KTO BĘDZIE „WZIĘTY”?

15, 16. Jak słowa z Mateusza 24:40, 41 pokazują, że pomazańcy powinni zachowywać czujność?

¹⁵ Zanim Jezus opowiedział te trzy przypowieści, opisał ostateczne osądzenie pomazańców, które wyjawi, kto z nich cieszy się Bożym uznaniem. Powiedział o dwóch mężczyznach pracujących w polu i dwóch kobietach mielących w żarnach. Wygląda na to, że obaj mężczyźni i obie kobiety wykonywali tę samą pracę, ale Jezus zaznaczył: „Jeden będzie wzięty, a drugi pozostawiony (...) jedna będzie wzięta, a druga pozostawiona” (odczytaj Mateusza 24:40, 41). Następnie zachęcił swoich naśladowców: „Dlatego stale czuwajcie, bo nie wiecie, którego dnia wasz Pan przyjdzie” (Mat. 24:42). Coś podobnego powiedział po tym, jak podał przypowieść o dziewicach (Mat. 25:13). Czy te wypowiedzi mają ze sobą jakiś związek? Wydaje się, że tak. Tylko prawdziwi, wierni pomazańcy zostaną ‛wzięci’ przez Jezusa do niebiańskiego Królestwa (Jana 14:3).

¹⁶ Do końca zachowuj czujność. Pomazańcy, którzy nie pozostaną duchowo czujni, nie znajdą się w gronie „wybranych” (Mat. 24:31). Ale tak naprawdę wszyscy słudzy Boży, niezależnie od swojej nadziei, powinni zwracać uwagę na ostrzeżenia Jezusa, żeby stale czuwać i pozostać wiernym.

¹⁹ Przeanalizowaliśmy też dwie przypowieści, które zawierają ostrzeżenia dla pomazańców. Pięć dziewic z przypowieści o dziewicach okazało się mądrych. Były przygotowane i czujne — gotowe czekać na pana młodego tak długo, jak to będzie konieczne. Natomiast głupie dziewice nie były przygotowane. Dlatego pan młody nie pozwolił im wejść na ucztę weselną. My też musimy być przygotowani, żeby czekać tak długo, jak to będzie konieczne — aż Jezus usunie obecny zły świat. Z kolei z przypowieści o talentach dowiedzieliśmy się o dwóch niewolnikach, którzy byli pilni i pracowici. Ciężko pracowali dla swojego pana i zyskali jego uznanie. Natomiast leniwy niewolnik został odrzucony. Wniosek? Musimy aż do samego końca wysilać się w służbie dla Jehowy. Ponadto w artykule tym powiedzieliśmy, że jeśli pomazańcy chcą otrzymać swoją niebiańską nagrodę, to muszą do końca zachowywać czujność. Już nie mogą się doczekać, kiedy zostaną „zebrani, by być razem” z Jezusem w niebie. Po Armagedonie wezmą udział w „zaślubinach Baranka” jako obiecana mu „żona” (2 Tes. 2:1; Obj. 19:7, 9).