NADZORCY W PRAWICY CHRYSTUSA

8, 9. (a) Jaką wizję miał apostoł Jan? (b) Co wyobraża siedem podstaw do lamp, a co siedem gwiazd?

⁸ Apostoł Jan, członek ciała kierowniczego, które miało pod swą opieką całą społeczność chrześcijan w I wieku n.e., ujrzał w pewnej wizji „siedem złotych świeczników, a pośród tych świeczników kogoś podobnego synowi człowieczemu (...). W prawicy swej miał siedem gwiazd”. Jezus Chrystus wyjaśnił Janowi: „Co się tyczy świętej tajemnicy siedmiu gwiazd, które widziałeś na mej prawicy, i siedmiu złotych podstaw do lamp: siedem gwiazd oznacza aniołów siedmiu zborów, a siedem podstaw do lamp oznacza siedem zborów” (Obj. 1:12-20).

⁹ W książce pt. „Then Is Finished the Mystery of God” („Wtedy dokona się tajemnica Boża”) tak skomentowano powyższe wersety: „Czy chodzi tu o ‛aniołów’, którzy są niewidzialni? Nie. Za pośrednictwem jednego z niebiańskich aniołów apostoł Jan otrzymał od Jezusa Chrystusa całe Objawienie, więc opisywanie tego widzenia z myślą o ponownym przekazaniu go niewidzialnym aniołom w niebie nie miałoby żadnego sensu. Nie potrzebują oni orędzia wystosowanego do siedmiu zborów w Azji. Podstawowe znaczenie tytułu ‛anioł’ to: ‛posłaniec; ten kto przynosi wieść’. (...) Ponieważ tych siedem symbolicznych gwiazd znajduje się na prawicy Jezusa, podlegają one jego opiece i kierownictwu, prowadzi on je i chroni ‛prawicą’ swej mocy. (...) Jak ‛siedem podstaw do lamp’ ukazanych w wizji ‛dnia Pańskiego’ wyobrażało wszystkie zbory prawdziwych chrześcijan w obecnym, rzeczywistym ‛dniu Pańskim’, trwającym od roku 1914 n.e. — tak ‛siedem gwiazd’ symbolizuje wszystkich podobnych aniołom, zrodzonych z ducha i namaszczonych nadzorców tych zborów w czasach nowożytnych” (str. 102 do 104).b

10. Jaką większą „majętność” powierzono pieczy niewolnika?

¹⁰ Wszyscy ci namaszczeni nadzorcy, których Chrystus trzyma w swej prawicy, wchodzą w skład zbiorowego „niewolnika”, ustanowionego ‛nad całą jego majętnością’. Ponieważ od roku 1914 Panu niewolnika powierzono bardziej odpowiedzialne stanowisko, więc dbanie o jego „majętność” nakłada też na tego „niewolnika” dużo więcej obowiązków niż przedtem. Członkowie ostatka jako „ambasadorzy zastępujący Chrystusa” są obecnie przedstawicielami już panującego Króla (2 Kor. 5:20). Mają w swej pieczy wszystkie znajdujące się tutaj duchowe dobra swego Pana. Swą służbą muszą spełniać proroctwa, które miały się urzeczywistnić po ustanowieniu jego niebiańskiego rządu. Obejmuje to między innymi głoszenie „dobrej nowiny o królestwie” po „całej zamieszkanej ziemi na świadectwo” (Mat. 24:14). Pilniej niż kiedykolwiek przedtem należy pozyskiwać „uczniów spośród ludzi ze wszystkich narodów”, aby zgromadzić niezliczoną „wielką rzeszę” (Mat. 28:19, 20; Obj. 7:9). Przecież te „rzeczy pożądane wszystkich narodów” należą do powiększonej ziemskiej „majętności” Chrystusa (Agg. 2:7).

11. (a) Czego wymaga doglądanie powiększonej „majętności”? (b) Kto kieruje dziełem i w jaki sposób?

¹¹ Wszystko to oznacza, że zbiorowy „niewolnik” ma teraz więcej zadań i rozleglejsze pole działania, obejmujące dosłownie „całą zamieszkaną ziemię”. Potrzebne jest do tego większe biuro główne i większe biura oddziałów, aby nadzorować całą pracę oraz drukować i rozprowadzać literaturę ułatwiającą głoszenie i studium osobiste. W wykonywaniu tego dzieła, podobnie jak w pierwszym stuleciu, czynnie przewodzi Jezus Chrystus, który, mówiąc obrazowo, znajduje się „pośród (...) podstaw do lamp”, to znaczy zborów. Kieruje nimi za pośrednictwem namaszczonych duchem nadzorców, których w sensie symbolicznym trzyma w swej prawej ręce (Obj. 1:13, 16). Część z nich, tak samo jak za czasów pierwszych chrześcijan, tworzy widzialne Ciało Kierownicze ziemskiego zboru Chrystusa. Wiernie doglądają oni dzieła na rzecz Królestwa, a Jezus prowadzi ich swą potężną „prawicą”.