⁴ W roku 1881 w Strażnicy Syjońskiej „Syn Człowieczy”, nazwany też „królem”, został utożsamiony z Jezusem. Pierwsi Badacze Pisma Świętego rozumieli, że użyte w tej przypowieści sformułowanie „moi bracia” odnosi się zarówno do osób mających panować z Chrystusem w niebie, jak i do całej ludzkości, która odzyska ziemską doskonałość. Uważali, że oddzielenie owiec od kóz nastąpi podczas Tysiącletniego Panowania Chrystusa. Ponadto twierdzili, iż ludzie zostaną zaliczeni do owiec dzięki temu, że kierowali się w życiu Bożym prawem miłości.

5. Jak nasze zrozumienie zostało uściślone w latach dwudziestych ubiegłego wieku?

⁵ Na początku trzeciej dekady XX wieku Jehowa pomógł swemu ludowi jeszcze lepiej zrozumieć tę przypowieść. W Strażnicy z 15 października 1923 roku potwierdzono, że „Synem Człowieczym” jest Jezus. Zarazem jednak przedstawiono rozsądne argumenty biblijne przemawiające za zawężeniem grona braci Chrystusa jedynie do tych, którzy mają panować z nim w niebie. Natomiast do owiec zaliczono osoby spodziewające się żyć na ziemi pod panowaniem Królestwa Chrystusa. A co z określeniem czasu rozdzielania owiec i kóz? W artykule tym powiedziano, że bracia Chrystusa będą sprawować z nim władzę z nieba w okresie Tysiącletniego Panowania, więc żadna ziemska klasa nie mogłaby im wtedy pomóc ani ich zaniedbać. A zatem oddzielanie owiec od kóz musiałoby się odbyć przed rozpoczęciem się Tysiącletniego Panowania. Jeśli chodzi o podstawę do uznania kogoś za owcę, w artykule tym powiedziano, że ludzie zostaną zaliczeni do tej grupy, ponieważ uznali Jezusa za swego Pana i oczekiwali, że Królestwo zaprowadzi lepsze warunki.

7. Jak obecnie rozumiemy przypowieść o owcach i kozach?

⁷ Obecnie mamy jasne zrozumienie przypowieści o owcach i kozach. Jeśli chodzi o tożsamość wymienionych w niej osób, to „Synem Człowieczym”, królem, jest Jezus. Ci, których nazywa on ‛swoimi braćmi’, to namaszczeni duchem mężczyźni i kobiety mający panować z Chrystusem z nieba (Rzym. 8:16, 17). „Owce” i „kozy” wyobrażają ludzi ze wszystkich narodów. Nie są oni namaszczeni duchem świętym. A co powiedzieć o czasie sądu? Odbędzie się on pod koniec nadchodzącego wielkiego ucisku. Na jakiej podstawie ludzie będą zaliczeni do owiec albo kóz? Na podstawie tego, jak traktowali ostatek namaszczonych duchem braci Chrystusa przebywających na ziemi. Jakże jesteśmy wdzięczni, że w obliczu tak bliskiego końca tego systemu rzeczy Jehowa rzucał coraz więcej światła na tę przypowieść i na pokrewne unaocznienia zanotowane w 24 i 25 rozdziale Ewangelii według Mateusza!

⁹ Po pierwsze, zauważmy, że Jezus posłużył się unaocznieniem. Rzecz jasna nie miał na myśli oddzielania literalnych owiec od literalnych kóz. Nie mówił też, że każdy, kogo zaliczono do owiec, musiał w sensie dosłownym nakarmić, ubrać, otoczyć opieką lub odwiedzić w więzieniu któregoś z jego braci. Wskazał raczej na postawę, jaką wobec nich przejawiają symboliczne owce. Określił je mianem „prawych”, ponieważ uznają, że Chrystus ma grupę namaszczonych braci żyjących jeszcze na ziemi, i lojalnie ich wspierają w tych krytycznych dniach ostatnich (Mat. 10:40-42; 25:40, 46; 2 Tym. 3:1-5).

10. Jak owce okazują życzliwość braciom Chrystusa?

¹⁰ Po drugie, rozważmy kontekst tej przypowieści. Wcześniej Jezus omówił znak swej obecności i zakończenia systemu rzeczy (Mat. 24:3). Wskazał, że w zakres tego znaku będzie wchodzić znamienny element — „dobra nowina o królestwie będzie głoszona po całej zamieszkanej ziemi” (Mat. 24:14). A zanim wspomniał o owcach i kozach, opowiedział przypowieść o talentach. Jak nadmieniono w poprzednim artykule, podał ją, by uzmysłowić swoim namaszczonym uczniom, swoim „braciom”, że muszą gorliwie uczestniczyć w dziele głoszenia. Tymczasem nieliczna grupa pomazańców pozostająca na ziemi podczas obecności Jezusa stoi w obliczu ogromnego wyzwania — głoszenia „wszystkim narodom” przed nadejściem końca. Z przypowieści o owcach i kozach wynika, że pomazańcy mieli otrzymać pomoc. Dlatego osoby, które zostaną zaliczone do owiec, okazują życzliwość braciom Chrystusa głównie w ten sposób, że wspierają ich w działalności kaznodziejskiej. Ale na czym polega takie wsparcie? Czy chodzi tylko o pomoc materialną i pokrzepienie pod względem emocjonalnym, czy może o coś więcej?

¹⁷ Rosnąca liczba przyszłych symbolicznych owiec poczytuje sobie za zaszczyt możliwość wspierania braci Chrystusa nie tylko w działalności kaznodziejskiej, lecz również na inne praktyczne sposoby. Na przykład nie szczędzą pomocy finansowej ani fizycznej przy wznoszeniu Sal Królestwa, Sal Zgromadzeń oraz Biur Oddziałów, a także lojalnie podporządkowują się tym, których „niewolnik wierny i roztropny” wyznaczył do sprawowania przewodnictwa (Mat. 24:45-47; Hebr. 13:17).