Rzymski przydomek syna Marii z Jerozolimy. Jego hebrajskie imię brzmiało Jan, czyli „Jehowa okazał łaskę” (Dz 12:12, 25). Marek był kuzynem i towarzyszem podróży Barnabasa, poza tym współpracował z innymi pierwszymi misjonarzami chrześcijańskimi; pod wpływem natchnienia spisał Ewangelię nazwaną od jego imienia (Kol 4:10). W Dziejach Apostolskich przydomek Marek podawany jest też w połączeniu z imieniem Jan, choć w Dziejach 13:5, 13 występuje tylko Jan.

Kiedy Barnabas i Saul (Paweł) zakończyli rozdzielanie doraźnej pomocy w Jerozolimie, „powrócili [do Antiochii], zabierając ze sobą Jana, który miał przydomek Marek”. Najwidoczniej został on pomocnikiem tych misjonarzy i podróżując z nimi, troszczył się o ich potrzeby materialne (Dz 12:25; 13:5). Gdy dotarli do Perge w Pamfilii, Jan Marek z niewyjawionych powodów „odłączył się od nich i wrócił do Jerozolimy” (Dz 13:13). Kiedy Paweł później wyruszał w drugą podróż misjonarską, nie chciał wziąć w nią Marka, „skoro odszedł od nich w Pamfilii i nie przystąpił z nimi do pracy”. Ponieważ Barnabas stanowczo obstawał przy tym, żeby go zabrać, „doszło do gwałtownego wybuchu gniewu, tak iż się rozdzielili” — Barnabas wziął ze sobą Marka i odpłynął na Cypr, a Paweł wybrał Sylasa i wspólnie powędrowali przez Syrię i Cylicję (Dz 15:36-41).