Kiedy Jozue przygotowywał się, by wejść do Ziemi Obiecanej, Bóg pouczył go: „Tylko bądź odważny i bardzo silny, żeby zadbać o postępowanie zgodne z całym prawem, które ci nakazał Mojżesz, mój sługa. Nie odwracaj się od tego ani w prawo, ani w lewo, abyś działał mądrze, gdziekolwiek się udasz. Ta księga prawa niech nie schodzi z twych ust; będziesz ją półgłosem czytać dniem i nocą, abyś mógł zadbać o wprowadzenie w czyn wszystkiego, co w niej napisane, gdyż wtedy osiągniesz na swej drodze powodzenie i wtedy będziesz działał mądrze” (Joz. 1:7, 8).

⁴ A więc w tym tkwi cała tajemnica! Codziennie czytaj Biblię. Właśnie tam Bóg wyłuszczył nam swoje prawo. Rozmyślaj nad jej treścią. Trzymaj się zawartych w niej przypomnień. Nie daj się odciągnąć w stronę materialistycznie usposobionego, niemoralnego świata, który cię otacza. Bez względu na to, w jakiej byś się znalazł sytuacji, działaj mądrze. Rób praktyczny użytek z dokładnej wiedzy i duchowego zrozumienia, których nabywasz przy studiowaniu Słowa Bożego. Rozmawiaj o tym z drugimi. Tak postępując i polegając na Jehowie, możesz się stać naprawdę ‛odważny i bardzo silny oraz osiągnąć na swej drodze powodzenie’ (por. Ps. 1:1-3; 93:5; 119:165-168).

5. (a) Jak młodzi głosiciele mogą dziś wzrastać w siłę na wzór Jozuego? (b) Jaki szczytny cel może sobie dziś wytknąć młody Świadek Jehowy?

⁵ Jozue ‛usługiwał Mojżeszowi od swojej młodości’ (4 Mojż. [Liczb] 11:28, Biblia warszawska). Dzięki temu bliskiemu kontaktowi niewątpliwie umocnił się duchowo.

IMIĘ JEHOWY NAJWAŻNIEJSZE!

9. Jak życie Jozuego odpowiadało znaczeniu jego nowego imienia?

⁹ Podając imiona 12 zwiadowców, Biblia wymienia Jozuego jako Hoszeę, co znaczy: „Wybawienie”. Zaraz przy tym czytamy jednak: „A Hoszea, syn Nuna, dalej był przez Mojżesza nazywany Jehoszua [czyli: Jehowa jest wybawieniem]”. Dlaczego Mojżeszowi zależało na takim uwydatnieniu imienia Jehowy? Ponieważ zadanie powierzone Jozuemu zmierzało przede wszystkim do wywyższenia tego imienia. Stał się on żywym przykładem posłuszeństwa wobec nakazu, który Mojżesz tak sformułował potem wobec Izraelitów: „Będziesz miłować Jehowę, Boga twego, całym swoim sercem i całą swoją duszą, i całą swą siłą żywotną”.

6. Czego przykładem stał się dla nas Jozue w wyprawie przeciw Amalekitom?

⁶ Kiedy Mojżesz wysłał Jozuego do boju z Amalekitami, „Jozue uczynił tak, jak mu rozkazał Mojżesz” (2 Mojż. [Wyjścia] 17:10, Bw). Ściśle przestrzegał posłuszeństwa i dzięki temu zwyciężył. My również będziemy mieć udział w wywyższeniu Jehowy, jeśli postępujemy dokładnie według wskazówek co do sposobu prowadzenia walki, otrzymywanych za pośrednictwem Jego organizacji. Jehowa polecił Mojżeszowi, by uwiecznił Jego tryumf nad Amalekitami przez opisanie go w księdze oraz utrwalenie w pamięci Jozuego; ten zaś niewątpliwie wysławiał później owo zwycięstwo Jehowy, rozmawiając o nim z drugimi. Podobnie my możemy dziś zarówno rozgłaszać potężne czyny Jehowy, Pana Wszechwładnego, jak i zapowiadać nadciągający „dzień pomsty”, jaką wywrze On na niegodziwcach (Wyjścia 17:13, 14; Izaj. 61:1, 2; Ps. 145:1-4).

7, 8. (a) Jakiemu ufnemu przekonaniu dali wyraz Jozue i Kaleb po powrocie z Kanaanu? (b) W czym ówczesne postępowanie Jehowy może być dla nas i przestrogą, i zachętą?

⁷ Jozue znalazł się wśród 12 naczelników, których Mojżesz wyprawił do Ziemi Obiecanej na zwiady. Po powrocie stamtąd dziesięciu z nich drżało ze strachu przed mieszkającymi w niej Kananejczykami i pod ich wpływem lud zaczął się domagać powrotu do Egiptu. Natomiast Jozue i Kaleb śmiało rzekli: „Jeśli nam Jahwe [Jehowa] sprzyja, to nas wprowadzi do tego kraju i da nam ten kraj, który prawdziwie opływa w mleko i miód. Tylko nie buntujcie się przeciwko Jahwe. Nie bójcie się też ludu tego kraju, gdyż ich pochłoniemy. Obrona od niego odstąpi, a z nami jest przecież Jahwe. Zatem nie bójcie się ich!” (Liczb 13:1 do 14:38, BT).

⁸ Tymczasem całe zgromadzenie Izraela dalej szemrało, aż w końcu Jehowa wkroczył i skazał tych bojaźliwych ludzi na 40 lat błąkania się po pustyni. Wszyscy ówcześni wojownicy, z wyjątkiem Jozuego i Kaleba, poumierali nie ujrzawszy Ziemi Obiecanej.