Z czasem urodził się im drugi syn, ale o nim nie wypowiadali się tak podniośle — przynajmniej Biblia nic o tym nie wspomina. Nadali mu imię Abel, co może oznaczać „tchnienie” lub „marność” (Rodz. 4:2). Czy taki wybór imienia świadczył o tym, że w Ablu pokładali mniejsze nadzieje niż w Kainie? Niewykluczone.

10, 11. Czym zajmowali się pierwsi synowie Adama i Ewy, o czym jednak nie zapominał Abel?

¹⁰ Gdy Kain i Abel dorastali, z pewnością uczyli się od ojca różnych przydatnych prac, by umieć w przyszłości zatroszczyć się o własne rodziny. Kain zajął się uprawą ziemi, a Abel pasterstwem.

¹³ Abel miał wiele okazji do takich rozmyślań. Praca pasterza wiązała się z długimi wędrówkami. Wyobraź sobie, jak ze swoim stadem pokonuje wzgórza, przemierza doliny i przecina rzeki — wszystko po to, by wyszukać dla tych delikatnych stworzeń najbujniejszą trawę, najlepsze wodopoje, najbezpieczniejsze miejsca odpoczynku. Co myślał, gdy patrzył na bezbronne owce — jakby stworzone po to, by człowiek je prowadził i chronił? Może dochodził do wniosku, że on także potrzebuje kierownictwa, ochrony i troski, ale ze strony Kogoś znacznie mądrzejszego i potężniejszego niż jakikolwiek człowiek. Przypuszczalnie poruszał takie sprawy w swoich modlitwach i w rezultacie jego wiara się pogłębiała.