• Znowu raj!
    Proroctwo Izajasza światłem dla całej ludzkości, tom I

    • Raduje się pustkowie

      3. Jak w myśl proroctwa Izajasza przeobrazi się ziemia?

      3 Natchnione proroctwo Izajasza o przywróconym raju rozpoczyna się następująco: „Pustkowie i bezwodna okolica będą się wielce radować, a pustynna równina będzie się weselić i zakwitnie jak szafran. Doprawdy, zakwitnie i rozraduje się radością i wesołym wołaniem. Dana jej będzie chwała Libanu, wspaniałość Karmelu i Szaronu. Ujrzą oni chwałę Jehowy, wspaniałość naszego Boga” (Izajasza 35:1, 2).

      4. Kiedy i jak ojczyzna Żydów zaczyna przypominać pustynię?

      4 Izajasz zapisuje te słowa około roku 732 p.n.e. Mniej więcej 125 lat później Babilończycy burzą Jerozolimę, a mieszkańcy Judy idą na wygnanie. Ich ojczyzna zostaje więc spustoszona i wyludniona (2 Królów 25:8-11, 21-26). W ten sposób spełnia się ostrzegawcza zapowiedź Jehowy, że jeśli Izrael okaże się niewierny, trafi do niewoli (Powtórzonego Prawa 28:15, 36, 37; 1 Królów 9:6-8). Kiedy naród ten przebywa na wygnaniu w obcej krainie, jego dobrze nawodnione pola i sady pozostają przez 70 lat bez opieki, toteż zaczynają przypominać pustynię (Izajasza 64:10; Jeremiasza 4:23-27; 9:10-12).

      5. (a) Jak w kraju zostają przywrócone rajskie warunki? (b) W jakim sensie ludzie mogą ‛ujrzeć chwałę Jehowy’?

      5 Jednakże Izajasz proroczo wyjaśnia, iż ziemia ta nie będzie spustoszona na zawsze. Ponownie stanie się prawdziwym rajem. W udziale przypadnie jej „chwała Libanu” oraz „wspaniałość Karmelu i Szaronu”.a Jak to możliwe? Po powrocie z wygnania Żydzi znów mogą uprawiać i nawadniać pola, tak iż ziemia odzyskuje dawną żyzność. Zawdzięczają to wyłącznie Jehowie. To dzięki Jego woli, wsparciu i błogosławieństwu rozkoszują się rajskimi warunkami. Oglądają „chwałę Jehowy, wspaniałość (...) [swego] Boga”, gdyż uznają Jego rolę w zdumiewającym przeobrażeniu ich kraju.

      6. W jaki jeszcze ważny sposób spełniają się słowa Izajasza?

      6 Niemniej w odrodzonej ziemi izraelskiej dochodzi do jeszcze innego, znacznie ważniejszego spełnienia się słów Izajasza. Pod względem duchowym Izrael od wielu lat był wyjałowiony. Na wygnaniu w Babilonie praktykowanie czystej religii napotykało ogromne przeszkody. Nie było świątyni, ołtarza ani zorganizowanego kapłaństwa. Zawieszono składanie codziennych ofiar. Izajasz jednak przepowiada radykalną zmianę. Pod przewodnictwem takich mężów, jak Zerubbabel, Ezdrasz i Nehemiasz, przedstawiciele wszystkich 12 plemion izraelskich wracają do Jerozolimy, odbudowują świątynię i bez przeszkód oddają cześć Jehowie (Ezdrasza 2:1, 2). To prawdziwy raj duchowy!