„PRZEKAŻCIE moje pozdrowienia Prysce i Akwilasowi, moim współpracownikom w Chrystusie Jezusie, którzy własnych karków nadstawili za mą duszę i którym nie tylko ja składam podziękowania, lecz także wszystkie zbory spośród narodów” (Rzymian 16:3, 4).

Powyższe słowa apostoła Pawła, skierowane do chrześcijan w Rzymie, świadczą o jego wielkim szacunku i ciepłych uczuciach dla tego małżeństwa. W liście do ich zboru po prostu nie mógł o nich nie wspomnieć. Ale co wiemy o tych współpracownikach i dlaczego byli oni tak kochani przez Pawła i zbory? (2 Tymoteusza 4:19).

Być może również w Efezie Paweł mieszkał z Akwilasem i Pryscyllą. Czy przebywał u nich, gdy rzemieślnicy kujący w srebrze wywołali rozruchy? Sprawozdanie z Dziejów Apostolskich 19:23-31 donosi, że gdy wytwórcy świątyniek wystąpili przeciw głoszeniu dobrej nowiny, bracia musieli powstrzymać Pawła, by nie wychodził do tłumu i nie narażał się na niebezpieczeństwo. Niektórzy komentatorzy Biblii snują przypuszczenia, iż właśnie w tej groźnej sytuacji Paweł ‛był bardzo niepewny nawet swego życia’, a Akwilas z Pryscyllą w jakiś sposób interweniowali, ‛nadstawiając za niego własnych karków’ (2 Koryntian 1:8; Rzymian 16:3, 4).