodziną (Jana 11:5). Często bywał w ich domu. Dobrze się znali i byli bliskimi przyjaciółmi. Chociaż Marta i Maria były rozczarowane, że Jezus nie zapobiegł śmierci Łazarza, to ufały, że w tej trudnej chwili je pocieszy. Podobnie starsi mogą skuteczniej nieść duchową pomoc braciom i siostrom, gdy są dla nich bliskimi przyjaciółmi.

⁵ Żeby dotrzeć do Betanii, Jezus musiał pokonać sporą odległość — podróż zajęła mu dwa dni. Poza tym naraził się na niebezpieczeństwo, bo w tej okolicy wcześniej próbowano go zabić (Jana 11:8). Ale był gotowy zdobyć się dla swoich przyjaciół na poświęcenia. Właśnie tak postępują troskliwi pasterze.

6. Jak Jezus pocieszył Martę?

⁶ Gdy Jezus dotarł do Betanii, Łazarz był martwy już od czterech dni. Marta zastanawiała się, dlaczego Jezus nie przyszedł wcześniej, żeby uzdrowić jej brata (Jana 11:21). Jezus życzliwie pomógł jej spojrzeć w przyszłość. Zapewnił ją: „Twój brat zmartwychwstanie” (Jana 11:23). Potem uważnie wysłuchał tego, co mówiła, i jeszcze raz umocnił jej wiarę — przypomniał, że otrzymał od Boga moc potrzebną do pokonania śmierci (Jana 11:24, 25). Obecnie starsi również mogą pokrzepiać innych, gdy cierpliwie ich słuchają i umacniają ich zaufanie do Bożych obietnic.

7. Jak Jezus zareagował, gdy zobaczył płaczących krewnych i przyjaciół Łazarza? (Zobacz też ilustrację).

⁷ Zanim Jezus wskrzesił Łazarza, rozejrzał się wokół grobowca. Maria i inni obecni tam ludzie płakali. Jak to na niego wpłynęło? „Westchnął wzruszony do głębi i bardzo się zasmucił”, a potem sam „zapłakał” (Jana 11:33, 35). Co za poruszający przykład empatii! Jezus czuł ich ból w swoim sercu. Jego reakcja pokazała im, że rozumie ich uczucia (Jana 11:36). Uczy nas to, że dobry pasterz potrafi wczuwać się w położenie braci i sióstr (Rzym. 12:15).

8. Jak po zmartwychwstaniu Jezus zadbał, żeby jego owce miały zapewnioną opiekę pasterską?

⁸ Jezus pokazał, jak być troskliwym pasterzem, i zachęcał swoich naśladowców, żeby brali z niego przykład. Po zmartwychwstaniu powierzył Piotrowi — a w zasadzie wszystkim apostołom — zadanie troszczenia się o uczniów. Podkreślił, że jego „baranki”, jego „owieczki”, będą potrzebowały opieki pasterskiej (Jana 21:15-17)b. Piotr nigdy nie zapomniał tej zachęty. Lata później sam zachęcał innych starszych, żeby dalej troszczyli się o cenne owce Jezusa (1 Piotra 5:1, 2).

ROZWIJAJ NIEZBĘDNE UMIEJĘTNOŚCI I CECHY

9. Dlaczego można powiedzieć, że na starszych spoczywa duża odpowiedzialność? (Dzieje 20:28).

⁹ Apostoł Paweł zachęcał starszych w Efezie, żeby traktowali pracę pasterską bardzo poważnie (odczytaj Dzieje 20:28). Obecnie zadanie to jest równie ważne. Starszy o imieniu David mówi: „Traktuję słowa Jezusa bardzo osobiście, jakby powiedział mi: ‚Widzisz te owieczki? Należą do mnie, ale chcę, żebyś pomógł mi się nimi zaopiekować’”. To naprawdę duża odpowiedzialność. Czasami starsi mogą wątpić, czy potrafią pocieszyć kogoś, kto stracił bliską osobę, wzmocnić kogoś, kto osłabł duchowo, albo zachęcić kogoś przygnębionego (1 Tes. 5:14). Oczywiście to Jehowa dodaje im sił do troszczenia się o owce (Filip. 4:13). Jednak każdy starszy może rozwijać umiejętności i cechy, które pomogą mu być jeszcze lepszym pasterzem. Przeanalizujmy kilka z nich.

10. Co pomoże starszemu być dobrym pasterzem i dlaczego? (Przysłów 27:23 i przypis).

¹⁰ Dobrze poznaj braci i siostry (odczytaj Przysłów 27:23 i przypis). W pewnym przekładzie tak oddano słowa z Księgi Przysłów 27:23: „Dowiedz się o swoich owcach jak najwięcej”c. Oczywiście szanujemy prywatność naszych współwyznawców (1 Piotra 4:15). Ale cytowany wcześniej David zauważa: „Tylko jeśli dobrze rozumiemy wyzwania, z jakimi mierzą się bracia i siostry, będziemy w stanie umiejętnie posłużyć się Biblią, żeby im pomóc”.

11. Jakie korzyści odnoszą bracia i siostry, kiedy starsi z empatią ich słuchają?

¹¹ Słuchaj z empatią. Starsi są w stanie zrozumieć potrzeby braci i sióstr, kiedy uważnie ich słuchają (Jak. 1:19). Zwróćmy uwagę na słowa siostry o imieniu Catherine, którą mąż zostawił z trójką dzieci: „Starsi zadawali mi przemyślane pytania i słuchali każdego mojego słowa. Dzięki temu czułam się cenna, ważna i kochana. Widziałam, że naprawdę chcą zrozumieć moje uczucia i to, przez co przechodzę. Ta rozmowa upewniła mnie, że Jehowa cały czas jest przy nas”.

12. Jak starsi mogą skutecznie posługiwać się Biblią podczas wizyt pasterskich?

¹² Posługuj się wersetami, które odpowiadają potrzebom braci i sióstr (Tyt. 1:7, 9). Jeśli starszy dobrze rozumie wyzwania współwyznawców, jest w stanie udzielić im niezbędnej pomocyd. Starszy o imieniu Andrew wyjaśnia: „Staram się pokazywać braciom i siostrom relacje i zasady, które trafiają konkretnie w ich potrzeby. Często wyszukuję je w książce Wersety biblijne przydatne w życiu chrześcijanina”. Z tej samej publikacji korzysta inny doświadczony starszy, Elihú. Mówi on: „Przygotowując się do wizyt pasterskich, często zaglądam do tematów ‚Niepokój’, ‚Rozczarowanie’ i ‚Zniechęcenie’. Właśnie z takimi uczuciami każdego dnia zmaga się wiele braci i sióstr. W tej książce znalazłem sporo zachęcających wersetów, które poruszają ich serce”. Cytowana w poprzednim akapicie Catherine wspomina: „Jeden ze starszych przeczytał mi Izajasza 26:3. Wracałyśmy z córkami do tego wersetu mnóstwo razy. Pomógł on nam przetrwać najtrudniejsze dni”.

13. Co sprawia, że starszy jest przystępny? (Zobacz też ilustracje oraz ramkę „Wy wszyscy jesteście braćmi”).

¹³ Bądź przystępny. Chociaż Jezus był bardzo zajęty, znajdował czas dla innych, w tym dzieci (Łuk. 18:15, 16). Czego się od niego uczymy? Dobry pasterz jest dostępny dla wszystkich — młodszych i starszych. Nawet krótkie rozmowy przed zebraniami lub po nich mogą budować zaufanie i wzmacniać relacje. Siostra o imieniu Lauren zauważa: „Łatwiej mi zwrócić się do starszego, który już kiedyś proponował mi pomoc i często pyta, co u mnie słychać. Dzięki temu kiedy dzieje się coś poważnego, nie mam oporów, żeby z nim porozmawiać, bo wiem, że mu na mnie zależy i że chętnie mi pomoże”.

14. Czego uczysz się z przeżycia Juana?

¹⁴ Okazuj miłość. Jezus powiedział, że jego uczniowie będą rozpoznawani po miłości (Jana 13:35). Nic nie wyróżnia dobrego pasterza bardziej niż miłość do owiec Jehowy. Ze wsparcia troskliwego pasterza skorzystał Juan, który obecnie sam jest starszym. Wspomina: „Kiedy zacząłem poznawać Biblię, miałem wzloty i upadki — zarówno pod względem emocjonalnym, jak i duchowym. Ale pewien starszy okazał mi dużo miłości. Dzięki temu nie przestałem studiować i chodzić na zebrania i uniknąłem strasznego błędu, jakim byłoby porzucenie Jehowy. Cierpliwość i miłość tego starszego pomogły mi dostrzec, jak Jehowa na mnie patrzy, i zachęciły mnie, żeby się nie poddawać”.

DLACZEGO PRACA PASTERSKA DAJE RADOŚĆ

15. Dlaczego pasterze mogą czerpać ze swojej pracy radość? (Dzieje 20:31, 35).

¹⁵ Praca pasterzy nie zawsze jest łatwa. Wiedział o tym apostoł Paweł. Bardzo kochał owce Jehowy, ale przyznał, że troska o nie nieraz spędzała mu sen z powiek (2 Kor. 11:27, 28). Mimo to, wspominając wysiłki, na jakie się zdobywał, przytoczył słowa wspaniałego pasterza, Jezusa Chrystusa: „Więcej szczęścia wynika z dawania niż z otrzymywania” (odczytaj Dzieje 20:31, 35). Podobne uczucia wyraził Javier, który usługuje jako starszy od ponad 30 lat: „Troszczenie się o braci i siostry wzmocniło moją własną wiarę i miłość do Jehowy. Składanie wizyt pasterskich przypomina mi, że Jehowa troszczy się o każdego, kto Go kocha i z całego serca Mu służy”.

16. Dlaczego Paweł przyrównał pracę pasterską do wysiłków matki?

¹⁶ Dobry pasterz pod wieloma względami przypomina troskliwą, kochającą matkę. Paweł użył takiego porównania, wspominając swoje wysiłki na rzecz braci i sióstr w Tesalonice (1 Tes. 2:7, 8). Matka zdobywa się dla swojego dziecka na duże poświęcenia, ale ma też dużo radości. Tak jak matka jest dumna z rozwoju swoich dzieci, tak Paweł był dumny z postępów chrześcijan w Tesalonice (2 Tes. 1:3, 4). Również dzisiaj ofiarni starsi czerpią mnóstwo satysfakcji ze wspierania innych i obserwowania ich postępów. Miguel, starszy, który okazał troskę wspomnianemu wcześniej Juanowi, mówi: „Miałem wielką przyjemność z pomagania Juanowi w rozwijaniu chrześcijańskich przymiotów. Teraz z dumą patrzę, jak on też usługuje jako starszy”.

17. Dlaczego jesteś wdzięczny Jehowie za to, że dał nam pasterzy?

¹⁷ Jesteśmy bardzo wdzięczni Jehowie, że zadbał o to, by w dniach ostatnich wspierali nas troskliwi pasterze! Widzimy, jak bardzo starają się naśladować przykład wspaniałego pasterza, Jezusa. Cieszymy się też, że rozwijają cechy i umiejętności potrzebne do udzielania nam rad, umacniania nas i pocieszania. Są niezwykle cenni zarówno dla nas, jak i dla Jehowy! (1 Tes. 5:12, 13).