„Aby ci, co żyją, nie żyli już dla siebie, ale dla tego, który za nich umarł” (2 Kor. 5:15).

1. Z jakich powodów i w jaki sposób ludzie nieraz wyrażają swą wdzięczność?

„DZIĘKUJĘ! Zawdzięczam wam życie!” Nieraz już mówili tak swoim wybawcom ludzie, którym groziło utonięcie albo śmierć w płonącym domu. Podobne słowa padały też z ust młodych chrześcijan, wdzięcznych swoim rodzicom. Chodziło nie tyle o dane im przez ojca i matkę życie doczesne, ile o serdeczną troskę i pouczenia, otwierające dostęp do ‛obietnicy, którą nam obiecał: do życia wiecznego’ (1 Jana 2:25, Brandstaetter).

2. Jakie informacje powinieneś uwzględnić, zastanawiając się nad tym, jak pokierować swoim życiem?

² Tylko miłość pobudziła Jehowę Boga do tego, żeby każdemu z nas umożliwić osiągnięcie życia wiecznego, to znaczy „rzeczywistego życia”. „On nas umiłował i wysłał swego Syna na ofiarę przebłagania za nasze grzechy” (1 Tym. 6:19; 1 Jana 4:10). Pomyśl też, Czytelniku, o miłości, której dowód dał Syn Boży, Jezus, umierając w mękach, byśmy mogli otrzymać dar życia wiecznotrwałego! (Jana 15:13). Mając na względzie powyższe, zastanów się: Jak zechcesz pokierować swoim życiem?

3. Od czego na ogół zależy, w jaki sposób ludzie układają swoje życie?

³ Pytanie to w takiej czy innej formie często stawiają młodzieży pedagodzy szkolni lub inni ludzie zainteresowani jej przyszłością. Od czego uzależnisz swoją odpowiedź? Czy będzie to po prostu kwestia osobistych upodobań? Czy decydujący wpływ wywrą rady osób pragnących, byś zdobył niezależną pozycję w dzisiejszym świecie? A może pozwolisz, by w omawianej sprawie pokierowały tobą względy wyższej natury? Natchniona wypowiedź przypomina: „Zmarł za wszystkich, aby ci, co żyją, nie żyli już dla siebie, ale dla tego, który za nich umarł i został wskrzeszony” (2 Kor. 5:15). Istotnie jakie to szlachetne, gdy sposobem życia okazujemy wdzięczność za wszystko, co uczynili dla nas Jezus Chrystus i jego niebiański Ojciec!

13. (a) Jaki zmieniony pogląd wyraził apostoł Piotr? (b) Z czym się wiąże pozostawanie prawdziwym chrześcijaninem?

¹³ Nawet słudzy Jehowy muszą niekiedy korygować swój sposób myślenia. Potrzebował tego również Piotr, który — dokonawszy u siebie niezbędnych zmian — napisał: „Do tego biegu zresztą zostaliście powołani, bo i Chrystus cierpiał za was, pozostawiając wam wzór, abyście szli dokładnie jego śladami” (1 Piotra 2:21). Prawdziwie chrześcijańskie życie wiąże się z wyrzeczeniami, a nawet cierpieniami. Bieg ten nie jest łatwy, ale jako chrześcijanie jesteśmy powołani do brania w nim udziału. Kto się na to zdecyduje, ‛nie żyje już dla siebie, ale dla tego, który za nas umarł’ (2 Kor. 5:15). Pamiętanie o właściwych wzorcach postępowania pomoże nam wieść życie pełne ofiarności.