Twoi książęta są oporni, to wspólnicy złodziei. Każdy z nich kocha łapówkę i ugania się za darami. Nie wydają wyroku na rzecz chłopca nie mającego ojca; i nawet nie dociera do nich sprawa wdowy” (Izajasza 1:22, 23).

²² Werset 23 wyjaśnia, dlaczego przywódcy zasługują na ten opis. Prawo Mojżeszowe oddzielało lud Boży od innych narodów i uszlachetniało go. Nakazywało na przykład chronić sieroty i wdowy (Wyjścia 22:22-24). Jednakże za czasów Izajasza chłopiec pozbawiony ojca raczej nie może liczyć na korzystny wyrok. Wdowa nie ma nikogo, kto by jej wysłuchał, a cóż dopiero kogoś, kto by wystąpił w jej imieniu. Niestety, ci sędziowie i przywódcy są zbyt zajęci własnymi sprawami: zabiegają o łapówki i dary oraz współdziałają ze złodziejami — zapewne chronią przestępców, a ich ofiarom pozwalają cierpieć. Co gorsza, „są oporni”, zatwardziali w swym niegodziwym postępowaniu. To naprawdę żałosne!