Dobra nowina przysparza błogosławieństw

„Jehowa mnie namaścił, bym opowiadał dobrą nowinę potulnym. Posłał mnie, abym opatrywał mających złamane serce, (...) abym pocieszał wszystkich pogrążonych w żałości” (IZAJASZA 61:1, 2).

1, 2. (a) Co Jezus wyjawił o sobie i w jaki sposób? (b) Jakich błogosławieństw przysparzała dobra nowiną, którą zwiastował Jezus?

PEWNEGO razu w sabat, na początku swej służby, Jezus przebywał w nazaretańskiej synagodze. Jak donosi sprawozdanie biblijne, „podano mu więc zwój proroka Izajasza, a on, otworzywszy zwój, znalazł miejsce, gdzie było napisane: ‚Spoczywa na mnie duch Jehowy, gdyż on mnie namaścił, abym oznajmiał dobrą nowinę’”. Jezus odczytał dalszy urywek tego proroctwa, po czym usiadł i rzekł: „Dzisiaj spełnił się ten fragment Pisma, któryście właśnie usłyszeli” (Łukasza 4:16-21).

² Tym sposobem Jezus wyjawił, że jest zapowiedzianym ewangelizatorem, czyli zwiastunem dobrej nowiny, i tym, który niesie pociechę (Mateusza 4:23). A miał do przekazania naprawdę dobre wieści! Oświadczył swym słuchaczom: „Ja jestem światłem świata. Kto idzie za mną, ten na pewno nie będzie chodził w ciemności, lecz posiądzie światło życia” (Jana 8:12). Powiedział też: „Jeżeli pozostajecie w moim słowie, to rzeczywiście jesteście moimi uczniami i poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli” (Jana 8:31, 32). Jezus faktycznie miał „wypowiedzi życia wiecznego” (Jana 6:68, 69). Światło, życie i wolność — to błogosławieństwa, które niewątpliwie należy cenić!

3. Jaką dobrą nowinę głosili uczniowie Jezusa?

³ Po Pięćdziesiątnicy 33 roku n.e. uczniowie Jezusa kontynuowali rozpoczęte przez niego dzieło ewangelizacji. Głosili „tę dobrą nowinę o królestwie” zarówno Izraelitom, jak i ludziom z narodów (Mateusza 24:14; Dzieje 15:7; Rzymian 1:16). Ci, którzy zareagowali na nią przychylnie, zaczęli poznawać Jehowę Boga. Dostąpili wyzwolenia z niewoli religijnej i weszli w skład nowego duchowego narodu, „Izraela Bożego”, którego członkowie mają widoki na wieczne panowanie w niebie ze swym Panem, Jezusem Chrystusem (Galatów 5:1; 6:16; Efezjan 3:5-7; Kolosan 1:4, 5; Objawienie 22:5). Były to naprawdę sowite błogosławieństwa!

Ewangelizacja w dobie obecnej

4. W jaki sposób wykonywane jest obecnie zlecenie głoszenia dobrej nowiny?

⁴ Obecnie namaszczeni chrześcijanie, wspierani przez rozrastającą się „wielką rzeszę” „drugich owiec”, w dalszym ciągu wypełniają proroczy nakaz dany przez Jezusa (Objawienie 7:9; Jana 10:16). Dzięki temu dobra nowina jest głoszona na niespotykaną dotąd skalę. W 235 krajach i terytoriach Świadkowie Jehowy wyruszają, ‛by opowiadać dobrą nowinę potulnym, by opatrywać mających złamane serce, obwieszczać oswobodzenie uprowadzonym do niewoli, a więźniom szerokie otwarcie oczu; by ogłaszać rok dobrej woli Jehowy i dzień pomsty ze strony naszego Boga; by pocieszać wszystkich pogrążonych w żałości’ (Izajasza 61:1, 2). Tak więc chrześcijańska działalność ewangelizacyjna wciąż przynosi błogosławieństwa mnóstwu osób oraz prawdziwą pociechę „tym, co są w jakimkolwiek ucisku” (2 Koryntian 1:3, 4).

Dobra nowina, która przysparza wiecznotrwałych błogosławieństw

6. Jaka dobra nowina jest obecnie rozgłaszana?

⁶ Świadkowie Jehowy ogłaszają najlepszą z nowin. Wykazują szczerym osobom na podstawie Biblii, iż Jezus złożył swe życie w ofierze, by ludzie mogli uzyskać przystęp do Boga, przebaczenie grzechów oraz nadzieję na życie wieczne (Jana 3:16; 2 Koryntian 5:18, 19). Obwieszczają, że w niebie zostało ustanowione Królestwo Boże pod władzą namaszczonego Króla, Jezusa Chrystusa, i że wkrótce usunie ono z ziemi niegodziwość i przywróci na niej raj (Objawienie 11:15; 21:3, 4).